Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

2ο Δρώμενο Φωτογραφίζειν (ενημερωτικό)

Μην ξεχνάτε πως τρέχει το Δρώμενο Φωτογραφίζειν και έτσι μπορείτε να στέλνετε τις φωτογραφίες σας. 

Το θέμα λοιπόν αυτή την φορά είναι άκρως ποιητικό. Συνεχίζουμε να δημιουργούμε και να ζούμε επί της ουσίας με θέμα:

''Εικόνα και ποίηση''


Από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ' ακούς;
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ' ακούς;
Με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου, άκου.
Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει -ακούς;
Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει -ακούς;
Είμ' εγώ που φωνάζω κι είμ' εγώ που κλαίω, μ' ακούς;
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μ' ακούς;
(Το Μονόγραμμα - Οδυσσέας Ελύτης)


Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Εγώ θα μείνω εδώ.

Εγώ θα μείνω εδώ.
Για τα καλά που περιβάλλονται απ΄τα άσχημα.
Για τα ηλιοβασιλέματα με σπαστό καφέ στο χέρι,
για τ΄Αναφιώτικα που ζουν κόντρα στον χρόνο.


Για τα λουλούδια που φυτρώνουν στην άμμο,
με αλμυρό νερό και καυτό ήλιο.
Για το γαλάζιο που ζει μέσα στο γκρι,
για τα νησιά που παλεύουν με το τίποτα,
αλλά συνεχίζουν να ασπρίζουν τις αυλές.
Για αυτόν τον άνεμο που περνά μέσα απ΄όλες τις ιστορίες,
τις πιο σημαντικές, τις πιο σπουδαίες,
που λίγοι στις ξέρουν, μα όλοι στις σέβονται.


Για την πόλη που κλέβει τα όνειρα και συνάμα δίνει ζωή στην πέτρα,
πεθαίνει τους ανθρώπους και τους ξαναγεννά ξαφνικά εκεί που δεν το περιμένουν.
Για την χώρα που το καλοκαίρι ξεκινά απ΄τον χειμώνα,
που πάντα κάτι περιμένεις και ας μην έρχεται πότε.
Για τις θάλασσες που αντιστέκονται στους ανθρώπους,
για τους ανθρώπους που αντιστέκονται σε αυτές.


Που αλλάζουν κάθε τι σαθρό, όχι για κάποιον σκοπό,
αλλά επειδή δεν μπορούν να ζήσουν αλλιώς.
Εγώ θα μείνω εδώ.
Για αυτούς που ζουν με μια ντομάτα και με ένα καλάθι γεμάτο σταφύλια.
Με ένα διήμερο στο χωριό.
Που κάνουν διακοπές σε ένα μπαλκόνι, βουτιές σε ταράτσες
και επιμένουν να χαμογελούν, να αγαπούν και να ερωτεύονται.


Υπολόγισε, ζύγιασε, αποφάσισε.
Πιο είναι πιο σημαντικό, καθοριστικό.
Να δίνουμε, να προσπαθούμε για το καλύτερο, να αλλάζουμε έστω το ελάχιστο.
Να χτίζουμε μέσα σ΄ένα φλιτζάνι καφέ, στην ορθή γραφή μιας λέξης,
στην παραδοχή της ομορφιάς, στην οικογένεια, στα παιδιά που θα φέρουμε στο κόσμο.
Σε μια απλή συνήθεια, σε ένα έθιμο, σε μια γιορτή, σε μια επέτειο.
Σε μια μουσική, μια μυρωδιά, μια γεύση μπορεί να μας ενώσει,
χωρίς ανταλλάγματα, χωρίς να ζητάμε τίποτα πίσω.


Γιατί αυτό που νιώθεις για την πατρίδα πρέπει να είναι άνευ όρων.
Όπως πρέπει να είναι όλες οι αγάπες. 
Ανιδιοτελείς.
Εγώ θα μείνω εδώ.
Για αυτούς που μπορούν, αλλά δεν θέλουν να φύγουν.



Χρόνια πολλά και καλά σε όλους τους Έλληνες.




τελευταία άρθρα