Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

Η σκέψη λεν πως τρέχει.

Η σκέψη λεν πως τρέχει
πιο γρήγορα απ'το φως
Μα αν είναι να βρεις την αγάπη σου
Όσο κι αν βιάζεσαι
Καλύτερα ξεκίνα με τα πόδια
Γιάννης Αγγελάκας


Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

Φρέρε Ζακ.


Φρέρε Ζακ, Φρέρε Ζακ δεν μας τα 'χες πει καλά
η ζωή μόνο στους λίγους ξέρει να χαμογελά 
στους πολλούς δίνει τα λίγα και στους λίγους τα πολλά
σ' άλλους σπίτια και βαπόρια και μπουΐκ και κάντιλακ,
σ' άλλους μόνο στεναχώρια Φρέρε Ζακ, Φρέρε Ζακ.
Φρέρε Ζακ, Φρέρε Ζακ τι είναι αυτά που είχες πει,
η αγάπη του πλησίον των καλών η προκοπή
μας αφήσαν πια οι ελπίδες χάθηκε και η ντροπή
εχαθήκαμ' ολωσδιόλου μες στο φόβο μες το τρακ
εχαθήκαμε ολωσδιόλου Φρέρε Ζακ, Φρέρε Ζακ.

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Περί αλήθειας...

Αν η στατιστική είναι ο επιστημονικότερος τρόπος για να πει κανείς ψέματα, η σάτιρα είναι ο αντιεπιστημονικότερος τρόπος για να πει κανείς την αλήθεια.
Μαζεστίξ

Προσλαμβάνεσαι.

Μια βρετανική επιχείρηση έκανε στους υποψηφίους προς πρόσληψη την εξής «παράξενη» ερώτηση, θέλοντας να διακρίνει ανάμεσά τους τον εξυπνότερο: «Είναι μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα, φυσάει πολύ και έχει δυνατή καταιγίδα. Εσύ οδηγείς ένα διθέσιο αυτοκίνητο και κάπου στην ερημιά περνάς μπροστά από μια στάση. Εκεί βλέπεις ότι περιμένουν το λεωφορείο τρεις άνθρωποι: Μία ηλικιωμένη γυναίκα που φαίνεται να είναι ετοιμοθάνατη, ένας γιατρός που σου είχε σώσει τη ζωή παλιά και ο άντρας ή η γυναίκα των ονείρων σου. Το αυτοκίνητο σου, μην ξεχνάς, είναι διθέσιο και πρέπει να επιλέξεις ποιον θα πάρεις. Τι θα κάνεις;».

Top Hat.

Heaven 
I'm in heaven 
And the cares 
That hung around me 
Through the week 
Seem to vanish 
Like a gamblers 
Lucky streak 
When we're out together 
Dancing cheek to cheek


Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011

Ellada, agapi mou.

γράφει ο Etienne Roland*
Νιώθω βαθιά ταπεινωμένο τον φιλελληνισμό μου όταν μία εφημερίδα τολμάει να βάλει τίτλο ότι η Ελλάδα είναι «μία χώρα ίσως λιγότερο ευρωπαϊκή από ότι φαινόταν» και όταν το περιεχόμενο του άρθρου αυτού αποτελεί μία κακιά περίληψη μιας ιστορίας που οι συντάκτες δεν έχουν ζήσει. Είμαι ταπεινωμένος σαν Γάλλος που οι συμπατριώτες μου κάνουν τόσο κακό στην ιστορία και θρέφουν τον μύθο του Έλληνα ψεύτη και πονηρού.
Θα σταθώ σε κάποια σημεία μόνο…
Αν η Ελλάδα δεν είναι μια ευρωπαϊκή χώρα, ποια δικαιούται τον τίτλο αυτόν; Η βάρβαρη Γερμανία ή η επίβουλη Αλβιόνα στην οποία ο μεγαλύτερός της ποιητής, ο Μπάιρον, καταλόγιζε ήδη ότι λεηλατούσε την χώρα του Ομήρου; Πιο ευρωπαϊκή η Αγγλία που δεν δέχεται καμία ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και ιδίως αυτές που της κοστίζουν χρήματα; Αυτή δεν ήταν που έφερε στην Ελλάδα τον στρατό και τον βασιλιά στα τέλη του B’ Παγκοσμίου Πολέμου, φέρνοντας έναν κατακλυσμό που η χώρα θα πλήρωνε πολύ ακριβά, η χώρα που μπορεί τουλάχιστον να περηφανεύεσαι για την πιο παραδειγματική αντίσταση απέναντι στους κατακτητές ναζί. Δεν έχει πολύ καιρό που γεννήθηκε η ιδέα της ενωμένης Ευρώπης και αμφιβάλω αν μπορούμε να αποδώσουμε διακρίσεις και ταμπέλες ευρωπαϊσμού. Η ιδέα όπως και το γεωγραφικό της περιεχόμενο είναι υπό κατασκευή και σίγουρα δεν αποτελούν σταθερό δεδομένο.

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

Μια ζωή την έχουμε.

Οι μανδαρίνοι είναι στα βάθη της Κίνας. Αν σου έλεγαν να πατήσεις ένα κουμπί και εκείνη τη στιγμή θα πέθαιναν 3000 μανδαρίνοι. Αλλά εσύ θα γινόσουν πλούσιος...θα το πατούσες το κουμπί;




Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Darling.

Artist: Stories 
Αlbum: About Us 
Realised 1973 
Lyrics: Ian Lloyd
Music: Michael Brown


Is there nothing in the world that takes the sound,
for the more we can conceive the more we found.


Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Ο φόβος.

Ήταν κάποτε ένας γιατρός. Μια μέρα φεύγοντας από την πόλη που έμενε για να πάει σε μια άλλη γειτονική όπου είχε δουλειά, συνάντησε την πανούκλα που έμπαινε. Σταμάτησε και την ρώτησε: «Πάλι εδώ; Τι ήρθες να κάνεις;» Και η πανούκλα απάντησε: «Είναι η σειρά μου».«Πόσους θα πάρεις αυτή τη φορά;» ρώτησε ο γιατρός. «Λίγους, γύρω στους χίλιους», απάντησε η πανούκλα. Μετά από μια εβδομάδα ο γιατρός (έχοντας ενημερωθεί εν τω μεταξύ για την κατάσταση στην πόλη του) επέστρεψε, και στην είσοδο της πόλης αντάμωσε την πανούκλα που έφευγε «Μου είπες ψέματα», της είπε. «Είχες πει ότι θα πάρεις κάπου χίλιους και τελικά πέθαναν πέντε χιλιάδες».Κι εκείνη απάντησε: «Δεν είπα ψέματα. Εγώ πήρα χίλιους. Τους υπόλοιπους τους σκότωσε το άγχος και ο φόβος». 
Το άγχος και ο φόβος είναι περισσότερο θανατηφόρα από την πανούκλα που βιώνουμε. Τις περισσότερες φορές ο φόβος μήπως συμβεί το χειρότερο είναι χειρότερος από το να συμβεί το χειρότερο . Στη ζωή μας βιώνουμε εκατομμύρια καταστροφές από τις οποίες η συντριπτική πλειοψηφία δεν συμβαίνει ποτέ. Τις βιώνουμε μόνο στο μυαλό μας. Συλλογικά και ατομικά όλοι κάτι φοβόμαστε: τη χρεοκοπία, την απόλυση, την κατάρρευση του ευρώ, τους ιούς, τους χωρισμούς, μήπως πέσει ο ουρανός στα κεφάλια μας. Ο φόβος όμως δυστυχώς είναι το πιο αποτελεσματικό εργαλείο πολιτικής χειραγώγησης. Το δηλητήριο που παραλύει τη δράση και την αντίσταση στην επέλαση οποιασδήποτε εξουσίας. Η υπερβολική ανησυχία οδηγεί σε ακινησία. Αν αρχίσουμε να ζούμε στη στιγμή ο φόβος εξαφανίζεται.

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

Εξερεύνησε, ονειρέψου, ανακάλυψε.

Είκοσι χρόνια από τώρα θα είσαι πιο απογοητευμένος για τα πράγματα που δεν έκανες παρά για τα πράγματα που έκανες. Γι’ αυτό, λύσε τους κάβους. Σαλπάρισε μακριά από το σίγουρο λιμάνι. Εξερεύνησε, ονειρέψου, ανακάλυψε.
Μαρκ Τουαίην

Επειδή χωρίσαμε σαν εραστές.

μιας και το θυμηθήκαμε...
Παύλος Σιδηρόπουλος και οι Απροσάρμοστοι 
από τον δίσκο ''Εν λευκώ''


Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

I Don't Like Mondays.

Artist: Boomtown Rats
Αlbum: The Fine Art of Surfacing
Realised 1979
Lyrics & Music: Bob Geldof
Το τραγούδι βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία, οταν μια 16χρονη κοπελα, η Brenda Ann Spencer, πυροβόλησε, από το παράθυρο του σπιτιού της, και σκότωσε 2 άτομα και τραυμάτισε άλλα 9, στο σχολείο του San Diego. Όταν την ρώτησαν ποιος ο λόγος που το έκανε απάντησε απλά "Ι Don't Like Mondays".
Και έτσι εμπνεύστηκε το Ιρλανδικό συγκρότημα και έγραψε αυτό το τραγούδι. Το εν λόγω τραγούδι απαγορεύτηκε την Αμερική.

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Περί ηθικής...

Αλίμονο από τους ηθικούς που είναι ηθικοί γιατί δεν μπορούν να είναι ανήθικοι και από τους τίμιους που είναι τίμιοι γιατί δεν μπορούν να είναι άτιμοι.
Ξενοφών (Παντελής Ζερβός) 
στην ταινία ''Η θεία απ' το Σικάγο''

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Post it!


Η γαλοπούλα και ο ταύρος.

Μια γαλοπούλα συνομιλούσε με ένα ταύρο.
Θα ήθελα να μπορούσα να ανεβώ στην κορυφή αυτού του δένδρου, είπε η γαλοπούλα, αλλά δεν έχω δυνάμεις.
Γιατί δεν δοκιμάζεις λίγο από τα περιττώματα μου; απήντησε ο ταύρος. Είναι πολύ θρεπτικά.
Η γαλοπούλα τσίμπησε από έναν σωρό κοπριάς, και διαπίστωσε ότι του έδωσε αρκετή δύναμη για να φτάσει το κατώτερο κλαδί του δένδρου.
Την άλλη ημέρα, αφού έφαγε περισσότερη κοπριά, έφτασε στο δεύτερο κλαδί.
Τελικά μετά από τέσσερες νύχτες, η γαλοπούλα με περηφάνια σκαρφάλωσε στην κορυφή του δένδρου.

Big in Japan

Artist: Alphaville
Αlbum: Forever Young
Realised 1984
Lyrics: Marian Gold
Music: Marian Gold-Bernhard Lloyd-Frank Mertens


Ο τίτλος  προέρχεται από τη φράση Big in Japan, που χρησιμοποιείτε για να περιγράψει τα συγκροτήματα που είναι δημοφιλή στην Ιαπωνία, ενώ τυγχάνουν λιγότερης 
προσοχής στην πατρίδα τους. 

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

Ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά;

Τιμής Ένεκεν
Μαλαματένια λόγια 
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου 
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος 

Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχτές
τ' αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι
σου μάθαινε το αύριο και το χτες
μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη
με του καιρού δεμένος τις κλωστές

Τ' αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία
που στράγγιξες χαμένα μια γενιά
καλύτερα να σ έλεγαν Μαρία
και να 'σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά
κι όχι να ζεις μ αυτή την κομπανία
και να μην ξέρεις τ' άστρο του φονιά

Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι
απ του καιρού την άγρια πληρωμή
στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι
τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή
και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει
και το μαράζι δίχως αφορμή

Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι
τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά
κι απ το παλιό μαρτύριο να 'χει μείνει
ένα σκυλί τη νύχτα που διψά
γυναίκες στη γωνιά μ' ασετιλίνη
παραμιλούν στην ακροθαλασσιά

Και στ' ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια
θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή
πώς έγινε με τούτο τον αιώνα
και γύρισε καπάκι η ζωή
πώς το 'φεραν η μοίρα και τα χρόνια
να μην ακούσεις έναν ποιητή

Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι
ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά
ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη
και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά
μαλαματένια λόγια στο χορτάρι
ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά

Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες
και ξημερώνοντας μέρα κακή
τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες
με πήραν και με βάλαν σε κλουβί
και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες
παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί

Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια
κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής
περνούσα τα δικά σου δικαστήρια
αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις
να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια
και σαν κακούργο να με τιμωρείς.
*πολύ ωραίο βίντεο

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

Είναι στιγμές...που λές δεν πάνε όλοι στο διάολο ;

Είναι μια απλή καθημερινή (Πέμπτη) στην Θεσσαλονίκη. Κάθε πανεράκι κοστίζει 15€…Κάντε τη πράξη...
Όλα αυτά συνέβησαν σε λιγότερο από 180 δευτερόλεπτα που χρειάστηκε ο Αντώνης Ρέμος να πει το «Είναι Στιγμές»…

Περί διασκέδασης...

Οι καλύτερες διασκεδάσεις είναι οι πιο άσκοπες.
Ζ. Σαρόν

(συμφωνώ μέχρι κεραίας)


Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

Ο αετός και το κουνέλι.


Ένας αετός καθόταν επάνω σε ένα δένδρο χωρίς να κάνει τίποτα.
Ένα μικρό κουνέλι βλέπει τον αετό και τον ρωτά:
Μπορώ να κάθομαι σαν και εσένα και να μη κάνω τίποτα;
Ο αετός απάντησε: Βέβαια, γιατί όχι!
Το κουνέλι λοιπόν κάθισε κάτω στο έδαφος και αναπαύονταν. Ξαφνικά, εμφανίζεται μια αλεπού, ορμά και τρώει το κουνέλι.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

Το παράπονο.


Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
Άλλα είν' εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα
Στ' αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ' ομολογώ
Σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν τα κυνηγά
Πάντα πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.
Οδυσσέας Ελύτης
Τα ρω του έρωτα 1972

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Η προφητεία ενός Ναζί.

Οι λαοί ξεχνάνε γρήγορα. Αυτή είναι εξάλλου και η διαφορά τους, από ένα έθνος που θυμάται, όπως η ανώτερη φυλή των Γερμανών! Τα χρήματα που θα δοθούν για την ανοικοδόμηση της Γερμανίας θα είναι πολλά, θα έρθουν να δουλέψουν για μας ακόμη κι αυτοί που μέχρι τώρα πολεμούσαν εναντίον μας. Είμαστε μια φυλή εργατική, που θα ξαναδημιουργήσει, την ισχυρή, ενωμένη Γερμανία!

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

Ο Μεγάλος Δικτάτορας.

Το παρακάτω κομμάτι της ταινίας ''Ο Μεγάλος Δικτάτορας'' του Τ. Τσάπλιν είναι ίσως ότι πιο συγκλονιστικό έχω παρακολουθήσει. Αυτός ο σπουδαίος άνθρωπος, που αρνιόταν πεισματικά για πολλά χρόνια κάνει ομιλών σινεμά, μίλησε. Είναι τόσο μεγάλο το πάθος και το ταλέντο αυτού του καλλιτέχνη που θεωρείς ότι τόση σιωπή που κράταγε τόσα χρόνια, ξέσπασε με το συγκλονιστικότερο τρόπο. 
Μαρία Νι
μπράβο και σε αυτόν που έκανε το βίντεο.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Περί αθεϊσμού...

Λέω ότι είμαστε και οι δύο άθεοι. Απλά δέχομαι έναν θεό λιγότερο απο ότι εσύ. Όταν συνειδητοποιήσεις γιατί απορρίπτεις όλους τους υπόλοιπους πιθανούς θεούς, θα καταλάβεις γιατί απέρριψα το δικό σου. 
Stephen Roberts


Το πείραμα του Wörgl

Κάπως έτσι δημιουργήθηκε και το τρούεκε στην Αργεντινή και δυστυχώς είχε το ίδιο τέλος. Οι Αμερικάνοι πολιτικοί να φανταστείτε το έλεγαν οικονομική τρομοκρατία...δεν είναι γελοίο; Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα έχουν καλές προθέσεις αλλά είναι τόσοι λίγοι που πάντα θα κατατροπώνονται.
Κάτι παρόμοιο γίνεται στον Βόλο...για να δούμε τι τύχη θα έχει.
http://mia-matia-ston-ilio.blogspot.com/2011/05/blog-post_9570.html
http://www.tem-magnisia.gr/
Μαρία Νι
Michael Unterguggenberger mere of Oberwoergel Moeny experiment Gesell
Το Wörgl (Βεργκλ) ήταν μια μικρή πόλη 4.500 κατοίκων στην Αυστρία όπου διεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα το 1932. Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger, ήδη είχε έλθει η ύφεση με 30% ανεργία, και 10% άπορους. Ο νέος Δήμαρχος προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, ο ίδιος κατόρθωσε να μορφωθεί μόνος του και να γίνει μηχανικός στους σιδηροδρόμους. Αν και ο ίδιος δεν ήταν μαρξιστής, είχε συνδικαλιστική δράση και υποστήριζε τα συμφέροντα των εργαζομένων έναντι των πλουσίων επενδυτών του σιδηροδρόμου, πράγμα που το πλήρωσε με την μη προσωπική του άνοδο στην ανώτερη ιεραρχία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων. Ήταν ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, πρακτικός, εργατικός, δραστήριος που κέρδισε την καρδιά των συμπολιτών του, οι οποίοι τον εμπιστεύτηκαν στη θέση του Δημάρχου, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους προδώσει.
Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει. Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών. Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης. Ο Δήμαρχος καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση.
Ο Δήμαρχος όμως είχε μελετήσει το βιβλίο «Η Φυσική Τάξη» του οικονομολόγου (και αναρχικού) Silvio Gesell, ο οποίος πίστευε ότι η αργή κυκλοφορία του χρήματος είναι η κύρια αιτία για την παραπαίουσα οικονομία. Το χρήμα ως μέσο συναλλαγής ολοένα εξαφανίζεται από τα χέρια των εργατών – παραγωγών και μαζεύεται στα χέρια των λίγων που το συσσωρεύουν, εκμεταλλεύονται τους τόκους, και δεν το επιστρέφουν πίσω στην αγορά. Κατ΄ αυτόν δηλαδή, όσο περισσότερο χρήμα έχουν, όσο περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι το κυκλοφορούν συνεχώς, τόσο η Κοινωνία θα έχει υγιή ανάπτυξη και ευημερία.

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

Ανήκω σε µία χώρα µικρή.

Ομιλία του Γιώργου Σεφέρη κατά την τελετή παραλαβής του Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας, 11 Δεκεμβρίου 1963
Τούτη την ώρα αισθάνομαι πως είμαι ο ίδιος μια αντίφαση. Αλήθεια, η Σουηδική Ακαδημία, έκρινε πως η προσπάθειά μου σε μια γλώσσα περιλάλητη επί αιώνες, αλλά στην παρούσα μορφή της περιορισμένη, άξιζε αυτή την υψηλή διάκριση. Θέλησε να τιμήσει τη γλώσσα μου, και να – εκφράζω τώρα τις ευχαριστίες μου σε ξένη γλώσσα. Σας παρακαλώ να μου δώσετε τη συγνώμη που ζητώ πρώτα –πρώτα από τον εαυτό μου.
Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. Δέχτηκε τις αλλοιώσεις που δέχεται καθετί ζωντανό, αλλά δεν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά, κανόνας της είναι η δικαιοσύνη.
Όσο για μένα συγκινούμαι παρατηρώντας πως η συνείδηση της δικαιοσύνης είχε τόσο πολύ διαποτίσει την ελληνική ψυχή, ώστε να γίνει κανόνας του φυσικού κόσμου. Και ένας από τους διδασκάλους μου, των αρχών του περασμένου αιώνα, γράφει: «… θα χαθούμε γιατί αδικήσαμε …».

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2011

Lost In Love.

Artist: Demis Roussos/Florence Warner (Air Supply)
Αlbum: Lost In Love
Realised 1980
Music & Lyrics: Air Supply


Το τραγούδι είναι διασκευή του ''Lost In Love'' από το το άλμπουμ ''Life Support'' των Air Supply που κυκλοφόρησε το 1979.

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011

Το άνοιγμα της διαθήκης.

Η κηδεία είχε μόλις τελειώσει.
Όλοι είχαν παρευρεθεί σε αυτήν.
Φίλοι, συγγενείς, συνεργάτες, σχεδόν όλοι όσοι τον είχαν γνωρίσει στα 65 χρόνια που πρόλαβε να ζήσει.
Εξάλλου, δεν είχε εχθρούς.
Όλοι όσοι τον γνώριζαν έλεγαν τα καλύτερα γιʼαυτόν. Αλλά, αλήθεια, αυτό δεν ήταν το όνειρό του;
Ναι, αυτό έλεγε συχνά-πυκνά σε φιλικές συζητήσεις: “Ο μόνος τρόπος να καταλάβεις αν ήσουν καλός ή κακός άνθρωπος είναι να δεις πόσοι θα έρθουν στην κηδεία σου”.
Είχε δίκιο, άραγε;
Όπως συνηθίζεται στις κηδείες, όλοι έκλαψαν πολύ, λες και τα δάκρυα των άλλων είναι που εξασφαλίζουν το αν θα πας στον Παράδεισο ή όχι.
Εκείνος δεν ήθελε δάκρυα.
Να τον θυμούνται και να χαίρονται ήθελε.
Ή έστω να τον θυμούνται, σκέτο.
Αυτός δεν είναι, τελικά, ο σκοπός όλων μας στη ζωή, να κάνουμε κάτι που να μας ξεχωρίσει από τα υπόλοιπα δισεκατομμύρια ανθρώπων που περνάνε απο τη Γη για μια στιγμή στην αιωνιότητα και μετά εξαφανίζονται στη λήθη;
Εκείνος άφησε στους φίλους του πολλά για να τον θυμούνται.
Οι συνεργάτες του είχαν να θυμούνται πόσο τους βοήθησε όταν είχαν οικονομικά προβλήματα, πόσο πρόθυμα τους δάνεισε χρήματα και πώς δεν τους ζήτησε ποτέ να του τα επιστρέψουν.
Η γυναίκα του και τα παιδιά του δεν θα ξεχνούσαν ποτέ πόσο χρόνο τους αφιέρωσε και καλός σύζυγος και πατέρας υπήρξε, αν και οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις δεν του το επέτρεπαν.
Τους φρόντιζε όλους, δεν άφηνε κανέναν στην τύχη του.
Όταν ήρθε η ώρα της διαθήκης, κανείς δεν είχε όρεξη νʼακούσει.
Παράδοξο, θα πείτε.
Όντως, συνήθως στις κηδείες το πιο ενδιαφέρον μέρος είναι το άνοιγμα της διαθήκης, εκεί που γίνονται οι περισσότεροι καβγάδες, οι μεγαλύτερες ίντριγκες, οι χειρότερες παρεξηγήσεις.
Αλλά κανείς δεν περίμενε τίποτα από εκείνον.
Δεν είχε τίποτα άλλο να τους προσφέρει πέρα από τον ίδιο του τον εαυτό.
Το σπίτι του; Στο νοίκι.
Το αυτοκίνητο; Το είχε ήδη περάσει στο όνομα του γιου του, δώρο για τα 19α γενέθλιά του.
Εξοχικά και τέτοια δεν είχε, πού να τα βρει;
Κανείς, λοιπόν, δεν περίμενε να ακούσει κάτι ιδιαίτερο – για την ακρίβεια, οι περισσότεροι αναρωτήθηκαν για ποιο λόγο έκανε διαθήκη, αφού δεν είχε τίποτα να κληροδοτήσει.
Όμως, ο συμβολαιογράφος έλεγε πως είχε ρητή εντολή από τον αποθανόντα να καλέσει στο άνοιγμα της διαθήκης όλους όσους παρευρέθησαν στην κηδεία.
Γιατί, άραγε;

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

Δέλτα.

Δεν ξέρω πως συμβαίνει
Μια σταγονίτσα της να με ξεπλένει
Να παρασέρνει μακριά
τόση βρομιά
Δεν ξέρω πως συμβαίνει
Ν' ακούω τόσα πολλά όταν σωπαίνει
Να νιώθω τόση απλοχωριά
σε μια αγκαλιά
Δεν ξέρω πως συμβαίνει
Μια σπίδα τόση δα να με ζεσταίνει
Να ζω μια ολόκληρη ζωή
κάθε στιγμή

Γιάννης Αγγελάκας

Καλό μήνα...

καλημέρα...


Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Περί βλακείας...

Ταλεϋράνδος: Εσείς Στρατηγέ λένε πως δε φοβάστε τίποτε…
Ναπολέων: Κάνετε λάθος, φοβάμαι ένα πράγμα…
Ταλεϋράνδος: Α! Και ποιο είναι αυτό…;
Ναπολέων: Η βλακεία!

Περί ζωής...

Η πορεία στη ζωή σου εξαρτάται από την τρυφερότητα σου στους νέους, την συμπόνια σου στους πάσχοντες, την ανεκτικότητά σου σε αδύναμους και δυνατούς.
Τζωρτζ Ουάσινγκτον


Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Το τζίνι.

Ένας υπεύθυνος πωλήσεων, ένας υπάλληλος Διοίκησης και ο Διευθυντής τους πήγαιναν να γευματίσουν όταν βρήκαν μια παλιά γκαζόλαμπα.
Την έτριψαν και βγήκε από μέσα ένα Τζίνι.
Το Τζίνι είπε: Θα ικανοποιήσω μια ευχή από τον καθένα σας.
Εγώ πρώτος, εγώ πρώτος! λέει ο υπάλληλος Διοίκησης.
Θέλω να είμαι στις Μπαχάμες, να οδηγώ ένα ταχύπλοο, και να μη νοιάζομαι για τίποτα στον κόσμο.
Παφ.. Και έγινε.

Άσπρο πάτο...


Περί δυνατοτήτων...

Ξέρουμε ποιοι είμαστε αλλά δεν έχουμε ιδέα τι μπορούμε να γίνουμε.
Ουίλιαμ Σαίξπηρ

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Ο Φακής.


Εμπρός, ένα δυο, προσοχή!
Εμένα με λένε Φακή.

Κορμί κορδωμένο,
μουστάκι στριμμένο,
γαλόνια χρυσά και σπαθί.

Η σάλπιγγα τάρα τατά.
σπαθί και ντουφέκι χτυπά,

μπαμ μπουμ το κανόνι,
μπουμ μπαμ το τρομπόνι.
Ποιός βγαίνει σε μένα μπροστά;

Γυρεύω παντού τον εχτρό.
Κι ας είν' αντρειωμένοι σωρό,

γιγάντοι και δράκοι,
θεριά με φαρμάκι,
καπνός μόλις πρόβαλα εγώ.

Μονάχα ξαφνιάζομαι, οχού!
τρομάζω απ' τους ίσκιους, χουχού!

Ένα φύσημα αγέρα,
κι ας είναι και ημέρα,
μου παίρνει κι αντρεία και νου

Βασίλης Ρώτας

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Περί ζωής...

Οι δύο πιο σημαντικές μέρες της ζωής σου είναι η μέρα που γεννήθηκες και η μέρα που ανακαλύπτεις το γιατί.
Μαρκ Τουέιν

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

Αν ήτανε οι μπάμιες κρουασάν...

Αν είχαν όλοι οι άνθρωποι να φαν 
και οι παππούδες δόντια να μασάν. 
Αν η Τζέιν παντρευόταν τον Ταρζάν, 
αν κέρδιζε η γιαγιά μου στο κουν καν. 
Αν. Αν είχα για ξαδέρφη τη Μουλάν. 
Αν 'ξέραν τα μωρά να κολυμπάν, 
αν δεν ξανά `χανα το λιποζάν, 
αν έπαυαν οι σφίγγες να τσιμπάν. 
Θα γίνω μάγος μάντης και σαμάν, 
να πέφτουν τα παιχνίδια να μην σπαν`. 
Αν. Αν ήξεραν οι κούκλες να μιλάν, 
αν δε με έτσουζε το σαμπουάν. 
Αν. Αν ήταν ο μπαμπάς μου σούπερμαν, 
η βρύση αν δεν ήταν τόσο παν'. 
Αν. Αν όλοι ήξεραν να παίζουν πιαν`,
να παίζουν να χορεύουν να γελάν, 
αν ήξεραν τα αστέρια να μετράν, 
αν ήτανε οι μπάμιες κρουασάν 
Θα γίνω μάγος μάντης και σαμάν, 
να πέφτουν τα παιχνίδια να μην σπαν.


Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

Ο ιερέας και η καλόγρια.


Ένας ιερέας μετέφερε με το αυτοκίνητο του μια νέα καλόγρια.
Αυτή σταύρωσε τα πόδια της και φάνηκαν οι καλλίγραμμοι μηροί της.
Ο ιερέας έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου για λίγο και όταν συνήλθε έβαλε το χέρι του πάνω στο γόνατο της.
Η καλόγρια είπε, Πάτερ, θυμήσου τον ψαλμό 129!
Ο ιερέας τράβηξε το χέρι του, αλλά σε λίγο ξαναέπιασε το γόνατο της καλόγριας.
Η καλόγρια είπε πάλι, Πάτερ, θυμήσου τον ψαλμό 129!
Ο ιερέας απήντησε: Συγνώμη αδελφή αλλά η σάρκα είναι αδύναμη.
Όταν έφτασαν στο μοναστήρι των γυναικών, η καλόγρια αναστέναξε βαθειά και έφυγε.

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Ο λόγος...

Οι γυναίκες είναι ο λόγος που οι άντρες γράφουν ποιήματα, τραγουδάνε τραγούδια και κοιτάνε και από τις 2 πλευρές όταν είναι να περάσουν το δρόμο.
Ανώνυμος

Μαρίνα

Ποια πέλαγα ποιοι γιαλοί ποια γκρίζα βράχια
ποια νησιά
και ποιο νερό γλείφοντας την πλώρη
και το άρωμα του πεύκου κι η τσίχλα τραγουδώντας
μέσα στην καταχνιά
ποιες ζωγραφιές γυρίζουν
ω κόρη μου.
Αυτοί που ακονίζουν το δόντι του σκύλου, σημαίνοντας
θάνατο
αυτοί που λάμπουν με τη δόξα του πουλιού, σημαίνοντας
θάνατο
αυτοί που κάθονται στο στάβλο της ικανοποίησης ,σημαίνοντας
θάνατο
αυτοί που υποφέρουν την έκσταση του ζώου ,σημαίνοντας
θάνατο
Τι πρόσωπο είναι αυτό,πιο σκοτεινό και πιο φωτεινό
ο σφυγμός στο χέρι,πιό αδύνατος και πιο δυνατός-
δοσμένο ή δανεισμένο;
Πιο μακριά από τ΄ αστρα και
πιο κοντά στο μάτι.
Τ. Σ . ΕΛΙΟΤ

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Ένα πράγμα σου μένει να κάνεις...


Όταν οι αντίπαλοί σου κάθονται εκεί πέρα κρατώντας όλους τους άσους, ένα πράγμα σου μένει να κάνεις: να δώσεις μια κλωτσιά και να αναποδογυρίσεις το τραπέζι.
Dean Martin

Seasons in the sun.

Artist: Terry Jack 
Αlbum: Put the Bone In
Realised 1973
Music: Jacques Brel
Lyrics: Rod McKuen


Το "Seasons In The Sun" είναι διασκευή του τραγουδιού Le Moribond του Ζακ Μπρελ

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2011

Περί ανωτερότητας...

Δεν υπάρχει τίποτε το ευγενές στο να είσαι ταξικά ανώτερος από κάποιους άλλους ανθρώπους. Η πραγματική αξία είναι να είσαι ανώτερος από τον προηγούμενο εαυτό σου.
Ινδική παροιμία

Non je ne regrette rien...

Artist: Edith Piaf
Αlbum: The Voice of the Sparrow: The Very Best of Édith Piaf
Recording 1960 
Realised 1991
Music: Charles Dumont
Lyrics: Michel Vaucaire


Η Πιαφ αφιέρωσε το τραγούδι στη γαλλική Λεγεώνα των Ξένων. Κατά τη στιγμή της ηχογράφησης, η Γαλλία συμμετέχει σε μια στρατιωτική σύγκρουση, τον Αλγεριανό Πόλεμο (1956-1962), η οποία υποστήριζε το προσωρινό πραξικόπημα του 1961 από το γαλλικό στρατό. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε όταν η αντίσταση είχε καμφθεί. Άφησαν τους στρατώνες τραγουδώντας το τραγούδι, το οποίο έχει πλέον γίνει μέρος της κληρονομιάς της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων και τραγουδιέται όταν είναι σε παρέλαση.

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

Κυρία των μέσα μου ανέμων

Κυρία των μέσα μου ανέμων,
Δεν θέλω να αρνηθώ ό,τι ακριβώς σε οδήγησε,
Να σπείρεις μέσα μου την ευλογία της κίνησης,
Της πράξης,
Να ρίξεις το σκοινί,
Στο σκοτεινό κι αλλόκοτο πηγάδι,
Που χρόνια λαθροζούσα,
Για να βρεθώ ξανά στο λαμπερό σου κόσμο,
Τον θαυμαστό, Τον πληγωμένο.
Σου υπόσχομαι να ξεκοιλιάζω κάθε βράδυ,
Τους θλιβερούς ορίζοντες της λογικής μου,
Ν'απογειώνομαι από τις φλούδες του γραπτού μου λόγου,
Στους πλησιέστερους φιλάσθενους πλανήτες,
Κάθε φορά και μ ένα αλλιώτικο τραγούδι,
Να ξεμουδιάζω γλείφοντας τον κοφτερό σου σκελετό,
Κι ούτε ένα Μάιο δε θ ανεχτώ,
Να σκύψει πάνω μου,
Με λόγια σκωπτικά,
Και σύριγγες,
Και φαγωμένα χείλη,
Να ειρωνευτεί την αδειανή και χυλωμένη μου πατρίδα.
Πιο ριψοκίνδυνος κι από το Ναζωραίο,
Θα περπατήσω πάνω απ'την κινούμενη,
Τη σαρκοφάγο άμμο,
Που διατηρεί απρόσιτες τις χώρες των ιερών παλιάτσων,
Και των σεληνιασμένων γελωτοποιών,
Τραυλίζοντας λόγια ισχνά,
Μα και σπουδαία,
Θ'αποσυρθώ στις προθανάτιες κοιλάδες των λοιμών,
Και της αγάπης,
Όπου απ'το μαύρο χώμα τους διάσπαρτα ξεφυτρώνουν,
Κορμιά ανθρώπινα διαμελισμένα,
Πλάι στις φεγγαρολουσμένες παπαρούνες,
Ίσως κι εγώ εκεί να λησμονήσω τον τραυματία ουρανό,
Και ν'αρχινήσω ένα τραγούδι που θα λέει μόνο,
Σ'αγαπώ σ'αγαπώ.
Και σαν τελειώνει θα σταματάνε τα ποτάμια,
Κι οι οδοντοστοιχίες θα εκρήγνυνται,
Και θα γεμίζει ο αέρας πέταλα καρατομημένων ανθών,
Καρπούς γυναικείων χεριών,
Και λιωμένα κοσμήματα,
Κυρία των μέσα μου ανέμων,
Τιμώρησέ με αν θες,
Γύμνασέ με στο γέλιο και στον πόνο,
Είμαι ο οριστικός εραστής σου,
Ο αόριστος,
Ο τωρινός και ο παντοτινός,
Ο πιο ανώριμος,
Ο πιο σοφός,
Τώρα πια γνωρίζω τι μ'οδηγεί να υποτάσσομαι,
Στην ετοιμόρροπη και ασθενική σου θέληση.
Γιάννης Αγγελάκας

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

Δεν θέλω καρδιά μου να κλαις.



Στίχοι - Μουσική: Νικόλας Άσιμος

Δε θέλω καρδιά μου να κλαις για όσα περάσαμε χθες,
χαλάσανε τόσα πολλά μα βρες μονοπάτι ξανά,
δεν ξέρει ο κόσμος να ζει, κατέβα να πάμε πεζοί,
εκεί που καθένας ζητά να βρει τη μιλιά του ξανά.

Τον πόλεμο μισώ κι απ' τη ζωή αποζητώ,
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να μ' είχες πάρει αγκαλιά,
το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά.

Δε θέλω καρδιά μου να κλαις για όσα περάσαμε χτες,
δανείσου κι εσύ μια φορά και βρες μονοπάτι ξανά
κι αν χάνεις αυτό που σε ζει δεν έφταιξες μόνον εσύ,
αξίζει να ζουν σαν παιδιά εκείνοι που έχουν καρδιά.

Τον πόλεμο ζητώ για μια ζωή που δεν τη ζω,
να μην μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να δεις μικρέ μου φουκαρά,
πως μαλακώνω σαν δε μου μιλάς σκληρά.

Τον πόλεμο μισώ κι απ' τη ζωή αποζητώ,
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να μ' είχες πάρει αγκαλιά,
το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά.

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011

Μάντης ήσουν;

Εδώ και δύο χρόνια έχει αρχίσει το μεγάλο κακό, που θα μετατρέψει σιγά-σιγά τους Έλληνες σε λαό πιθήκων, σε λαό ψηφοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων. Σε είκοσι-τριάντα χρόνια από σήμερα Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί να μην υπάρχει. Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη κι ένας λαός στα όρια της οικονομικής και της ηθικής εξαθλίωσης.
ΧΑΡΥ ΚΛΥΝ (1983)

Ένας σίφουνας μπορεί...

Ένας σίφουνας μπορεί να ισοπεδώσει μια πόλη, αλλά δεν μπορεί να ανοίξει ένα γράμμα, να λύσει έναν κόμπο σε μια κλωστή.
Paul Valery


Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011

Μαθήματα ζωής.

Ένας σοφός άνθρωπος στάθηκε μπροστά σε ένα ακροατήριο και είπε ένα αστείο.
Το πλήθος από κάτω ξέσπασε σε γέλια. Μετά ξαναείπε το ίδιο αστείο. Μερικοί από το πλήθος ξαναγέλασαν. Είπε το ίδιο αστείο πολλές φορές ώστε κανείς δεν γελούσε πλέον.
Τότε χαμογέλασε και είπε:
Δεν μπορείτε να γελάτε με το ίδιο αστείο ξανά και ξανά αλλά μπορείτε να κλαίτε για το ίδιο πράγμα συνέχεια...

Να θέλεις να αγιάσεις, ο ΟΑΕΔ δεν σ΄αφήνει.


Πήγα πριν λίγο καιρό στον ΟΑΕΔ να θεωρήσω την κάρτα ανεργίας μου. Έπρεπε να είχα πάει στις 30/6 αλλά το είχα ξεχάσει. Δίνω την κάρτα μου στην υπάλληλο και της λέω να μου βγάλει μια καινούργια. Μου λέει χρειάζομαι ταυτότητα και εκκαθαριστικό. Της τα δίνω. Την είχα σακουλευτεί ότι θα μου τα ζητούσε και έτσι ήμουν προετοιμασμένη. Αμ δε… δεν είχα διαβάσει καλά. Το εκκαθαριστικό αυτό μου λέει είναι του 2010 και γω θέλω του 2011. Καλά, της λέω και φεύγω. Έξω από τον ΟΑΕΔ σκέφτομαι, τι το θέλει το εκκαθαριστικό συγκεκριμένα του 2011. Ξαναμπαίνω και την ρωτάω. Για να δω τα στοιχεία σας μου λέει. Ωραία, πάρτε του 2010, απ΄ ότι ξέρω ούτε το όνομά μου έχει αλλάξει ούτε το ΑΦΜ μου, μπορείτε να τα διασταυρώσετε και με την καρτέλα μου στον υπολογιστή σας, της λέω. Όχι δεν καταλάβατε μου λέει, ευγενικά δεν μπορώ να πω, να δω το εισόδημά σας θέλω. Γιατί, της λέω. Για να δω από πού προέρχεται, μπορεί να είχατε κατάστημα πέρυσι και έτσι θα χρειαστώ διακοπή από την εφορία. Λιγάκι δύσκολο να είχα κατάστημα πέρυσι γιατί ήμουν ταμείο ανεργίας, μπείτε στο σύστημά σας να το δείτε.

Γιατί οι Γερμανοί ζηλεύουν τους μεσογειακούς λαούς;

γράφει ο Todd Buchholz
Η Ελλάδα είναι λυγισμένη και χρεοκοπημένη. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού της φτάνει σχεδόν το 10% του ΑΕΠ, ενώ οι Γερμανοί έχουν πνίξει το δικό τους έλλειμμα στο 1,5%. Ρωτήστε έναν τυπικό Γερμανό και θα σας πει: «Πίνουν και χορεύουν όλη μέρα. Εμείς περιμένουμε το ηλιοβασίλεμα για να ξεκινήσουμε». Αυτή είναι η εικόνα που έχει. Οι σκληρά εργαζόμενοι, πειθαρχημένοι Γερμανοί παραμένουν αξιόχρεοι και νηφάλιοι. Αντίθετα, οι γείτονες της Μεσογείου περιφέρονται σε γόνιμους αγρούς με ανθισμένες λεμονιές και ελιές.
Παρ’ όλα αυτά οι Γερμανοί υποστηρίζουν, έστω και με γκρίνιες, τα πακέτα διάσωσης. Στις πρόσφατες εκλογές στη Γερμανία ενισχύθηκαν οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι, παρότι είναι ακόμη πιο φιλικοί προς το ευρώ απ’ ό,τι η κυβέρνηση Μέρκελ. Μα γιατί οι Γερμανοί βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να σώσουν τον Αλέξη Ζορμπά και τους γείτονές του;

Δυνάμωσις.

Όποιος το πνεύμα του ποθεί να δυναμώσει
να βγει απ’ το σέβας κι από την υποταγή.
Aπό τους νόμους μερικούς θα τους φυλάξει,
αλλά το περισσότερο θα παραβαίνει
και νόμους κ’ έθιμα κι απ’ την παραδεγμένη
και την ανεπαρκούσα ευθύτητα θα βγει.
Aπό τες ηδονές πολλά θα διδαχθεί.
Την καταστρεπτική δεν θα φοβάται πράξι·
το σπίτι το μισό πρέπει να γκρεμισθεί.
Έτσι θ’ αναπτυχθεί ενάρετα στην γνώση.
Κ.Π. Καβάφης - Κρυμμένα Ποιήματα

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011

Να 'χει ο δρόμος μου φως κι η σιωπή μου έναν φίλο.



Θα σταθούνε μαζί και θα δουν να περνάνε,
σαν καράβια οι στιγμές που ποτέ δε γερνάνε
και τα πρόσωπα που έγιναν δρόμοι κι αιώνες
και τα όνειρα που έσκαψαν μες στα χρόνια κρυψώνες.


Περί πολιτικών...

Το δύσκολο δεν είναι να είσαι υπουργός, το δύσκολο είναι να είσαι κύριος.
Ανδρέας Μαυρογυαλούρος

Περί βλακείας...

Δύο πράγματα είναι άπειρα σε αυτόν τον κόσμο, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία...και για το σύμπαν δεν είμαι απόλυτα σίγουρος!
Άλμπερτ Αϊνστάιν

τελευταία άρθρα