Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

Η ισότητα της ηδονής και του έρωτα.


Για να προλάβω αντιδράσεις τύπου ''σοκ'' και ''θα πάθετε πλάκα'' να πω πως η φωτογραφία δεν είναι αληθινή. Είναι του φωτογράφου Benedetta Polignone στα πλαίσια της συλλογής του ''Τα φιλιά που θα ήθελα''.

Τι είναι όμως αληθινό; Η πρόθεση. Η σκέψη αρκετά προκλητική. Μια Παλαιστίνια να φιλά στο στόμα έναν Ισραηλινό. Σε τόπους που τα δημόσια φιλιά, ακόμα και ομοεθνών, είναι μεμπτά.
Ποια είναι η πρόθεση, πρόταση θα έλεγα. Αυτό που βλέπω εγώ σε ένα έργο τέχνης*. Ότι στον έρωτα, στο δόσιμο, στην ηδονή είμαστε όλοι ίσοι. Με τον ίδιο τρόπο ερωτευόμαστε, με τον ίδιο τρόπο μας έλκει κάποιος σεξουαλικά, με τον ίδιο τρόπο απογοητευόμαστε. Αυτό που μας οδηγει στην σεξουαλική πράξη είναι το ίδιο κλικ στον εγκέφαλο. Τι αλλάζει και παράλληλα εξουδετερώνετε; Το περιβάλλον. 

Το περιβάλλον, ας πούμε κυρίως το κοινωνικό, ενίοτε πολιτικό ή θρησκευτικό, δεν ευνοεί τον έρωτα. Και πόσο μάλιστα το σεξ. Η ερωτική επιθυμία θα είναι πάντα ταμπού, πόσο μάλιστα ανάμεσα σε δυο άτομα που δεν ''ταιριάζουν'' στα κοινωνικά στάνταρτς και χαλούν την βαρετή ομοιομορφία. Η σεξουαλική αναχαίτιση πάντα θα επιδιώκετε, όσο θα χρειάζεται οι άνθρωποι να σκύβουν το κεφάλι. Πάντα δηλαδή.

Μα ο έρωτας δεν ρωτά... ευτυχώς. 

Ποια είναι αυτή η μαγική συνωμοσία που ενώνει τις καρδιές των ανθρώπων, πάει κόντρα σε κοινωνικές και προσωπικές επιταγές, υπερβαίνει τους νόμους, τα πρέπει και τα μη του μυαλού μας; Η ίδια συνωμοσία που μας αλλάζει, μας ενώνει, όσο και να μην το θέλουμε, όσο και να μην το περιμένουμε. Μας κάνει να ηδονιζόμαστε με ''λάθος'' ανθρώπους, χωρίς να το επιδιώκουμε. Αλλά ταυτόχρονα δεν ακολουθεί όταν αποφασίσει το μυαλό, όταν επιλέξει το συμφέρον. 

Σε έναν κόσμο τόσο διαφορετικό και φυσικά ατυποποίητο, οι άνθρωποι αναζητούν στον έρωτα την ομοιομορφία. Ο όμορφος την όμορφη, ο άσχημος την παχουλή, ο πλούσιος την πλούσια, ο Έλληνας την Ελληνίδα, ο άντρας την γυναίκα. Και τελικά τι καταφέρνουμε; Ένα βαρετό και ανούσιο αποτέλεσμά που κυβερνά η λογική και το πάθος και το δόσιμο πάει περίπατο. Το αναζητούμε διακαώς και αφορίζουμε παράλληλα ότι ξένο προς εμάς.

Ματαιοπονούμε. Θέλει τελικά πολύ προσπάθεια να παραβλέπεις την φύση. Σε οτιδήποτε της πάει κόντρα, αυτή θα αντιδρά. 
Και ο έρωτας θα είναι πάντα πρώτος στην επανάσταση.

*η φωτογραφία είναι ένα έργο τέχνης και η τέχνη δεν παρουσιάζει πάντα την πραγματικότητα, αλλά αυτό που θέλει να πει ο καλλιτέχνης.

***********

Είναι ακόμα ανοιχτή η συλλογή, μέχρι το Σάββατο το βράδυ στο ''Η στιγμή σου σ΄ένα ποίημα...''

14 σχόλια:

  1. Καλημέρα Μαρία μου.
    Θα συμφωνήσω σε όσα είπες για την φωτογραφία και τα όσα εκφράζει - υποστηρίζει.
    Ευχομαι στο μελλον να γινει πραγματικοτητα και να το θεωρουνε ολοι φυσιολογικο!

    Καλο σκ να εχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πότε θα σμίξει ο κόσμος...αναρωτιέμαι!!!

    φιλί και καλό σ.κ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οι άνθρωποι έχουμε κατά κανόνα την τάση, ό,τι δεν μπορούμε να το ελέγξουμε, να προσπαθούμε να το χειραγωγήσουμε.
    Κι επειδή το σεξουαλικό ένστικτο, ως ένσιτκτο που είναι, δεν ελέγχεται, γι' αυτό προσπαθούμε να το χειραγωγήσουμε με θρησκείες, ηθικολογίες κλπ.
    Αν μια μέρα ο κάθε άνθρωπος έκανε έρωτα άφοβα με τον άνθρωπο που γουστάρει, αυτή η μέρα θα ήταν η επανεκκίνηση της ανθρωπότητας.
    Το μήλο της Εύας και του Αδάμ έκανε μεγάλη ζημιά. Η θεωρία του απαγορευμένου καρπού.
    Η ανθρωπότητα χρειάζεται επανεκκίνηση, με το Θεό να κερνάει κρασί τους πρωτόπλαστους, πίνοντας στην υγειά του ερωτευμένου ζευγαριού.
    Και να μπει νέος κανονισμός απ' το Θεό:
    Στο παράδεισο όσοι φτάνουν στη θέωση μέσω του έρωτα και στην κόλαση όσοι προσπαθούν να εμποδίσουν τους άλλους να φτάσουν εκεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Συνυπογράφω τα λόγια του Γαλάτη, για να μην επαναλαμβάνομαι, εξάλλου τα λέει με τον καλύτερο τρόπο.
    Το κείμενό σου ουσιαστικό, διότι η αλήθεια επιβάλλεται να ακούγεται πού και πού...
    «Ένα βαρετό και ανούσιο αποτέλεσμά που κυβερνά η λογική και το πάθος και το δόσιμο πάει περίπατο. Το αναζητούμε διακαώς και αφορίζουμε παράλληλα ότι ξένο προς εμάς.
    Ματαιοπονούμε. Θέλει τελικά πολύ προσπάθεια να παραβλέπεις την φύση. Σε οτιδήποτε της πάει κόντρα, αυτή θα αντιδρά.
    Και ο έρωτας θα είναι πάντα πρώτος στην επανάσταση.»
    Αυτό το μέρος του κειμένου τα λέει όλα!
    Το αληθινό είναι πάντα προκλητικό... να μην το ξεχνάμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΜΑΖΙ-κο
    κι οχι ΤΑΞΗ-κο.
    Τα'παμε αυτα.
    Αν νικησουμε τον φοβο
    ολα θα ελευθερωθουν
    με πρωτη και καλυτερη την ψυχη...

    Φιλια,Μαρια μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Άσχημο πράγμα η καταπίεση και τα απωθημένα, σίγουρα..

    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Συμφωνώ...Ο έρωτας από μόνος του είναι μία επανάσταση,αλλιώς χάνει και την ουσία του :)
    Φιλιά Μαράκι μου...καλό βράδυ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ποτε θα αλλαξουν αυτες οι καταστασεις αραγε... Ποτε ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Συγκλονιστική φωτογραφία!
    Τα λόγια είναι φτωχά...
    Σ' ευχαριστώ που έγινες η αιτία να την δω. Σαν να διάβασα ένα ολάκερο βιβλίο.
    Φιλιά Μαράκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σας ευχαριστώ για τις απόψεις σας. Δυστυχώς δεν έχω χρόνια να απαντήσω στον καθένα σας.
    Να με συγχωρείτε.
    Καλό σας βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Υπέροχη ανάρτηση Μαρία μου!
    Συμφωνώ με τα λόγια του Μαζεστίξ!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Είδα τη φωτογραφία αυτή πρώτα στο φατσοβιβλίο και μου άρεσε πολύ, είναι όντως ένα έργο τέχνης και περνά πολλά μηνύματα. Συμφωνώ με τις σκέψεις σου.
    Φιλιά και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Είναι μια όμορφη φωτογραφία, που σε κάνει να αναρωτιέσαι " τι έχουμε τελικά να χωρίσουμε, οι λαοί ανάμεσα μας?", όταν όλοι, μα όλοι οι άνθρωποι σε αυτή τη γη αγαπάμε,πονάμε,δακρύζουμε, γελάμε...γιατί γινόμαστε πιόνια συμφερόντων?
    έχεις δίκιο ότι η φωτογραφία είναι τέχνη,μια εικόνα χίλιες λέξεις και συμφωνώ με όλο το συλλογισμό σου.Καλημέρα, να΄σαι καλά και να περνάς όμορφα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα