ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΜΙΚΡΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ

Το ξέρετε ότι μπορείτε με ένα κομμάτι ξύλο και μερικά βότσαλα να χτίσετε ένα όνειρο;

Ένα όνειρό για μια μικρή γειτονιά.

Με 2-3 φίλους, που όποτε το θελήσουμε να μπορούν να γίνουν πολλοί.

Εκεί κοντά στην θάλασσα,

πίσω από τα βράχια.

Το κύμα να μας κάνει παρέα.

Να μας δροσίζει τα καλοκαίρια.

Αλλά να μας θυμίζει και το μάταιο τον χειμώνα.

Όποτε θέλουμε να βουτάμε στα νερά.

Ή απλά να γευόμαστε την αλμύρα της τον αέρα.

Με μια μικρή βάρκα να παίρνουμε τα δώρα της

και να χανόμαστε στην αγκαλιά της.

Και όταν πέφτει ο ήλιος μόνο να ακούμε τον ήχο της.

χωρίς να την βλέπουμε.

Όπως τα πράγματα που αγαπάμε και είναι πάντα μέσα μας.

Μια τέτοια γειτονιά ονειρεύομαι.

Παρέα με την άμμο, τους γλάρους, τα αλμυρίκια

Παρέα με την ατελείωτη αγκαλιά της.

Να ζείτε και να περνάτε όμορφα!

 

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ Η ΘΑΛΑΣΣΑ

Η ζωή μας είναι μια θάλασσα.

Ότι κάνουμε μας το επιστρέφει.

Μπορεί εκείνη την στιγμή να μη το νιώθουμε,

όμως αυτό που μας συμβαίνει,

είναι αυτό που κάποτε πετάξαμε σε μια θάλασσα.

Αν αυτό που πετάξαμε έκανε καλό,

μας έρχεται όμορφα.

Σαν τα χρυσά ηλιοβασιλέματα.

Σαν τα καλοκαίρια των παιδικών μας χρόνων.

Αν πετάξαμε άσχημα πράγματα,

σαν κύμα μας παρασέρνει.

Είναι και αυτές οι στιγμές, 

που οι κακές επιστροφές είναι δώρα.

Αρκεί να ανοίξουμε το μυαλό μας και να το δούμε.

Και με αυτό να φτιάξουμε κάτι καλύτερο.

Να λυτρωθούμε από τις κακές σκέψεις που κάποτε κάναμε,

απ΄ τα λόγια που κάποιον μπορεί να πλήγωσαν.

Από τις πράξεις που άλλαξαν την ζωή μας.

Κάπως έτσι μάζεψα και γω

αυτά που μας επιστρέφει η θάλασσα.

Αυτά που πετάμε σαν άχρηστα.

 Τα σμίλεψε, τα ομόρφυνε, τα άλλαξε μορφή.

Γιατί η φύση πάντα έχει το σκοπό της και τον άπειρο χρόνο.

Σε αντίθεση με μας που ούτε οι σκοποί μας είναι ξεκάθαροι,

ούτε ο χρόνος μας ατελείωτος.

Και έτσι έχτισα ένα δέντρο. 

Ένα δέντρο για ένα καλοκαίρι.

Αυτό που πάντα περιμένουμε να είναι το καλύτερο.

Που θα βάλουμε στην άκρη τις ενοχές του χειμώνα,

θα ξεχάσουμε για λίγο τα κρίματά μας.

Και θα πούμε πως φέτος θα γίνουμε λίγο καλύτεροι.

Σας το εύχομαι.

****************

Με αυτήν την ανάρτηση συμμετέχω στο δρώμενο της Αριστέας μας ''Ένα ποίημα για το καλοκαίρι!"

καθώς και στο δρώμενο του άλλου μου μπλογκ ''Ιστορίες του καλοκαιριού''

ΕΝΑΣ ΤΣΑΛΑΠΕΤΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.

Σας έχει τύχει σίγουρα να περνάν οι μέρες σας μηχανικά, σαν την μέρα της μαρμότας, κάνοντας τα ίδια και τα ίδια, περιμένοντας τα ίδια πράγματα, αποφεύγοντας τις ίδιες καταστάσεις, μια μετάβαση από μέρα σε μέρα, χωρίς ιδιαίτερες στιγμές και σκέψεις.

Και κάποια στιγμή εκεί που όλα μοιάζουν μια ευθεία γραμμή που εσύ τρέχεις παράλληλα, συμβαίνουν δυο απλά πράγματα και συγκρούεσαι με την πραγματικότητα.

Περπατώντας την συνηθισμένη διαδρομή, σκεπτόμενη όλα αυτά που πρέπει να προλάβω, γύρισα απλά το βλέμμα και να σου ένας τσαλαπετεινός. Έτσι απλά στο κέντρο της Αθήνας, ένα υπέροχο σπάνιο πουλί, είπε να ταράξει τα νερά της λίμνης μας. Έτσι για λίγο κάτι ασυνήθιστο, μπαίνει απρόσκλητο μέσα στην επανάληψη και βάζει έναν τόνο στης μονότονες λέξεις μας.

Και μετά ξεκινάς δουλειά. Βυθίζεσαι πάλι στην ανυπόφορη ώρα της εργασίας. Πόσα πράγματα θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτές τις 8 άχαρες ώρες. Πόση ενέργεια μας απορροφά... Και πόσες τέτοιες ατέρμονες σκέψεις...

Δουλεύω καμιά φορά από το σπίτι και έχω το ράδιο ανοιχτό. Τις περισσότερες φορές δεν ακούω τα τραγούδια που παίζουν. Τα έχω απλά για συντροφιά. 

Και ξαφνικά ξεκινάν οι πρώτες νότες μια υπέροχης γιορτής, ενός τραγουδιού που είχα σχεδόν ξεχάσει. Μα πως είναι δυνατόν να το έχω ξεχάσει. Υπάρχει στο μπλογκ μου κατηγορία, που αναφέρεται σε στίχο του ''Υπάρχει ακόμα υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί''.

Πως είναι δυνατόν να ξεχνάμε πράγματα που μας ανατρίχιαζαν; Θεωρώ πως μας λείπουν εικόνες. Εικόνες που θα μας κάνουν να σκεφτούμε όμορφα πράγματα, που θα μας θυμίσουν όμορφα τραγούδια.

Δεν λέω ότι δεν είμαστε καλά. Δεν λέω ότι δεν ζούμε όμορφα. Αλλά καμιά φορά ας αναζητήσουμε το συναρπαστικό. Αυτό που θα αλλάξει την μέρα. 

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει σε ό,τι σου τρώει τη ψυχή

Υπάρχει ακόμα υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί

Γιατί και η ζωή τι είναι; Τι είναι η ευτυχία; 

Στιγμές...

Να ζείτε και να περνάτε όμορφα.

Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΕΜΠΝΕΕΙ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Η ομορφιά πετιέται μπροστά μας κάθε στιγμή. 

Περπατάει δίπλα μας σε κάθε έκφανση της ζωή μας, μπλέκεται στα πόδια μας, την μυρίζουμε, την γευόμαστε. Υπάρχει παράλληλα με την ασχήμια, με τον πόνο, με το κακό.

Όμως η καθημερινότητα, οι γρήγοροι ρυθμοί της ζωής, οι υποχρεώσεις μας κάνουν να την προσπερνάμε.

Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να σταματήσουμε για ένα δευτερόλεπτο και να την νιώσουμε. Με όλες μας τις αισθήσεις.

Γι΄ αυτό την επόμενη φορά που θα πάτε λαϊκή, μαζί με όλα αυτά που πρέπει να πάρετε, ξοδέψτε 2-3€ και πάρτε ένα μπουκέτο λουλούδια.

Ανάμεσα στο ''Τι να μαγειρέψω σήμερα, να προλάβω να το κάνω, για να φύγω στη δουλειά'', σκεφτείτε λιγάκι ''Τι όμορφα λουλούδια είναι αυτά;!'' 

Και αυτή η μικρή ομορφιά, μπορεί να σας δώσει μια μεγάλη έμπνευση.

Και να πεις ''δεν φτιάχνω και ένα βάζο; γιατί αυτή η απλή γυάλα είναι τόσο βαρετή...''

Και κάπως έτσι η ομορφιά εμπνέει την δημιουργία και μια απλή κίνηση αλλάζει όλη την μέρα.

Να ζείτε και να περνάτε όμορφα.

Μια άνοιξη που επιμένει...

Λίγο πριν τον χιονιά που έρχεται, θαρρείς κόντρα σε αυτά που περνάμε, η φύση μας δίνει συνεχώς μια άνοιξη.

Φέτος τον χειμώνα, συνέχεια μας δείχνει πως είναι εδώ, μας δίνει κουράγιο και χρώμα να συνεχίσουμε.

Φοράει τα καλά της, τα πιο όμορφα στολίδια της.

Είναι δω με τα απλά...

και με τα πιο περίπλοκα...

Κοιτάει το μέλλον και ελπίζει...

Να ζείτε και να περνάτε όμορφα.

 

Στην φύση η φθορά, πάντα κρύβει μια ελπίδα...

Όποτε περπατώ στην φύση, έχω μια αίσθηση, αυτή του απείρου, μια αίσθηση πως εδώ τίποτα δεν τελειώνει, τίποτα δεν είναι μάταιο.

Ακόμα και οι ξεχασμένες ανεμώνες, ετοιμόρροπες και εύθραυστες, στέκονται με κόπο πάνω στην καταπράσινη γη.

Βγαίνουν καρποί από ξερά κλαδιά.

Μπουμπούκια ξεπροβάλουν απροσδόκητα.

Ακόμα και το χρώμα των ξεραμένων φύλλων είναι τόσο έντονο.

Είναι και αυτό το καταπράσινο τριφύλλι που σφύζει από ζωή, μέσα σε ένα τοπίο φθοράς.

Και δίνει πνοή σε ότι αγγίζει.

Με μια έκφραση ελπίδας θα σας ευχηθώ 

Καλά Χριστούγεννα.

Να έχετε υγεία και χαρά.

Όλου του κόσμου οι ομορφιές...

Αυτό το Πάσχα,

πιο διαφορετικό από τα άλλα,

ας αναλογιστούμε όλα αυτά που είχαμε σε αφθονία.

Και δεν μας άφηναν να δούμε αυτά που πράγματι άξιζαν.

Πράγματα μοναδικά και σπάνια.

Που τα αφήναμε να φεύγουν απ΄τα χέρια μας σαν κλέφτες.

Τίποτα δεν είναι δεδομένο και μόνιμο.

Κάποιες αξίες δεν αγοράζονται, ούτε πουλιούνται.

Σας εύχομαι προπαντός υγεία και όλου του κόσμου οι ομορφιές μπροστά σας.

Καλή Ανάσταση 

Καλό Πάσχα.

Σε χριστουγεννιάτικη διάθεση!

Η Αθήνα βάζει τα καλά της, τα χριστουγεννιάτικά της, τα εορταστικά της και γιορτάζει!

Μια βόλτα στην περιοχή του Ψυρρή είναι ικανή να σου αλλάξει την διάθεση!

 Χρώματα, μυρωδιές, γεύσεις!

Ξεχάστε για λίγο την καθημερινότητα και ζήστε το παραμύθι!

Αγαπώ την Αθήνα!

Γιατί έχει ένα μοναδικό τρόπο να ντύνει την ασχήμια της και να μοιάζει υπέροχη!

Να περνάτε και να ζείτε όμορφα!

*******

Μην ξεχνάτε αυτό το σαββατοκύριακο διοργανώνεται το Ξεblogάρισμα.

Για την ενίσχυση των παιδιών που ζουν με τις φυλακισμένες μητέρες τους και των άπορων κρατουμένων στις γυναικείες φυλακές Ελαιώνα Θήβας.