Υπάρχει ένας δρόμος,
με κόκκινη λάμψη λουσμένος.
Οδηγεί στην άνοιξη που κρύβεται πίσω από τα πέταλα μιας μαργαρίτας.
Κοιτάζει ίσια στο φως,
περιμένει την κατάλληλη στιγμή
και ξυπνάει τις κοιμισμένες σε χειμερία νάρκη ζωές μας.
Η άνοιξη είναι εδώ.
Φωνάζει, μυρίζει και επιβάλλεται.
Κόντρα σε μας που επιμένουμε να φοράμε ακόμα παλτό στις καρδιές μας.
Να ζείτε και να περνάτε όμορφα.
🍃🌻🌷🌸🌺🌷🌸🌺🌷🌸🌺🌷🌸🌺🌻🍃
Με αυτή την ανάρτηση συμμετέχω στα Ξυπνήματα της Αριστέας.
Ένα κείμενο για την άνοιξη
