Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

Θυμάμαι τα καλοκαίρια...

Στο άλλο μου blog ξεκίνησα νέο δρώμενο. Όλο το καλοκαίρι θα γράψουμε τις ιστορίες του καλοκαιριού. Θυμήθηκα μια ανάρτηση που έκανα πριν τέσσερα χρόνια ακριβώς. Αν θες και συ να μοιραστείς μαζί μας καλοκαιρινές ιστορίες, ποιήματα, πεζά, φωτογραφικές συλλογές ή ότι άλλο θες, ετοίμασε μια ανάρτηση και άφησε σχόλιο εδώ.



Θυμάμαι τα καλοκαίρια στο χωριό. Ανυπομονούσαμε να τελειώσουν τα σχολεία. Να μας φύγει αυτό το βάρος. Για να ξεχυθούμε στην παραλία.
Θυμάμαι το πρώτο πράγμα που κάναμε με τον αδελφό μου το πρωί όταν ξυπνούσαμε ήταν να φορέσουμε τα μαγιό μας. Και περνούσαμε όλο το πρωί στην παραλία. Μέχρι να έρθει ο μπαμπάς να μας μαζέψει επιτέλους, για να φάμε το μεσημέρι.


Περιμέναμε τους φίλους μας από την Αθήνα να έρθουν. Είχαμε τόσα να πούμε. Θυμάμαι τις απογευματινές μας βόλτες, τα σουβλάκια στο χέρι, τα ψημένα καλαμπόκια, τα παγωτά που μετρούσαμε. Θυμάμαι τις παρέες στην αλάνα δίπλα στο σπίτι. Μας έπαιρνε το βράδυ, ξεχνιόμασταν στο παιχνίδι και στα χάχανα.
Μετά ήρθε η εφηβεία. Μεγαλώσαμε. Οι βόλτες έγιναν βραδινές. Θυμάμαι τη μαμά να μας περιμένει με το ρολόι. Το θερινό σινεμά, που πλέον δεν λειτουργεί. Τους πρώτους καφέδες, τις πρώτες μας μπύρες. Και τα πρώτα μας μεθύσια. Κάπως έτσι ήρθαν και οι πρώτοι καλοκαιρινοί έρωτες. Που έφευγαν το Σεπτέμβρη και γυρνούσαν την επόμενη χρονιά αλλαγμένοι και διαφορετικοί.


Μετά φύγαμε φοιτητές και ερχόμασταν με λιγότερη όρεξη για τις καλοκαιρινές διακοπές. Πως από εκεί που μένεις μόνος, ξαφνικά θα πρέπει ξανά να ζήσεις με τους γονείς; Θυμάμαι τα ξενύχτια, τα τηλέφωνα στους φίλους από την σχολή, τις σκέψεις σε κάποιον έρωτα που έμενε πίσω. Την ανυπομονησία για τον χειμώνα που θα ερχόταν, τις φοιτητικές τρέλες που εξιστορούσαμε ο ένας τον άλλον.
Και μετά όλα άλλαξαν. Αρχίσαμε να δουλεύουμε, οι σχέσεις γίνανε πιο περίπλοκες, οι φίλοι λιγόστεψαν. Δεν μπορούσαμε πλέον να πηγαίνουμε στο χωριό παρά μόνο λίγες μέρες. Οι καλοκαιρινοί φίλοι δεν ξαναήρθαν, χάσαμε επαφές. Οι ευθύνες μεγάλωσαν και μας βαραίνουν ώρες ώρες. Έχει βέβαια την γοητεία του και αυτό. Πιο συνειδητοποιημένοι στις επιλογές, πιο κοντά στους γονείς πλέον, πιο σίγουροι, πιο σταθεροί.
Το χωριό όμως παρέμεινε μια διέξοδος, ένα καταφύγιο ξενοιασιάς, σαν ένα διακόπτη που σβήνει, έστω για προσωρινά, τις κακές σκέψεις. Ένα καλάθι όμορφων αναμνήσεων που μας κάνει να νιώθουμε γεμάτοι. Ένα βάλσαμο για την κούραση που κουβαλάμε όλοι.



18 σχόλια:

  1. Ρε τι μου θύμισες!!!! τα παγωτά που μετρούσαμε τα καλοκαίρια!!!!
    Ήμασταν απιθανη γενιά!!!
    Κατά τ' άλλα είναι σα να διαβάζω τον εαυτό μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακόμα τα μετράνε. Ο ανιψιός μου τουλάχιστον το κάνει.
      Ξενοιασιά...

      Διαγραφή
  2. Τι όμορφα ανέμελα χρόνια Μαρία μου!!!
    Κάποια γρατζουνισμένα γόνατα μας ωρίμασαν
    μας "έδεσαν"

    Σε φιλώ πολύ ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήμασταν πραγματικά ελεύθεροι.
      Καλημέρα Ελένη μου!

      Διαγραφή
  3. χαιρομαι που αγαπας και τιμας παντα με πολλους εμπρακτους τροπους το χωριο σου!!
    καλημερα Μαρια μου αγαπημενη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι να μην αγαπάς αυτόν τον υπέροχο τόπο;
      Καλημέρα Κική μου!

      Διαγραφή
  4. άψογο Μαρία μου..μπραβο!!! Χαίρομαι που περνούσες τόσο υπέροχα καλοκαίρια... Μπραβο!!!! Εύχομαι και τα επόμενα νάχουν τις χαρές τους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό λέγεται ζωή.. :))

    Παρεπιπτόντως, λάτρεψα την τελευταία φωτογραφία!! Εξαιρετική!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σουβλάκια, ψημένα καλαμπόκια, παγωτά (που, ω ναι, τα μετρούσαμε) και παιχνίδια μέχρι να μας μαζέψουν οι γονείς μας! Φυσικά κι αυτά θυμάμαι κι εγώ όταν γυρίζω πολύ πολύ πίσω!
    Νοσταλγικό το ταξίδι σου Μαρία... Μου άρεσε!
    ( κι εγώ το έχω έτοιμο εδώ και πολύ καιρό.... τον κατάλληλο χρόνο ψάχνω ☺ Μπορεί την Παρασκευή!)
    Φιλάκια πολλά!♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι ξενοιασιά βρε φιλενάδα. Λες και δεν υπήρχε αύριο...
      Όποτε μπορέσεις την ανάρτηση. Έχεις άπλετο χρόνο.
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  7. Πολύ όμορφες και τρυφερές οι αναμνήσεις σου από τα καλοκαίρια στο χωριό σου, Μαρία μου!!! Ανυπομονώ να διαβάσω κι άλλες όμορφες καλοκαιρινές ιστορίες!
    Πολλά φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εγω και τωρα που δεν ειμαι μαθητρια, ανυπομονω να ρθει το καλοκαίρι και να μην βγαινω απο τη θαλασσα!
    Ελπίζω συντομα, πως θα γραψω και γω καλοκαιρινη ιστορια

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα