Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Ημερολόγιο Σκέψεων (Μάης 11 - 21)



Αγαπημένοι μου αναγνώστες και φίλοι καλημέρα σας. Πέρασαν και οι επόμενες δέκα μέρες του Μάη και ο καιρός μας τα χάλασε. Αλλά το καλοκαίρι είναι προ των πυλών, οπότε δεν πτοούμαστε καθόλου. 
Συνεχίζουμε με το ημερολόγιο σκέψεων σε μια λίστα δική μου. Μπορεί να την χρησιμοποιήσει όποιος θέλει ελεύθερα.


11. Γεύομαι.
Το πιο εύκολο παγωτό. Επειδή είμαι κορίτσι του καλοκαιριού θα σας δώσω την συνταγή για το πιο γρήγορο παγωτογλυκό.


2 κουτιά εβαπορε
1 κούπα ζάχαρη άχνη
1 βανίλια
Διάφορα για να το εμπλουτίσετε. 
Εγώ έκοβα κομματάκια σοκολάτας ή μπισκότα ή κακάο. 
Βάζετε τα κουτιά εβαπορέ στην κατάψυξη για κάνα δίωρο. Πρέπει να είναι κρύα, αλλά όχι παγωμένα. Τα χτυπάμε μετά με το μίξερ για λίγο μέχρι να γίνουν αφρός. Μετά ρίχνουμε σιγά σιγά την ζάχαρη και την βανίλια και ότι άλλο θέλουμε. Το βάζουμε στην κατάψυξή και το χτυπάμε ακόμα μια φορά αν δούμε ότι πάει να κόψει. Σε λίγε ώρες είναι έτοιμο!
Καλό θα ήταν να είναι και το μπολ που θα το χτυπήσουμε κρύο και οι αναδευτήρες του μίξερ. 

12. Πίνω.
Την πιο γευστική λεμονάδα που μας την έμαθε η Μαριάννα. 


1 φλιτζάνι φρέσκο χυμό λεμονιού
1/2 φλιτζάνι ζάχαρη
2 φλιτζάνια νερό
2 φλιτζάνια παγωτό βανίλια
Ανακατεύουμε το χυμό λεμονιού μαζί με την ζάχαρη, μέχρι να διαλυθεί καλά. Προσθέτουμε το νερό και ανακατεύουμε πάλι. Το τοποθετούμε την κατάψυξη για τουλάχιστον 1 ώρα. 
Βγάζοντάς το από την κατάψυξη το χτυπάμε στο μίξερ, μαζί με το παγωτό βανίλια για να γίνει σαν κρέμα.
Σερβίρουμε και δροσιζόμαστε!

13. Ανήκω.
Ανήκω σε μένα. Ποτέ δεν ένιωσα μέρος κάποιου ή μέρος από κάτι. Μου αρέσει να συνεργάζομαι, να κάνω παρέα, είμαι κοινωνική, αλλά δεν αυτοπροσδιορίζομαι από αυτές τις επιλογές.

14. Αγαπώ.
Την φωτογραφία, το μαγείρεμα, την συγγραφή και τα blog μου.

15. Φθονώ.
Την αγένεια των ανθρώπων, την αμορφωσιά, την υστεροβουλία και την βλακεία.

16. Σκέφτομαι.
Τον τελευταίο καιρό σκέφτομαι συνεχώς. Έχω πολλές αϋπνίες, λογίζομαι διάφορα, τις αλλαγές στην ζωή μου, το πόσο ευτυχισμένη νιώθω, το πόσο γεμάτη, αλλά υπάρχουν και οι σκέψεις πως όλα αυτά είναι τόσο ρευστά και φοβάμαι μήπως χαθούν.

17. Αισθάνομαι.
Τυχερή. Πολύ τυχερή.

18. Φροντίζω.
Φροντίζω πιο πολύ τον εαυτό μου. Έχω σταματήσει να τρώω βλακείες.

19. Απολαμβάνω.
Την άδεια μου η οποία τελειώνει και πως θα επιστρέψω στην δουλειά...

20. Υπερέχω.
Υπερέχω στο ότι δεν φοβάμαι καθόλου τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες που βιώνουμε, γιατί είμαι ολιγαρκής άνθρωπος και αυτάρκης. 

21. Υπολείπομαι.
Υπολείπομαι σε δύναμη όσον αφορά πράγματα που δεν μπορώ να χειριστώ, όπως θέματα υγείας.

Αυτά για τις επόμενες μέρες του Μάη.

Να περνάτε και να ζείτε όμορφα!


Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Ένα έγκλημα καταστρέφει την Αττική! - ΕΝΙΑΙΑ ΚΙΝΗΣΗ BLOGGERS


Στεκόμαστε στο πλευρό των κατοίκων του Δήμου Μαραθώνα και υπερασπιζόμαστε το δικαίωμά τους να προστατεύσουν τη ΒΑ Αττική και όχι μόνο, από την καταστροφή, που θα επιφέρει ο ΧΥΤΥ Μαραθώνα. 

ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΙΩΠΗΛΟΙ σε μια σειρά παράλογων και παράνομων ενεργειών που γίνονται, με πρώτο το σημείο που κατασκευάζεται. Βρίσκεται σε βουνό το οποίο εξαφανίστηκε σταδιακά για τη δημιουργία του, μια ανάσα απ’ τη θάλασσα. Στο σημείο βρίσκονται πηγές και ρέματα τα οποία καταλήγουν στις κοντινές παραλίες στον Ευβοϊκό (Μαραθώνα, Σχοινιά, Ν. Μάκρη, Σέσι) και ήδη με μια μικρή μπόρα κατεβαίνει λάσπη σε όλη την ακτογραμμή. Φανταστείτε να κατεβαίνουν τοξικά υπολείμματα. Με τη λειτουργία του θα μολυνθεί όχι μόνο η ακτογραμμή αλλά και η θάλασσα, θέτοντας σε κίνδυνο την αλιεία και το κολύμπι. Παίρνουμε θέση και ψηφίζουμε εδώ… 


ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΙΩΠΗΛΟΙ ΟΤΑΝ θα επηρεαστεί άμεσα ο υδροφόρος ορίζοντας όπως συμβαίνει στη Φυλή, που σύμφωνα με την έκθεση του καθ. Γεωλογίας & Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, κ. Λέκκα, η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Νέα". Μεταξύ άλλων ο κ. Λέκκας αναφέρει: "το... μαύρο υγρό των αποστραγγισμάτων των σκουπιδιών - τα επικίνδυνα δηλαδή "κατακάθια" των απορριμμάτων - εξαπλώνεται με εντυπωσιακό τρόπο. Από την Ελευσίνα και τον Ασπρόπυργο ως τις παρυφές της Φυλής και των Αχαρνών, όλες οι μετρήσεις σε βάθος 20, 50, 70 και 100 μέτρων ανίχνευσαν κάδμιο, αρσενικό, κυάνιο, μόλυβδο και ψευδάργυρο». Το υπέδαφος μιας ολόκληρης περιοχής θεωρείται πλήρως κατεστραμμένο. «Σε όλη αυτή την έκταση δεν μπορεί να γίνει καμία γεώτρηση, ενώ δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί η επιφάνεια για καλλιέργειες. Όσο πιο κοντινές στη χωματερή ήταν οι περιοχές από όπου είχαν ληφθεί τα δείγματα, τόσο οι ρύποι ανιχνεύονταν ακόμα και σε μηδενικό βάθος, στην επιφάνεια του εδάφους". 


Στα παραπάνω προστίθεται και το ενεργό σεισμικό ρήγμα του Ωρωπού, που βρίσκεται στο σημείο, καθώς και η μικρή απόσταση από τη λίμνη του Μαραθώνα η οποία χρησιμοποιείται για πότισμα στις καλλιέργειες της περιοχής, η καταστροφή του δάσους που αποτελεί ένα από τους λίγους πνεύμονες που έμειναν στην Αττική, η ατμοσφαιρική ρύπανση. Και αναρωτιόμαστε πώς γίνεται η Πολιτεία να απαγορεύει σε ακτίνα αρκετών χιλιομέτρων από τη λίμνη, την οικοδόμηση κατοικιών και επιτρέπει την οικοδόμηση ΧΥΤΥ!!!


Γι’ αυτούς τους λόγους και όχι μόνο, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει απεντάξει διαπαντός το έργο από τη χρηματοδότηση ως περιβαλλοντικά επιζήμιο (αφού δεν πληροί τις προϋποθέσεις) και κρατά την υπόθεση ανοιχτή σε ό,τι αφορά τη διερεύνηση παράνομων ενεργειών που έγιναν.


Το επιχείρημα πως ο ΧΥΤΥ Μαραθώνα, θα δέχεται μόνο υπολείμματα είναι ακόμα χειρότερο αφού σ’ αυτά περιλαμβάνονται τα πιο τοξικά και επικίνδυνα για την υγεία, υλικά που δεν ανακυκλώνονται οπότε η μόλυνση θα είναι μόνιμη και μη αναστρέψιμη!

Παίρνουμε θέση και ψηφίζουμε εδώ… 

Οι bloggers ενώνουμε τη φωνή μας με την φωνή των κατοίκων για να αποτρέψουμε αυτή την οικολογική βόμβα να εκραγεί!

Γιατί ο τόπος που ζούμε ανήκει στα παιδιά μας και στις επόμενες γενιές.

Έχουμε χρέος να τον προστατεύσουμε!!

Ο ΧΥΤΥ ΜΑΡΑΘΩΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ!

ΔΕΝ ΣΙΩΠΟΥΜΕ – ΔΙΑΔΙΔΟΥΜΕ - ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Όταν η μουσική νικά το θέαμα.

Σχετική εικόνα

Για όσους με ξέρουν η Eurovision για μένα είναι κάτι πολύ αγαπημένο. Πάντα μου άρεσε η ιδέα ενός ευρωπαϊκού φεστιβάλ μουσικής και γενικότερα όλη αυτή η γιορτή της μουσικής που δίνει χαρά και ενώνει, έστω και φαινομενικά για μια βραδιά τις χώρες. 
Στην Ελλάδα της υπερβολής ή θα την αγνοούμε ή θα την υπερτιμάμε. Δεν ξέρω γιατί μας είναι τόσο δύσκολο να την δούμε όπως ακριβώς είναι. Μια γιορτή ανάλαφρη, μια γιορτή που σημασία έχει η διασκέδαση και η συμμετοχή. Πως κάνουμε εμείς εδώ στα blogs τα παιχνίδια και τα δρώμενα. Κάπως έτσι. Θα μου πείτε ξοδεύονται χρήματα. Όλες οι προσπάθειες διασκέδασης, ακόμα και αυτό που κάνουμε εμείς εδώ μας αφαιρεί χρόνο και χρήμα. Αν και νομίζω πως τα ποσά που δαπανιούνται από την ΕΡΤ είναι πολύ λιγότερα από τα έσοδα που της επιφέρει (αν και τις περισσότερες φορές όλα καλύπτονται από χορηγούς).
Φέτος ήταν μια μέτρια Eurovision για μένα. Υπήρχαν χρονιές που συμμετείχαν πολύ καλά τραγούδια, που στείλαμε επίσης καλές συμμετοχές. Φέτος όλες οι χώρες σχεδόν κινήθηκαν σε μια μεσοβέζικη κατάσταση, εκμηδενίστηκαν σχεδόν οι συμμετοχές σε μητρικές γλώσσες, με παλιάκα τραγούδια δεκαετίας 90 και έτσι ήρθε και έκανε την έκπληξη η Πορτογαλία. Χωρίς χορευτές, χωρίς φανταχτερά ρούχα και στα Πορτογαλικά. Εμένα να σας πω την μαύρη μου αλήθεια δεν μου πολυάρεσε το τραγούδι αυτό. Αλλά δεν μου άρεσε και κανένα άλλο. Ίσως να έδινα το 12άρι μου στο Βέλγιο.
Στα δικά μας τώρα η Demy έκανε μια αξιοπρεπή εμφάνιση, συμπαθέστατη κοπέλα με αρκετά καλή φωνή, αλλά με ένα τραγούδι πολύ απλοϊκό και βαρετό.
Και έτσι επιβεβαιώνομαι ακόμα μια φορά στο ότι πάντα η καλή μουσική θα νικά το θέαμα, ακόμα και στην Eurovision και ότι η αγγλική γλώσσα δεν σου δίνει το πλεονέκτημα, αντιθέτως ίσως και να υποβαθμίζει τις προσπάθειες.
Να μερικές αποδείξεις για αυτό που σας εξηγώ.

Apres Toi - Vicky Leandros (1972)


Mocedades - Eres tu (1973)


Celine Dion - Ne partez pas sans moi (1988)


Toto Cutugno - Insieme (1990)


Amina - Le dernier qui a parlé (1991)
(ισοψήφησε στη πρώτη θέση με μια Σουηδική βλακεία και λόγω λιγότερων 12αριων πήρε την 2η θέση)


Eimear Quinn - The voice (1996)


Zeljko Joksimovic - Lane Moje (2004)


Marija Šerifović - Molitva (2007)


Και για μένα το αριστούργημα του θεσμού,
η καλύτερη στιγμή της Eurovision!

Nocturne - Secret Garden (1995)


Ας καταλάβουμε λοιπόν πως σε αυτόν τον θεσμό, όσο ελαφρύς και pop και να είναι, η συμμετοχή καλό θα ήταν να αναδεικνύει την κάθε χώρα, τις μουσικές της καταβολές και εννοείται την γλώσσα της. Θεωρώ λυπηρό, ενώ θα μπορούσαν να ακούγονται τα Ελληνικά δυο φορές σε μια βραδιά, να μην ακούγονται καμία. 

Celebrate Diversity στην πράξη λοιπόν!
Ραντεβού του χρόνου στην Πορτογαλία!

Να περνάτε, να ζείτε όμορφα και να μην ξεχνάτε το τι είναι ο καθένας μας!




Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Κάλλιο στο χώμα το λουλούδι παρά σε βάζο περιωπής... - Photo A Day May (Days 1 - 12)

Θαρρώ πως κάτι πάντα μένει.
Ότι αξίζει, ότι μας αλλάζει.
Μην ψάξεις κάτι πολύπλοκο, κάτι που να φαίνεται σπουδαίο.
Τα όμορφα πράγματα δεν φαίνονται, δεν αγγίζονται.

Σαν ένα παράθυρο που άνοιξες, μια σκέψη που έκανες.
May 1 - Window...


Σαν μια γραμμή του ορίζοντα που κανείς πότε δεν άγγιξε, μα όλοι μπορούμε να δούμε.
 May 3 - Skyline...


Σαν την δροσιά του νερού, που δρα σαν βάλσαμο το καλοκαίρι.
 May 6 - Nature...


Σαν μια αναπάντεχη γωνιά που ομορφαίνει την εγκατάλειψη.
 May 8 - Paint...


Σαν μια σκάλα στην άκρη του αδιέξοδου.
 May 9 - Stairs...


Ή ένα βλέμμα στην γωνιά του δρόμου,
 May 11 - Eyes...
Artwork: Loaf, Αναφιώτικα

που σε βάζει στις Fab 4 του Photo A Day και για λίγο χαίρεσαι σαν παιδί.


Σαν τα αγριολούλουδα που φυτρώνουν κόντρα σε όλους και όλα.
 May 12 - Wire...


Σαν ένα τραγούδι του Αντρέα και του Μανώλη που σε κάνει να νιώθεις πως όσα χρόνια και να περάσουν τίποτα δεν πεθαίνει αν αξίζει.


Να περνάτε και να ζείτε όμορφα!


Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Ημερολόγιο Σκέψεων (Μάης 1 - 10)


Αγαπημένοι μου αναγνώστες και φίλοι καλησπέρα σας. Μπήκαμε στον Μάη, στο μήνα των αισθήσεων, του καλού καιρού και των προετοιμασιών για το καλοκαίρι. Έτσι και το Ημερολόγιο Σκέψεων προσαρμόστηκε, ώστε να εκφράσουμε αυτά που νιώθουμε.
Η λίστα είναι δική μου μπορεί να την χρησιμοποιήσει όποιος θέλει ελεύθερα.


1. Ακούω.
Αυτό το υπέροχο τραγούδι.


2. Βλέπω.
Την άνοιξη έξω απ΄το παράθυρό μου.


3. Διαβάζω.
Αυτές τις μέρες που έχω άδεια θα αφοσιωθώ όσο μπορώ σε σας. Θα σας επισκεφτώ, θα σας διαβάσω, θα σας αφήσω δυο λόγια, γιατί τον τελευταίο καιρό, λόγω προσωπικών θεμάτων άφησα πολλά πράγματα πίσω, όπως και το blogging. Η ζωή συνεχίζεται και πρέπει τα γεγονότα να βαδίζουν παράλληλα με την ζωή μας και όχι να την καλύπτουν.

4. Νιώθω.
Νιώθω πως κάτι πολύ όμορφο και παράξενο έρχεται. Σωματικά νιώθω εξαντλημένη αλλά θα περάσει. 

5. Αλλάζω.
Αλλάζω ζωή, μα θέλω να παραμένω πίστη σε αυτά που αγαπώ και σε αυτά που μου αρέσει να κάνω.

6. Ορίζω.
Ορίζω το πως θέλω να ζήσω και αυτό πρέπει να κάνουμε όλοι μας. Το ξέρω, δεν είναι εύκολο. Μα τουλάχιστον πρέπει να προσπαθούμε.

7. Θέλω.
Θέλω να πάνε όλα καλά στην ζωή μου και να έρθουν όλα όπως τα περιμένω. Να είμαστε γεροί και ευτυχισμένοι. Το ίδιο εύχομαι και για σας.

8. Νικάω.
Νικάω κάθε μέρα τους φόβους μου, τις ανησυχίες μου πως κάτι θα πάει στραβά.

9. Χάνω.
Χάνω κάποιες φορές την ψυχραιμία μου, φοβάμαι, μα όπως είπα και πριν, προσπαθώ κάθε μέρα να το παλεύω με την βοήθεια πρώτα του εαυτού μου και των δικών μου ανθρώπων.

10. Μυρίζω.
Τις νεραντζιές στους δρόμους της Αθήνας.


Αυτά για τις πρώτες μέρες του Μάη.

Να περνάτε και να ζείτε όμορφα.


Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Μια όαση δροσιάς.


Σε μια γωνιά του δρόμου, παίρνοντας τον δρόμο από το Πευκί της Βόρειας Εύβοιας, προς το χωριό Γερακιού, σε μια κατάφυτη και ειδυλλιακή τοποθεσία, κρυμμένος και σχεδόν προστατευμένος από ανθρώπινο μάτι βρίσκεται ένας μικρός καταρράκτης. Το να τον βρούμε είναι πανεύκολο. Δεν χρειάζεται να περπατήσουμε, δεν χρειάζεται χάρτης, μόνο την προσοχή μας για να μην τον προσπεράσουμε καθώς οδηγούμε.




Μια μικρή ταμπέλα που μπήκε πρόσφατα, θα μας βοηθήσει. Είναι περίπου 4 χλμ από το λιμάνι του Πευκιού, λίγο πριν το χωριό Γερακιού, στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Ο δρόμος είναι ασφαλτοστρωμένος, καλός και σύντομος. Σε περίπου 10 λεπτά μπορούμε να είμαστε εκεί. Η διαδρομή, όπως και σχεδόν όλες οι διαδρομές στης Βόρειας Εύβοιας, μας αποζημιώνουν με την ομορφιά τους και τα καταπράσινα τοπία.




Για τους πιο τολμηρούς η ίδια διαδρομή μπορεί να γίνει και με τα πόδια. Άλλωστε η περιοχή ενδείκνυται για τέτοιου είδους εξορμήσεις. Περπατώντας λοιπόν σε περίπου μια ώρα θα είστε εκεί. Όταν θα δούμε την βλάστηση να πυκνώνει και να αποτελείται κυρίως από πλατάνια, καλό είναι να στρέψουμε το βλέμμα μας προς τα αριστερά και θα τον δούμε χωμένο μέσα σε μια καταπράσινη κρυψώνα. Ο χώρος γύρω από τον καταρράκτη μας δίνει την ευκαιρία αναζωογόνησης, μια όαση δροσιάς και πρασίνου μας δίδεται απλόχερα και εύκολα. Ο ήχος του νερού πάντα χαλαρώνει το νου μας και η μυρωδιά της υγρασίας καθώς και το βρεγμένο χώμα μας αλλάζουν το σκηνικό του μυαλού μας και μας κάνουν να ξεφεύγουμε λιγάκι από την καθημερινότητα. Είναι ένα μέρος απίστευτης ομορφιάς που δύσκολα μπορεί να αποτυπωθεί απόλυτα με ένα κλικ της φωτογραφικής μηχανής.



Η επιστροφή θα μπορέσει να μας δώσει ακόμα πιο όμορφες εικόνες αν επιλέξουμε να επισκεφτούμε τον καταρράκτη λίγο πριν την δύση του ηλίου. Κατεβαίνοντας λοιπόν προς το Πευκί θα είμαστε τυχεροί να δούμε από ψηλά ένα από τα πιο όμορφα ηλιοβασιλέματα. Ο κάθε τόπος μπορεί να μας δώσει εικόνες και να μας κάνει να νιώσουμε πολύ όμορφα πράγματα. Κάποιες φορές τα προσπερνάμε. Κάποιες τα αγνοούμε. Κάποιες δεν τα υπολογίζουμε. Ο τυχερός όμως είναι πάντα αυτός που μπορεί να δει την ομορφιά και να την εκτιμήσει. Αυτός θα είναι και ο πιο πλούσιος.


Ήταν το επόμενό μου κείμενο στο voriaevia.gr.

Να περνάτε και ζείτε όμορφα.

τελευταία άρθρα