Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2018

Ποιο είναι το πιο όμορφο καλοκαίρι σου; (Δρώμενο αναμνήσεων)

Καλοκαίρι...

Με ομπρέλες στην σειρά να τις κουνάει τ΄αγέρι.


Καραβάκια στο λιμάνι σε καρτέρι.


Το γραρόπουλο να χάνεται στον ήλιο που ανατέλλει


Το απέραντο γαλάζιο μας τυφλώνει μεσημέρι.


Και ένα πλοίο μας οδηγεί εκεί που εκείνο ξέρει.


Καλοκαίρι....

Κάποτε ρώτησαν κάποιον να πει ποιο είναι το πιο όμορφο καλοκαίρι του.

Και αυτός απάντησε το Καλοκαίρι του Σαββόπουλου.


Για σένα ποιο είναι το πιο όμορφο καλοκαίρι σου;

Γράψ΄το στα σχόλια ή κάνε μια ανάρτηση.

Απλά σκούντα με για να την δω.

Γιατί το ιστολόγιο κατεβάζει ρολά.

Ραντεβού το Φθινόπωρο.

Χρόνια πολλά σε όλους!

Να ζείτε και να περνάτε όμορφα!




Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

Μαγειρέματα! (Σπιτικοί κύβοι λαχανικών)

Αγαπημένοι μου φίλοι και αναγνώστες καλημέρα σας. Συνήθως όταν μαγειρεύω χρησιμοποιώ για επιπλέον γεύση κύβους λαχανικών. Στα ριζότο, στα μακαρόνια, στις σούπες, ακόμα και στα ψητά και κυρίως στις σάλτσες που θεωρώ πως δένουν πιο καλά με την προσθήκη κύβων. 

Αυτό που με προβλημάτιζε τον τελευταίο καιρό είναι τα συντηρητικά που περιέχουν όλοι αυτοί κύβοι του εμπορίου. Και μάλιστα σκεπτόμενη πως σε λίγο καιρό η μικρή μου θα τρώει και από τα δικά μας φαγητά, με ώθησε περισσότερο στο να αναζητήσω πιο αγνές μεθόδους.

Όποτε σκέφτηκα να φτιάξω σπιτικούς κύβους. Έψαξα λοιπόν στο ίντερνετ και κάνοντας έναν συνδυασμό από όλα όσα διάβασα, κατέληξα στην παρακάτω συνταγή.

Θα χρειαστούμε:

100 gr μυρωδικά (άνηθο, μαϊντανό, σέλινο, δάφνη ή ότι άλλο σας αρέσει)  
400 gr λαχανικά (καρότα, κρεμμύδι, πράσο, πιπεριά, κολοκύθι ή ότι άλλο σας αρέσει)
αλάτι, πιπέρι, ελαιόλαδο

Εκτέλεση:

Ψιλοκόβουμε όλα τα λαχανικά και τα μυρωδικά και τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα με νερό.


Προσθέτουμε μια κουταλιά αλάτι και τα βράζουμε.


Μόλις βράσουν καλά και σωθεί όλο το νερό, αφαιρούμε την δάφνη και τα περνάμε από το μπλέντερ πολύ καλά.


Προσθέτουμε στο μείγμα τρεις κουταλιές ελαιόλαδο και πιπέρι και το τοποθετούμε σε παγοθήκες.
Αφού παγώσουν τους ξεφορμάρουμε και τους διατηρούμε στην κατάψυξη σε ειδική σακούλα.


Τουσ χρησιμοποιούμε απευθείας, χωρίς ξεπάγωμα.


Προσέχουμε πάντα την ποσότητα του αλατιού που θα προσθέσουμε στα φαγητά μας.
Οι κύβοι έχουν αρκετό και ενδεχομένως να μην χρειάζεται να προσθέσουμε καθόλου.

Δεν ήταν δύσκολο.
Καλά μαγειρέματα.

Κυριακή, 5 Αυγούστου 2018

Το μπλε και το πράσινο...

Κάτι που με γοητεύει πολύ,
κάτι που ο τόπος μου, το δίνει απλόχερα,


είναι όταν το μπλε συναντά το πράσινο.


Θαρρείς ότι το βουνό ζήλεψε την θάλασσα.


Ή η θάλασσα θέλησε να φτάσει το βουνό.


Μπορεί και τα δυο μαζί.


Και προσπαθεί το ένα να μπλεχτεί με το άλλο,


να φτάσουν τα φύλλα τα νερά.


Και να... κάποιες φορές η θάλασσα ζηλεύει το πεύκο και γίνεται πράσινη.


Ίσως και το αντίθετο...



Αυτός ο ευλογημένος τόπος είναι η Βόρεια Εύβοια.

Να περνάτε και να ζείτε όμορφα.



Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2018

Προβληματισμοί για ένα ματσάκι ρίγανη...


Μια από τις πιο χαρακτηριστικές μυρωδιές που αμέσως μου φέρνουν στο μυαλό μου καλοκαίρι είναι η ευωδιά της ρίγανης. Μαζί με την μυρωδιά έρχονται στο μυαλό μου θύμησες από παιδικά χρόνια. Η πιο ισχυρή ανάμνηση είναι οι στιγμές που περνούσαμε στο δάσος. Οι γονείς μου ήταν ρητινοκαλλιεργητές (δηλαδή μάζευαν το ρετσίνι απ΄τα πεύκα) και όταν δεν μπορούσε να μας κρατά η γιαγιά μας έπαιρναν μαζί τους. Στο τέλος της μέρας κάποιες φορές μαζεύαμε ρίγανη ή ότι άλλο μπορεί να μας δώσει δωρεάν αυτός το τόπος.


Έτσι δεν αγοράσαμε ποτέ ρίγανη. Ήταν αυτονόητο πως θα έχουμε. Ομοίως δεν αγοράσαμε ποτέ χαμομήλι, δάφνη, λάδι και κάθε είδους ζαρζαβατικά. Γιατί με την οργάνωση της μητέρας μου, αποθηκεύει σε καταψύκτες ότι μπορείς να φανταστείς. Άρα όλο τον χειμώνα έχουμε πιπεριές, φασολάκια, αρακά, μαϊντανό, σέλινο και ότι άλλο μπορεί να αποθηκευτεί. Από την άλλη μεριά η πεθερά μου μας στέλνει δικά της κρέατα, υπέροχα τυριά, αβγά και πολλά άλλα καλούδια. Έτσι και ΄μεις στην Αθήνα απολαμβάνουμε όλα αυτά τα αγνά προϊόντα.

Αναλογίζομαι αν εμείς θα μπορούσαμε να βοηθάμε τα παιδιά μας έτσι. Όσο και αν δεν φαίνεται, αυτά τα πεσκέσια από το χωρίο, που τα απολαμβάνουν πολλοί στις μεγάλες πόλεις, στηρίζουν μια οικονομία. Εκτός αυτού, όλο αυτό το αλισβερίσι, συντηρεί και κάποιού είδους ανεξαρτησία. Εννοώ πως τα περισσότερα φυτά που καλλιεργούνται σε σπίτια, προέρχονται από ιδιωτικούς σπόρους. Αυτό μπορεί να μοιάζει ασήμαντο, αλλά είναι μεγίστης αξίας. Σκεφτείτε απλά κάποιον που κρατά στα χέρια του τους σπόρους όλης της γης. Είναι σαν να κρατά στα χέρια του την τροφή. Οι μικροί καλλιεργητές στα χωριά κρατάνε κάτι πολύτιμο. Όμως αυτό θα ελαττώνεται όσο ερημώνουν τα χωριά μας. 


Σκέφτομαι όλες αυτές οι εκτάσεις γης, όλες αυτές οι ελιές που τώρα προσφέρουν τροφή, έστω και σε οικογενειακό πλαίσιο, όταν οι άνθρωποι που τα συντηρούν φύγουν απ΄την ζωή, και ΄μεις ζούμε στις μεγάλες πόλεις, θα απαξιωθούν και θα ρημάξουν. Ποιος θα τα εκμεταλλευτεί όταν η επαρχία ερημώνει; Και όχι μόνο η γη, αλλά και η ίδια η ζωή. Σε μερικά χρόνια ακόμα και ΄μεις οι ίδιοι θα πηγαίνουμε σπάνια, πόσο μάλλον τα παιδιά μας. Τα εγγόνια μας ίσως δεν θα έχουν πια δωρεάν διακοπές, αναμνήσεις από το χωριό, από καλοκαίρια στην θάλασσα, παρέες καλοκαιρινές. Έχουμε όλοι ευθύνη για αυτό. 

Η αστυφιλία σε συνδυασμό με το σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα, θα μας κάνει να απομακρυνθούμε από την φύση, από την ζωή της επαρχίας και να εξαρτόμαστε όλο και πιο πολύ από αυτούς που κατέχουν την τροφή. Ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα, Ακόμα και για μερικές μέρες χαλάρωσης χωρίς να πληρώσεις ξενοδοχείο. Ακόμα και για ένα ματσάκι ρίγανη.




τελευταία άρθρα