Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

Η φωλιά του Κούκου (Ιστορίες του Καφενέ)


Υπάρχει κάποιος Καφενές, μια φωλιά σκοτεινή, υποχθόνια, ύποπτη.
Οι θαμώνες σκυθρωποί, σκυφτοί, με πλαστικά χαμόγελα στα πρόσωπά τους.
Ποτά ζεστά, νερό γλυφό, καφές φθηνός, σκόνες και κόκκινο βελούδο.
Σπασμένα ποτήρια οι ψυχές, άδεια μπουκάλια τα μυαλά.
Υποκρίνονται την ευτυχία, ενώ η απόγνωση ουρλιάζει στα πρόσωπά τους.
Τα ρούχα τους πολύχρωμα, βάφονται με του αδιέξοδου τα χρώματα,
αλλάζουν σε κάθε άγγιγμα. 
Μεταλλάσσονται μπροστά σε κάθε προσμονή της ηδονής,
συνθηκολογούν για ένα ''σ΄αγαπώ''.
Και βυθίζονται βαθιά στην άβυσσο τραγουδώντας τραγούδια ευτυχίας,
σκεπάζουν ρυτίδες και χρόνια,
κρύβουν φόβους και αδυναμίες,
παράλληλα όμως τόσο γυμνοί και εκτεθειμένοι.
Σαν μια άλλη φωλιά του Κούκου,
σε μια ανυπόφορη τρέλα,
δεμένοι με χρυσές αλυσίδες,
κλειδαμπαρωμένοι πίσω από την πιο μεγάλη πραγματικότητα.

Μα η αλήθεια τους ξεμπροστιάζετε πίσω από κάθε προσπάθεια συγκάλυψης,
βγαίνει θρασύτατα μπροστά,
σπάζει κάθε ταμπού, κάθε ψέμα, κάθε προκατάληψη.
Νικά όλα τα πρέπει και στερεότυπα.
Με μια ανάσα βγαίνουν την επιφάνεια,
με δυο κουρέλια στο σώμα τους,
ξυπόλητοι πια, χωρίς καμιά μυρωδιά, χωρίς κανένα περιθώριο λάθους.
Ζεστή βροχή πέφτει στα πρόσωπά τους,
τα χείλη ενώνονται.
Η αλήθεια ανάβει το φως και η αγάπη βρίσκει το δρόμο της.


Βλέπω τον καπνό απ' το τσιγάρο πιο ψηλά
οι στάχτες θα 'ρθουνε ξανά μετά απ' τη φωτιά
στη φωλιά του Κούκου ζούμε σ' ένα όνειρο
παίζουμε πως δεν υπάρχει κόλαση εδώ...
Στέλιος Παπαϊωάννου - Σαλβαδόρ


Η συμμετοχή μου στις Ιστορίες του Καφενέ


29 σχόλια:

  1. Μαρία μου...τι υπέροχη συμμετοχή!
    Μια διαφορετική, ποιητική συμμετοχή στις Ιστορίες μας!
    Δεν έχω λόγια!
    Έκανες την έκπληξη και πολύ σε ευχαριστώ!
    Πολλά φιλιά ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ ευχαριστώ φίλη μου για την ευκαιρία που μας δίνεις για δημιουργία!
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  2. ΚΑΛΗΜΕΡΑ

    αυτό γιατί μου θυμίζει ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ ;΄

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου θυμίζει Σαμοθράκη γιατί είναι Σαμοθράκη.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή

  3. Πίκρα στάζει ο καφές σου, Μαρία μου..
    Όμως ,ευτυχώς όπως στις αρχαίες τραγωδίες, στο τέλος επέρχεται η κάθαρση…
    Καλό απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πικρή είναι κάποιες φορές η ζωή μέχρι που η αγάπη ανάβει το φως...
      Φιλιά καλή μου.

      Διαγραφή
  4. Αυτός ο καφενές σου... μια μικρή κοινωνία που βουλιάζει στα αδιέξοδα και στη θλίψη. Μου θύμησες έντονα τις θλιβερές μοναχικές υπάρξεις που συχνάζουν στα καφενεία κι αναζητούν λίγη συντροφικότητα, έναν ανθρώπινο πυρήνα για να ανήκουν κάπου κι αυτοί. Η κορύφωση λυτρωτική.
    Την καλησπέρα μου Μαράκι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλοι λίγο πολύ έχουμε περάσει από αυτά τα αδιέξοδα. Μακάρι για όλους η κάθαρση να έρθει.
      Καλό βράδυ Μαρία μου.

      Διαγραφή
  5. Το διάβασα τρεις φορές και ακόμη δεν μπορώ να αποφασίσω αν ο ρεαλισμός είναι η πρώτη σκηνή και ο σουρρεαλισμός η δεύτερη... ή μήπως το αντίστροφο.

    Η πρώτη σκηνή είναι ο φόβος και η δεύτερη η αλήθεια;
    Ή μήπως η πρώτη σκηνή είναι η αλήθεια και η δεύτερη η ελπίδα;

    Μάλλον είναι σαν το ποτήρι: μισοάδειο ή μισογεμάτο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι λίγο απ΄όλα. Αλλάζει πρόσωπα η ζωή. Δεν είναι κάτι και δεν είναι κάτι άλλο. Συνονθύλευμα όλων.
      Αρχηγέ καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  6. Πολύ ιδιαίτερο το ποίημα σου Μαρία, ο καφενές σου ισορροπεί ανάμεσα στο ρεαλισμό και το σουρρεαλισμό όπως πολύ εύστοχα περιγράφει ο Μαζεστίξ παραπάνω, και μου αφήνει μια πικρόγλυκη γεύση και τον τελευταίο στίχο σου καρφωμένο στο μυαλό ":Η αλήθεια ανάβει το φως και η αγάπη βρίσκει το δρόμο της." Σ΄ευχαριστώ για τη χαρά που μου έδωσες , καλή σου μέρα !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ευχαριστώ φίλη μου. Πάντα, όσο θλίψη και να κυριαρχεί, η αλήθεια θα ανάβει πάντα το φως.
      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  7. μια αλλιωτικη θα ελεγα συμμετοχη!
    υπεροχη και αισθαντικη!
    συγχαρητηρια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ευχαριστώ φίλη μου. Χαίρομαι που σ΄άρεσε.
      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  8. Πολύ όμορφη κι ευαίσθητη
    στην κατάληξή της η συμμετοχή σου!!1

    φιλάκι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. "Σπασμένα ποτήρια οι ψυχές", πόσο δυνατή έννοια και πόσο εξαιρετικό το ποίημα σου Μαρία!
    Μοναχικός ο δρόμος της απόγνωσης και του φόβου, μα όταν ελευθερώνεται η αλήθεια μας,
    "...ανάβει το φως και η αγάπη βρίσκει το δρόμο της". Υπέροχα λόγια και συναισθήματα!
    Να είσαι καλά και Καλή Σαρακοστή!
    Τα φιλιά μου!:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε τόσο.
      Σ΄ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  10. Πάντα η αλήθεια είναι εκείνη που ανάβει το φως...!
    Υπέροχη, όσο και ξεχωριστή η συμμετοχή σου...
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακόμα και όταν το αποφεύγουμε...
      Καλό βράδυ Μαρία μου.

      Διαγραφή
  11. Πόσο ρεαλιστικό το ποίημά σου!!
    Πρωτότυπη συμμετοχή! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς ήρθες φίλη μου στον σχολιασμό.
      Σ΄ευχαριστώ πολύ.
      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  12. Θα έλεγα οι δυο όψεις της ζωής, ψάχνοντας για την αλήθεια που τελικά η αγάπη νικά.

    Γαβριήλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς ήρθες φίλε Γαβριήλ στο μπλογκ μου και σ΄ευχαριστώ για το σχόλιο.
      Καλό σου βράδυ.

      Διαγραφή
  13. Μου αρεσει αυτος ο αλλιωτικος καφενες σου Μαρια μου!
    Καλό ξημέρωμα!
    Σε φιλώ γλυκά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πολύ όμορφη κι ευαίσθητη συμμετοχή. Πικρός αλλά διαφορετικός ο καφές! Καλή επιτυχία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Μέχρι να τελειώσει και να διαβάσω την τελευταία πρόταση πια και να απελευθερωθώ, τότε μόνο συνειδητοποίησα ότι κρατούσα την ανάσα μου.
    Πολύ ξεχωριστή η συμμετοχή σου Μαρία......
    Καλό μήνα να έχεις :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Πολυ διαφορετικη η προσεγγιση να γινει η ιστορια ποιημα! Πολυ μου αρεσε! Φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Έδωσες μία άλλη διάσταση στον καφέ Μαρία! Έχεις απόλυτο δίκιο, πολλές φορές η ψυχαγωγία είναι υποκριτική και κουκουλώνει πράγματα. Και πάντα έψαχνα τη σωστή λέξη για να περιγράψω το απαίσιο νερό που σερβίρουν σε ορισμένα μαγαζιά. Γλυφό! Α να γεια σου! Πολύ ωραίο και δυνατό κείμενο. Μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα