Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

Η Αργεντινή δεν ήταν τίποτε. Εσάς θα σας εξαφανίσουν…

Ένα άρθρο γραμμένο από τον Δρα Mark Weisbrot, διακεκριμένου οικονομολόγου (Washington D.C.) που έζησε τα γεγονότα της Αργεντινής από κοντά. 

Ο μόνος τρόπος να επιβιώσετε είναι επί ένα μήνα κάθε ημέρα συνέχεια να βγαίνετε σύσσωμοι και ενωμένοι 8 εκατομμύρια άνθρωποι, μιλάω για τους ενήλικες, στους δρόμους μέχρι να ανασταλούν όλες μα όλες οι καθημερινές λειτουργίες. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο θα εκβιαστεί η Ε.Ε. αρκετά ώστε να δώσει χρήματα και άτοκα μάλιστα, τα οποία και διαθέτει. Δεν είστε ξέμπαρκοι, για όνομα του Θεού, ενώ η Αργεντινή ήταν εντελώς μόνη και απροστάτευτη. Η Ε.Ε. δεν επιθυμεί κάτι αντίστοιχο, μα πρέπει να ασκηθεί η κατάλληλη πίεση πλέον από κάτω προς τα πάνω και όχι αντιστρόφως.Η μόνη σωτηρία πλέον είναι να εξαναγκάσετε τη Γερμανία να πληρώσει τα 74 δις. που χρωστάει στην Ελλάδα για την περίοδο 1939-1945.
Μάλιστα ακούγεται ταυτόχρονα σε πολλούς κύκλους στη Γενεύη όπου ζω, ότι η Ελβετία θα δώσει ως δώρο στην Ελλάδα, δίχως απαίτηση επιστροφής, 100 δις, ώστε να μην οδηγηθεί ευρωπαϊκή χώρα, με τέτοιες τραγικές συνέπειες, στο στόμα του λιονταριού. Πιστέψτε με, στην Ουγγαρία ήταν πιο ομαλά τα πράγματα, στην Ελλάδα προετοιμάζεται το έδαφος για μαζική καταστροφή όλου του κοινωνικού ιστού με τραγικές συνέπειες,

Οι δύο άγγελοι...

Δύο άγγελοι που ταξίδευαν σταμάτησαν να περάσουν την νύχτα σε ένα σπίτι μιας πλούσιας οικογένειας. Η οικογένεια ήταν αγενής και αρνήθηκε στους αγγέλους να μείνουν στο δωμάτιο των ξένων της βίλας. Αντιθέτως, έδωσαν στους αγγέλους ένα μικρό μέρος σε ένα κρύο υπόγειο. Καθώς εκέινοι έφτιαχναν τα κρεβάτια τους στο σκληρό πάτωμα, ο μεγαλύτερος άγγελος είδε μια τρύπα στον τοίχο και την επισκεύασε. Όταν ο μικρότερος άγγελος τον ρώτησε γιατί, ο μεγαλύτερος απάντησε: "Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται"...
Την επόμενη νύχτα το ζευγάρι των αγγέλων ήρθε να ξεκουραστεί σε ένα πολύ φτωχικό σπίτι αλλά ο αγρότης και η γυναίκα του ήταν πολύ φιλόξενοι. Αφού μοιράστηκαν τη λίγη τροφή που είχαν, το ζευγάρι των αγγέλων κοιμήθηκαν στο κρεβάτι τους όπου μπορούσαν να έχουν μια ξεκούραστη νύχτα. Όταν βγήκε ο ήλιος, το επόμενο πρωί οι άγγελοι βρήκαν τον αγρότη και την γυναίκα του να κλαίνε. Η μοναδική τους αγελάδα της οποίας το γάλα ήταν το μόνο τους εισόδημα ήταν νεκρή στο λιβάδι.
Ο μικρότερος άγγελος ήταν αναστατωμένος και ρώτησε το μεγαλύτερο

Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

TAC Campaign - 20 year Anniversary retrospective montage.

Στις 10 Δεκεμβρίου 1989 το πρώτο βίντεο της TAC βγήκε στον αέρα.
Μέσα σε 20 χρόνια η TAC έχει κάνει πολλά βίντεο που έχουν να κάνουν με την οδηγική ασφάλεια.
Για την επέτειο των 20 χρόνων δημιούργησε μια πεντάλεπτη αναδρομή αυτών.
Αυτή η καμπάνια είναι μια ευκαιρία να επανεξετάσουμε κάποιες από τις εικόνες που έχουν χαραχθεί στις μνήμες μας, να θυμηθούμε ότι πολλές χιλιάδες άνθρωποι έχουν σκοτωθεί ή πληγωθεί από την επιπόλαιη οδήγηση
Οδηγείτε με ασφάλεια.


Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Ραγισμένες Αγκαλιές...


Μια ταινία για την αγάπη, τον ανεκπλήρωτο έρωτα, την εκδίκηση, την οικογένεια. Ένα ρεσιτάλ ερμηνείας της Πενέλοπε Κρουζ, υποδυόμενη μια γυναίκα που παλεύει, ανάμεσα στην συμβατική ζωή και στον μεγάλο έρωτα. Η ιστορία μιας τραγωδίας, ραγισμένες καρδιές και ραγισμένοι άνθρωποι. Στο τέλος, με δεξιοτεχνία, ο Αλμοδοβάρ μας δείχνει πάντα την δύναμη τις ανθρώπινης θέλησης. Πως μπορεί ένα ραγισμένος άνδρας να ενώσει ξανά τα κομμάτια της χαμένης του ευτυχίας, σαν ένα παζλ μιας σχισμένης φωτογραφίας. Για μένα προσωπικά, είναι μια αριστουργηματική ταινία, μια άξια συνέχεια του ''Γύρνα πίσω''. Τα καλύτερα έρχονται...

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

Στρογγυλό Κίτρινο - Τρομαγμένος ουρανός



Στίχοι: Άκης Πελτέκης
Μουσική: Γιώργος Μπρατάνης
Ξένος - 1999


Σ' ένα καθρέφτη υποδύομαι ένα ρόλο
Στο τέλος, στην αρχή της κάθε σκέψης μου
Ποια φωνή με καλεί, ποια φωνή με ζητάει
θυμάμαι πως το ξέρω, βγαίνω στους δρόμους να τον αντικρύσω
Είδα στο φως τα μάτια του βαμμένα, στο σκοτάδι τα χείλη του πνιγμένα
Σ' ένα καθρέφτη υποδύομαι ένα ρόλο
Στο τέλος, στην αρχή της κάθε σκέψης μου
Ποια φωνή με καλεί, ποια φωνή με ζητάει
θυμάμαι πως το ξέρω, βγαίνω στους δρόμους να τον αντικρύσω
Είδα στο φως τα μάτια του βαμμένα, στο σκοτάδι τα χείλη του πνιγμένα
Σαν τρομαγμένο ουρανό.
Σαν τρομαγμένο ουρανό.
Είδα στο φως τα μάτια του βαμμένα, στο σκοτάδι τα χείλη του πνιγμένα, στο σκοτάδι..
Σαν τρομαγμένο ουρανό.
Σαν τρομαγμένο ουρανό.
Είδα στο φως τα μάτια του βαμμένα, στο σκοτάδι τα χείλη του πνιγμένα
Είδα στο φως τα μάτια του βαμμένα, στο σκοτάδι τα χείλη του πνιγμένα

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Ο μικρός Πάντσο...



Τα παιδιά ήταν μόνα… η μητέρα είχε φύγει από νωρίς το πρωί και τα είχε αφήσει στη Μαρίνα, μια νέα δεκαοχτώ χρόνων, την oποία έπαιρνε κάποιες φορές για λίγες ώρες προκειμένου να τα προσέχει με αντάλλαγμα μερικά νομίσματα.


Από τότε που είχε πεθάνει ο πατέρας, οι καιροί είχαν δυσκολέψει πολύ για να το ρισκάρει να λείψει από τη δουλειά όταν η γιαγιά αρρώσταινε ή έλειπε από την πόλη.
ʽΟταν ο φίλος της κοπέλας τηλεφώνησε για να της προτείνει μια βόλτα με το καινούριο του αυτοκίνητο, η Μαρίνα δεν δίστασε και πολύ. Άλλωστε, τα παιδιά κοιμούνταν όπως κάθε απόγευμα, και δεν Θα ξυπνούσαν πριν τις πέντε.

Απίστευτος διάλογος στο γερμανικό περιοδικό Stern



Η παρακάτω ανοιχτή επιστολή του Walτer Wuellenweber, προς τους Έλληνες πολίτες,με τίτλο «Αγαπητοί μας Έλληνες», δημοσιεύεται σε πρόσφατο τεύχος του γερμανικού εβδομαδιαίου περιοδικού, Stern. Ο υπέρτιτλος του άρθρου αναφέρει: 
«Μετά τις τράπεζες, θα πρέπει τώρα οι Γερμανοί να σώσουν και την Ελλάδα. Πρώτα έκαναν αλχημείες οι Έλληνες στο ευρώ και τώρα, αντί να κάνουν οικονομίες, απεργούν».

Αγαπητοί ΕΛΛΗΝΕΣ, από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει, όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δις, ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν, όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δις. Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του, σε τέτοιο βαθμό, και για τόσο μακρύ διάστημα, άλλον λαό. Είσαστε, κυριολεκτικά, οι πιο ακριβοί μας φίλοι.


Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

Ο Κύκλος της Χαράς...

Κάποια μέρα ένας χωρικός χτύπησε δυνατά την πόρτα ενός μοναστηριού. Όταν ο αδελφός θυρωρός άνοιξε, εκείνος του έδωσε ένα θαυμάσιο τσαμπί σταφύλια.
- Αγαπητέ αδελφέ, αυτά είναι τα πιο ωραία σταφύλια του αμπελιού μου. Ήρθα εδώ να σου τα χαρίσω.
- Ευχαριστώ! θα τα πάω αυτά στον αβά, θα χαρεί πολύ με τέτοιο δώρο.
- Όχι! Για σένα τα έφερα.
- Για μένα; Ο αδελφός κοκκίνισε, επειδή αισθάνθηκε ότι δεν άξιζε ένα τέτοιο δώρο της φύσης.

Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

200 χρόνια σε 4 λεπτά...


Ο Σουηδός ερευνητής Hans Rosling με απλό και κατανοητό τρόπο, χρησιμοποιώντας τις νέες τεχνολογίες μας παρουσιάζει την εξέλιξη της ανθρωπότητας τα τελευταία 200 χρόνια σε ένα βίντεο μόλις τεσσάρων λεπτών. Χρησιμοποιεί στατιστικά στοιχεία από 200 χώρες τα τελευταία 200 χρόνια! Στο ιδαίτερα ενδιαφέρον διάγραμμα βλέπουμε πως εξελίσσεται το προσδόκιμο ζωής και το μέσο εισόδημα σε κάθε χώρα με το πέρασμα των ετών, από το 1810 εώς σήμερα.
Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον το πώς μεταβάλλονται τα στοιχεία σε σημαντικά γεγονότα όπως οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι. Επίσης βλέπουμε σχηματικά την αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού αλλά και τις ανισότητες που δημιουργούνται.

Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

Έτσι ξαφνικά ένα πρωί...


Ο ερευνητής...

Ένας ερευνητής βρέθηκε σε μιά απο τις περιηγήσεις του σε ένα χωριό.
Ο ερευνητής είναι ένας άνθρωπος που αναζητά … δεν βρίσκει πάντα αλλά ωστόσο αναζητά.
Καποια στιγμή αισθάνθηκε την ανάγκη να μπει σε ένα σπίτι που του φαινόταν ότι είχε κάτι ελκυστικό… κάτι που τον προσκαλούσε.
Μπαινοντας μέσα άφησε το βλέμμα του να ξαποστάσει πάνω στα κάδρα στις καρέκλες … στην φτωχική κουζίνα, και στις ηλιαχτίδες που έπαιζαν με τις γρύλιες.

Κυριακή, 8 Μαΐου 2011

Θα σ΄αγαπώ ό,τι κι αν γίνει...

για τις μαμάδες που θα μας αγαπούν για πάντα...


Ο Μικρός ήταν πολύ κακόκεφος.
Κλείστηκε στο δωμάτιο κι άρχιζε να στριφογυρίζει κι όλα τα πράγματα ν΄ αναποδογυρίζει.
Τις ζωγραφιές από τον τοίχο ξεκολλούσε κι όλα τα παιχνίδια του χαλούσε.

«Θεέ μου!» είπε η Μαμά «τι έχεις πάθει;»


Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

Πως να βασανίσεις έναν δημόσιο υπάλληλο.


"Θα δούμε"

Ζούσε κάποτε ένας γέρος γεωργός που δούλευε στα χωράφια του για πολλά χρόνια.
Μια μέρα το άλογό του το έσκασε! Οι γείτονες έτρεξαν τότε να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους αφού χωρίς άλογο η εργασία του γεωργού θα γινόταν με δυσκολία.
"Πολύ κακή τύχη" έλεγαν με συμπάθεια.

Οι δέκα φίλοι...

"Δέκα συμμαθητές από το Γυμνάσιο ξαναβρέθηκαν μετά από 30 χρόνια και άρχισαν να κάνουν καθημερινή παρέα. Με διαφορετική οικονομική κατάσταση ο καθένας τους, αποφάσισαν να βρίσκονται στο καφενείο/ουζερί «Το Τηνιακό» όπου έπιναν τις μπυρίτσες τους και έκαναν καθημερινό λογαριασμό 100€ .

Τα 7 θαύματα του κόσμου..



Ζητήθηκε από μια ομάδα μαθητών να γράψουν μια λίστα με αυτά που κατά τη γνώμη τους ήταν τα σημερινά «Επτά θαύματα του κόσμου». Παρʼ ότι υπήρξαν κάποιες διαφωνίες, οι περισσότερες γνώμες αφορούσαν τα παρακάτω:

Η σκιά...

   Σʼ ένα απόμακρο ορεινό χωριό, πέθανε ο αρχηγός του χωριού και η αρχηγία πέρασε στο γιο του. Ως τότε, οι άνθρωποι είχαν ζήσει πολλά χρόνια κάτω από τον έλεγχο μιας πελώριας σκιάς πάνω από το χωριό. Όποτε επιχειρούσε κάποιος να ελευθερωθεί, αυτή η μεγάλη σκιά εμφανιζόταν με βροντερή φωνή που αντηχούσε σʼ όλο το βουνό. Οι χωρικοί πάντοτε υποχωρούσαν στη θέα αυτής της σκοτεινής εικόνας.

Ο βάτραχος...

Τα βατραχάκια αποφάσισαν να κάνουν μεταξύ τους αγώνα για το ποιο θα καταφέρει να φτάσει την κορυφή του πιο ψηλού βουνού.
Όλα τα ζώα του δάσους μαζεύτηκαν να παρακολουθήσουν απο περιέργεια αφού ήταν σίγουρα πως κανένας βάτραχος δεν θα άντεχε να σκαρφαλώσει στο βουνό.
Ο αγώνας ξεκίνησε κι οι αμφιβολίες των θεατών γινόταν όλο και πιο έντονες.

Η χρυσή καδένα και η χτένα...

Προτού κλείσω τα μάτια μάτια μου, άκουσα τη φωνή της μητέρας μου. Μού διηγιόταν μια ιστορία που μου έλεγε όταν ήμουν μικρή, αλλά ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ οτι μια μέρα θα με αφορούσε ...
"Μια κοπέλα και ένα παλικάρι ερωτεύτηκαν, ο ένας τον άλλο, τρελά", έλεγε η φωνή της μαμάς, ανάμεσα στο όνειρο και στο παραλήρημα. "Αποφάσισαν να αρραβωνιαστούν.

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011

Απόψε, σήμερα και χθες - Θανάσης Βέγγος



Απόψε, σήμερα και χθες
όλες οι πόρτες είν' κλειστές
και γω είμαι απ' όξω
και μες στο θάμπος το θαμπό
παίρνω αμπάρριζα να μπω
και με πετάνε ΟΞΩ
όλος ο κόσμος μ' αγνοεί
βαρέθηκα πια τη ζωή
τους φθόνους και τα μίση
αλί αλί και τρισαλί
Φωνάχτε αμέσως τον Αλή
να με καρατομήσει! 

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

Τρύπες - Όλα είναι δρόμος.



http://www.youtube.com/user/ASMHNIO?feature=mhum


Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική: Τρύπες
Μέσα στη νυχτα των άλλων - 1999
 


Δεν κοπάζει δεν σβήνει
στη καρδιά μου η φωτιά
που με τρώει και με ρίχνει
απ' την Εδέμ στο πουθενά
Οι αιώνες ρωτάνε
πόσο ακόμα Θα αντέξω
Να τρικλίζω εκεί έξω
Ξυπόλυτος μόνος
Και γω ψιθυρίζω
δικιά μου η χαρά
δικό μου το αίμα
δικός μου κι ο τρόμος
Δεν είμαι μόνος
Δεν είμαι ο μόνος
Όλα είναι δρόμος
Η φωτιά η γιορτή η απώλεια ο πόνος
Ο κάθε μικρός θάνατος
κι ο μεγάλος ο ατέλειωτος κόσμος
Όλα είναι δρόμος.

τελευταία άρθρα