Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

Περί βλακείας...

Ταλεϋράνδος: Εσείς Στρατηγέ λένε πως δε φοβάστε τίποτε…
Ναπολέων: Κάνετε λάθος, φοβάμαι ένα πράγμα…
Ταλεϋράνδος: Α! Και ποιο είναι αυτό…;
Ναπολέων: Η βλακεία!

Περί ζωής...

Η πορεία στη ζωή σου εξαρτάται από την τρυφερότητα σου στους νέους, την συμπόνια σου στους πάσχοντες, την ανεκτικότητά σου σε αδύναμους και δυνατούς.
Τζωρτζ Ουάσινγκτον


Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Το τζίνι.

Ένας υπεύθυνος πωλήσεων, ένας υπάλληλος Διοίκησης και ο Διευθυντής τους πήγαιναν να γευματίσουν όταν βρήκαν μια παλιά γκαζόλαμπα.
Την έτριψαν και βγήκε από μέσα ένα Τζίνι.
Το Τζίνι είπε: Θα ικανοποιήσω μια ευχή από τον καθένα σας.
Εγώ πρώτος, εγώ πρώτος! λέει ο υπάλληλος Διοίκησης.
Θέλω να είμαι στις Μπαχάμες, να οδηγώ ένα ταχύπλοο, και να μη νοιάζομαι για τίποτα στον κόσμο.
Παφ.. Και έγινε.

Άσπρο πάτο...


Περί δυνατοτήτων...

Ξέρουμε ποιοι είμαστε αλλά δεν έχουμε ιδέα τι μπορούμε να γίνουμε.
Ουίλιαμ Σαίξπηρ

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Ο Φακής.


Εμπρός, ένα δυο, προσοχή!
Εμένα με λένε Φακή.

Κορμί κορδωμένο,
μουστάκι στριμμένο,
γαλόνια χρυσά και σπαθί.

Η σάλπιγγα τάρα τατά.
σπαθί και ντουφέκι χτυπά,

μπαμ μπουμ το κανόνι,
μπουμ μπαμ το τρομπόνι.
Ποιός βγαίνει σε μένα μπροστά;

Γυρεύω παντού τον εχτρό.
Κι ας είν' αντρειωμένοι σωρό,

γιγάντοι και δράκοι,
θεριά με φαρμάκι,
καπνός μόλις πρόβαλα εγώ.

Μονάχα ξαφνιάζομαι, οχού!
τρομάζω απ' τους ίσκιους, χουχού!

Ένα φύσημα αγέρα,
κι ας είναι και ημέρα,
μου παίρνει κι αντρεία και νου

Βασίλης Ρώτας

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Περί ζωής...

Οι δύο πιο σημαντικές μέρες της ζωής σου είναι η μέρα που γεννήθηκες και η μέρα που ανακαλύπτεις το γιατί.
Μαρκ Τουέιν

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

Αν ήτανε οι μπάμιες κρουασάν...

Αν είχαν όλοι οι άνθρωποι να φαν 
και οι παππούδες δόντια να μασάν. 
Αν η Τζέιν παντρευόταν τον Ταρζάν, 
αν κέρδιζε η γιαγιά μου στο κουν καν. 
Αν. Αν είχα για ξαδέρφη τη Μουλάν. 
Αν 'ξέραν τα μωρά να κολυμπάν, 
αν δεν ξανά `χανα το λιποζάν, 
αν έπαυαν οι σφίγγες να τσιμπάν. 
Θα γίνω μάγος μάντης και σαμάν, 
να πέφτουν τα παιχνίδια να μην σπαν`. 
Αν. Αν ήξεραν οι κούκλες να μιλάν, 
αν δε με έτσουζε το σαμπουάν. 
Αν. Αν ήταν ο μπαμπάς μου σούπερμαν, 
η βρύση αν δεν ήταν τόσο παν'. 
Αν. Αν όλοι ήξεραν να παίζουν πιαν`,
να παίζουν να χορεύουν να γελάν, 
αν ήξεραν τα αστέρια να μετράν, 
αν ήτανε οι μπάμιες κρουασάν 
Θα γίνω μάγος μάντης και σαμάν, 
να πέφτουν τα παιχνίδια να μην σπαν.


Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

Ο ιερέας και η καλόγρια.


Ένας ιερέας μετέφερε με το αυτοκίνητο του μια νέα καλόγρια.
Αυτή σταύρωσε τα πόδια της και φάνηκαν οι καλλίγραμμοι μηροί της.
Ο ιερέας έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου για λίγο και όταν συνήλθε έβαλε το χέρι του πάνω στο γόνατο της.
Η καλόγρια είπε, Πάτερ, θυμήσου τον ψαλμό 129!
Ο ιερέας τράβηξε το χέρι του, αλλά σε λίγο ξαναέπιασε το γόνατο της καλόγριας.
Η καλόγρια είπε πάλι, Πάτερ, θυμήσου τον ψαλμό 129!
Ο ιερέας απήντησε: Συγνώμη αδελφή αλλά η σάρκα είναι αδύναμη.
Όταν έφτασαν στο μοναστήρι των γυναικών, η καλόγρια αναστέναξε βαθειά και έφυγε.

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Ο λόγος...

Οι γυναίκες είναι ο λόγος που οι άντρες γράφουν ποιήματα, τραγουδάνε τραγούδια και κοιτάνε και από τις 2 πλευρές όταν είναι να περάσουν το δρόμο.
Ανώνυμος

Μαρίνα

Ποια πέλαγα ποιοι γιαλοί ποια γκρίζα βράχια
ποια νησιά
και ποιο νερό γλείφοντας την πλώρη
και το άρωμα του πεύκου κι η τσίχλα τραγουδώντας
μέσα στην καταχνιά
ποιες ζωγραφιές γυρίζουν
ω κόρη μου.
Αυτοί που ακονίζουν το δόντι του σκύλου, σημαίνοντας
θάνατο
αυτοί που λάμπουν με τη δόξα του πουλιού, σημαίνοντας
θάνατο
αυτοί που κάθονται στο στάβλο της ικανοποίησης ,σημαίνοντας
θάνατο
αυτοί που υποφέρουν την έκσταση του ζώου ,σημαίνοντας
θάνατο
Τι πρόσωπο είναι αυτό,πιο σκοτεινό και πιο φωτεινό
ο σφυγμός στο χέρι,πιό αδύνατος και πιο δυνατός-
δοσμένο ή δανεισμένο;
Πιο μακριά από τ΄ αστρα και
πιο κοντά στο μάτι.
Τ. Σ . ΕΛΙΟΤ

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Ένα πράγμα σου μένει να κάνεις...


Όταν οι αντίπαλοί σου κάθονται εκεί πέρα κρατώντας όλους τους άσους, ένα πράγμα σου μένει να κάνεις: να δώσεις μια κλωτσιά και να αναποδογυρίσεις το τραπέζι.
Dean Martin

Seasons in the sun.

Artist: Terry Jack 
Αlbum: Put the Bone In
Realised 1973
Music: Jacques Brel
Lyrics: Rod McKuen


Το "Seasons In The Sun" είναι διασκευή του τραγουδιού Le Moribond του Ζακ Μπρελ

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2011

Περί ανωτερότητας...

Δεν υπάρχει τίποτε το ευγενές στο να είσαι ταξικά ανώτερος από κάποιους άλλους ανθρώπους. Η πραγματική αξία είναι να είσαι ανώτερος από τον προηγούμενο εαυτό σου.
Ινδική παροιμία

Non je ne regrette rien...

Artist: Edith Piaf
Αlbum: The Voice of the Sparrow: The Very Best of Édith Piaf
Recording 1960 
Realised 1991
Music: Charles Dumont
Lyrics: Michel Vaucaire


Η Πιαφ αφιέρωσε το τραγούδι στη γαλλική Λεγεώνα των Ξένων. Κατά τη στιγμή της ηχογράφησης, η Γαλλία συμμετέχει σε μια στρατιωτική σύγκρουση, τον Αλγεριανό Πόλεμο (1956-1962), η οποία υποστήριζε το προσωρινό πραξικόπημα του 1961 από το γαλλικό στρατό. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε όταν η αντίσταση είχε καμφθεί. Άφησαν τους στρατώνες τραγουδώντας το τραγούδι, το οποίο έχει πλέον γίνει μέρος της κληρονομιάς της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων και τραγουδιέται όταν είναι σε παρέλαση.

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

Κυρία των μέσα μου ανέμων

Κυρία των μέσα μου ανέμων,
Δεν θέλω να αρνηθώ ό,τι ακριβώς σε οδήγησε,
Να σπείρεις μέσα μου την ευλογία της κίνησης,
Της πράξης,
Να ρίξεις το σκοινί,
Στο σκοτεινό κι αλλόκοτο πηγάδι,
Που χρόνια λαθροζούσα,
Για να βρεθώ ξανά στο λαμπερό σου κόσμο,
Τον θαυμαστό, Τον πληγωμένο.
Σου υπόσχομαι να ξεκοιλιάζω κάθε βράδυ,
Τους θλιβερούς ορίζοντες της λογικής μου,
Ν'απογειώνομαι από τις φλούδες του γραπτού μου λόγου,
Στους πλησιέστερους φιλάσθενους πλανήτες,
Κάθε φορά και μ ένα αλλιώτικο τραγούδι,
Να ξεμουδιάζω γλείφοντας τον κοφτερό σου σκελετό,
Κι ούτε ένα Μάιο δε θ ανεχτώ,
Να σκύψει πάνω μου,
Με λόγια σκωπτικά,
Και σύριγγες,
Και φαγωμένα χείλη,
Να ειρωνευτεί την αδειανή και χυλωμένη μου πατρίδα.
Πιο ριψοκίνδυνος κι από το Ναζωραίο,
Θα περπατήσω πάνω απ'την κινούμενη,
Τη σαρκοφάγο άμμο,
Που διατηρεί απρόσιτες τις χώρες των ιερών παλιάτσων,
Και των σεληνιασμένων γελωτοποιών,
Τραυλίζοντας λόγια ισχνά,
Μα και σπουδαία,
Θ'αποσυρθώ στις προθανάτιες κοιλάδες των λοιμών,
Και της αγάπης,
Όπου απ'το μαύρο χώμα τους διάσπαρτα ξεφυτρώνουν,
Κορμιά ανθρώπινα διαμελισμένα,
Πλάι στις φεγγαρολουσμένες παπαρούνες,
Ίσως κι εγώ εκεί να λησμονήσω τον τραυματία ουρανό,
Και ν'αρχινήσω ένα τραγούδι που θα λέει μόνο,
Σ'αγαπώ σ'αγαπώ.
Και σαν τελειώνει θα σταματάνε τα ποτάμια,
Κι οι οδοντοστοιχίες θα εκρήγνυνται,
Και θα γεμίζει ο αέρας πέταλα καρατομημένων ανθών,
Καρπούς γυναικείων χεριών,
Και λιωμένα κοσμήματα,
Κυρία των μέσα μου ανέμων,
Τιμώρησέ με αν θες,
Γύμνασέ με στο γέλιο και στον πόνο,
Είμαι ο οριστικός εραστής σου,
Ο αόριστος,
Ο τωρινός και ο παντοτινός,
Ο πιο ανώριμος,
Ο πιο σοφός,
Τώρα πια γνωρίζω τι μ'οδηγεί να υποτάσσομαι,
Στην ετοιμόρροπη και ασθενική σου θέληση.
Γιάννης Αγγελάκας

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

Δεν θέλω καρδιά μου να κλαις.



Στίχοι - Μουσική: Νικόλας Άσιμος

Δε θέλω καρδιά μου να κλαις για όσα περάσαμε χθες,
χαλάσανε τόσα πολλά μα βρες μονοπάτι ξανά,
δεν ξέρει ο κόσμος να ζει, κατέβα να πάμε πεζοί,
εκεί που καθένας ζητά να βρει τη μιλιά του ξανά.

Τον πόλεμο μισώ κι απ' τη ζωή αποζητώ,
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να μ' είχες πάρει αγκαλιά,
το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά.

Δε θέλω καρδιά μου να κλαις για όσα περάσαμε χτες,
δανείσου κι εσύ μια φορά και βρες μονοπάτι ξανά
κι αν χάνεις αυτό που σε ζει δεν έφταιξες μόνον εσύ,
αξίζει να ζουν σαν παιδιά εκείνοι που έχουν καρδιά.

Τον πόλεμο ζητώ για μια ζωή που δεν τη ζω,
να μην μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να δεις μικρέ μου φουκαρά,
πως μαλακώνω σαν δε μου μιλάς σκληρά.

Τον πόλεμο μισώ κι απ' τη ζωή αποζητώ,
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να μ' είχες πάρει αγκαλιά,
το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά.

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011

Μάντης ήσουν;

Εδώ και δύο χρόνια έχει αρχίσει το μεγάλο κακό, που θα μετατρέψει σιγά-σιγά τους Έλληνες σε λαό πιθήκων, σε λαό ψηφοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων. Σε είκοσι-τριάντα χρόνια από σήμερα Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί να μην υπάρχει. Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη κι ένας λαός στα όρια της οικονομικής και της ηθικής εξαθλίωσης.
ΧΑΡΥ ΚΛΥΝ (1983)

Ένας σίφουνας μπορεί...

Ένας σίφουνας μπορεί να ισοπεδώσει μια πόλη, αλλά δεν μπορεί να ανοίξει ένα γράμμα, να λύσει έναν κόμπο σε μια κλωστή.
Paul Valery


τελευταία άρθρα