Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

Κρατική αυτοδικία ή σωφρονισμός;


  Εν δυνάμει όλοι οι πολίτες είναι ίσοι. Απέναντι στο νόμο και στην δικαιοσύνη. Είτε ο άλλος είναι δικαστής, είτε είναι ληστής. Τώρα αν η δικαιοσύνη είναι δίκαια απέναντι σε όλους τους πολίτες αυτό είναι ένα θέμα αμφιλεγόμενο. Διότι η δικαιοσύνη, εφόσον προέρχεται από ανθρώπους, δεν μπορεί να είναι δίκαια. Δεν μπορούμε δηλαδή εμείς οι άνθρωποι να σκεφτούμε καθαρά και απροκάλυπτα σε σχέση με μια εγκληματική συμπεριφορά. Και πολλές φορές πέφτουμε την παγίδα να δίνουμε διαφορετική όψη σε δυο ίδια εγκλήματα αν έχουν διαπραχθεί από διαφορετικά πρόσωπα.

  Για να καταλάβουμε λοιπόν, μας ενοχλεί όταν ο θάνατος επέρχεται από έναν σεσημασμένο, κατά προτίμηση αλλοδαπό δράστη, αλλά όχι από έναν σωφρονιστικό υπάλληλο ή κάποιον αστυνομικό. Ενώ στην ουσία είναι φόνος εκ προμελέτης και τα δύο.

  Υπάρχει φυσικά και η άποψη του έντιμου πρότερου βίου του κάθε δράστη. Να το πούμε πιο ωμά, αν αξίζει ή όχι να πεθάνει σύμφωνα με αυτά που έχει ζήσει μέχρι τώρα. Κάτι σαν Νέμεσις δηλαδή. Αυτό διαφοροποιεί το έγκλημα μέσα μας. Το δικαιολογούμε στην μια περίπτωση και το κατακεραυνώνουμε στην άλλη. Το αποτέλεσμα αυτού είναι η ατιμωρησία των οργάνων καταστολής και σωφρονισμού.

  Η ατιμωρησία είναι κατακριτέα όταν επέρχεται από μια δικαστική αρχή, αλλά είναι περισσότερο επικίνδυνη όταν την επισφραγίζουμε εμείς οι πολίτες με με την υποστήριξή μας σε τέτοιες αποφάσεις.

  Να το κάνουμε πιο συγκεκριμένο. Πολλοί από μας ανακουφιστήκαμε με τον θάνατο του Αλβανού κακοποιού, ενώ έπρεπε να προβληματιστούμε. Όχι από συμπόνια προς τον άνθρωπο που έχασε τη ζωή του - που σας διαβεβαιώ δεν τρέφω καμιά συμπάθεια - αλλά ως προς τον φερόμενο εκδικητικό τρόπο αντίδρασης των δολοφόνων του.

  Και πάλι σε αυτήν την περίπτωση διαχωρίσαμε τους φόνους. Ο Αλβανός κακοποιός αναμφισβήτητα ήταν ένα κατακάθι της κοινωνίας, άξια καταδικάστηκε και βρισκόταν στην φυλακή. Πως όμως κρίνουμε πως άξια βρέθηκε νεκρός; Και από ποιους; Όλοι υποπτευόμαστε περίπου ποια ήταν η τύχη του. Άσχετα αν δεν θα βγει ποτέ στα φώτα της δημοσιότητας και της δικαιοσύνης. Είναι πολύ ενδιαφέρον που δεν μας προβληματίζει αυτή η υποψία. Ότι θα μπορούσε δηλαδή κάποιοι σωφρονιστικοί υπάλληλοι να τον σκότωσαν ως αντίποινα για τον άτυχο συνάδελφό τους.

  Δεν μας ενοχλεί η όποια κατάχρηση εξουσίας, όταν πρόκειται για κάποιον άνθρωπο που δεν μας ενδιαφέρει. Όπως δεν μας ενοχλεί πολλές φορές το ξύλο σε διαδηλωτές, η άσχημη συμπεριφορά σε παράνομους μετανάστες, η παρενόχληση, ακόμα και σεξουαλική, σε αστυνομικά τμήματα. Όλα έχουν πλέον νομιμοποιηθεί μέσα όχι όμως σαν κάτι το φυσιολογικό, αλλά σαν κάτι το αναπόφευκτο. Ότι δηλαδή οι αρχές και τα όργανά της έχουν τον δικό τους νόμο καταστολής και αυτοδικίας, άσχετα αν αυτός ο νόμος είναι εντελώς αντίθετος με τους νόμους τους κράτους ή έστω με τους ηθικούς νόμους των ανθρώπων.


  Θεωρούμε όμως λανθασμένα ότι αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που φέρονται άσχημα σε ανθρώπους που δεν ''αξίζουν'', ότι θα φερθούν με το γάντι σε ανθρώπους που μια άτυχη στιγμή τους έφερε στο αστυνομικό τμήμα ή σε μια φυλακή. Δεν πείθομαι ότι όταν έχεις προβεί σε τέτοιες πράξεις, ότι θα φερθείς με αξιοπρέπεια στον άτυχο χρήστη ή στην ιερόδουλη χωρίς άδεια ή σε αυτόν που απλά δεν έχει λεφτά για να πληρώσει την εγγύησή του.

  Η παγίδα που πέφτουμε όλοι μας είναι ότι οι πράξεις των οργάνων του κράτους λαμβάνουν χώρα μέσα σε ένα πλαίσιο, αυτό της εργασίας. Αυτά όμως τα όργανα του νόμου, δεν ασκούν την εκτελεστική εξουσία, δεν είναι τιμωροί. Όσο και θέλουμε να πείσουμε τον εαυτό μας και να δικαιολογήσουμε τις πράξεις τους λέγοντας την τετριμμένη και πλέον γραφική φράση ''τη δουλειά του κάνει...''. Πρέπει να τους δοθεί ακριβώς η θέση που πρέπει να έχουν. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αλλάξουν πολλά. Πέρα από την καλύτερη εκπαίδευση, καλύτερες συνθήκες εργασίας, θα πρέπει να αλλάξουν και οι άνθρωποι. Και αυτό είναι από τα δυσκολότερα. Γιατί οι άνθρωποι όταν έχουν στα χέρια τους μια εξουσία πάντα θα την εκμεταλλεύονται. Πόσο μάλιστα όταν αυτή η εξουσία δίδεται από το κράτος και πόσο μάλιστα όταν επικρατεί και αυτό το καθεστώς της ατιμωρησίας.


  Όλοι αυτοί οι αυτοεκλεγμένοι προστάτες της τάξης και του νόμου, θα δρουν ανεξέλεγκτα και πολλές φορές άδικα, όσο εμείς οι πολίτες τους δίνουμε το δικαίωμα. Όσο εμείς οι πολίτες τους αντιμετωπίζουμε ως εκδικητές και ως εξουσία. Όσο εμείς πάντα θα θέλουμε ένα μικρό τύραννο πάνω από τα κεφάλια μας. Όσο εμείς πάντα θα θέλουμε να είμαστε τύραννοι.

  Όλη αυτή η αντίδραση προς το συγκεκριμένο γεγονός, έχει και άλλες προεκτάσεις. Θίγει το πόσο πλέον έχουμε συνηθίσει την βία. Την έχουμε επιλέξει ως τρόπο επίλυσης των προβλημάτων μας. Ακόμα και το πολιτικό και οικονομικό μας πρόβλημα προσπαθούμε να το λύσουμε μέσω ακραίων πολιτικών βίαιων παρατάξεων. Η εκδικητική μας μανία, η δίψα μας για αυτοδικία μας έχει στερήσει κάθε ψύχραιμη και σοβαρή σκέψη. Και φτάσαμε στο σημείο αντί να απαιτούμε δικαιοσύνη και δημοκρατία, να αναζητάμε βία και χούντα.

****************
Μη ξεχνάτε να στέλνετε τις φωτογραφίες σας για τον 8ο Διαγωνισμό Φωτογραφίζειν.
Πληροφορίες ΕΔΩ.
Κόντρα στους νωθρούς καιρούς δημιουργούμε, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας.

16 σχόλια:

  1. Όχι καθόλου δεν ανακουφίστηκα! Προβληματίστηκα εξ αρχής και οργίστηκα!
    Είμαι εναντίον της βίας ( κάθε μορφής) και ευελπιστώ ότι οι ένοχοι θα τιμωρηθούν αν και κανένας μαλάκας ρατσιστής δε θα βάλει μυαλό!

    Μαρία μου ...ήσουν μέσα στο κεφάλι μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσύ δεν ανακουφίστηκες επειδή είσαι κανονικός άνθρωπος.
      Καλημέρα φίλη μου.

      Διαγραφή
  2. Το πρώτο που θα πω είναι πως είμαι ενάντια σε κάθε μορφή βίας από όπου κι αν προέρχεται όπως είμαι ενάντια και στο οφθαλμόν αντί οφθαλμού μια και το θεωρώ εξαιρετικά ψυχοφθόρο.
    Το γράφεις και μόνη σου και αυτό είναι για εμένα το κυριότερο σημείο προσοχής… πως πρέπει να αλλάξουν αρκετά .
    Η ουσία είναι πως όταν παίζεις σκληρά παιχνίδια το ξέρεις πως δεν θα βγεις αλώβητος από αυτά και πως η ζωή σου κρέμεται από μια κλωστή.
    Πέρα από τις άλλες δυο ζωές που είχε αφαιρέσει ο συγκεκριμένος κρατούμενος, κατάφερε να σκοτώσει και τον φύλακά του.
    Νομίζει κάποιος ότι δεν γνώριζε τι θα τον περίμενε μετά; κάποιος σαν αυτόν ήταν τόσο αφελής ώστε να περιμένει πως θα τον κανακέψουν σε όποια επόμενη φυλακή κι αν τον οδηγούσαν; Ποιος σωφρονιστικός υπάλληλος θα τον πλησίαζε πια ακόμα και για να του προσφέρει τις πρώτες βοήθειες;
    Ίσως και ο ίδιος να επιδίωκε ένα τέλος στην πορεία του, εικασίες κάνω φυσικά γιατί το σύστημα το γνώριζε καλύτερα από τον καθένα μας . Αυτό το σαθρό σύστημα με τους δικούς του άγραφους κανόνες.
    Τελικά αν θα αλλάξει κάτι;
    Αν θα υπάρξει παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων;
    Αν θα τους δώσει κάποιος να καταλάβουν πως αυτοπαγιδεύθηκαν
    και έπεσαν σε ένα εκ προμελέτης έγκλημα;
    Όχι.
    Σε λίγο όλο αυτό θα έχει ξεφουσκώσει, σαν να μην υπήρξε ποτέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα για αυτούς δεν υπάρχει έγκλημα, αφού η ζωή του σεσημασμένου δεν αξίζει. Και να σου πω και την αλήθεια, ίσως και πράγματι να μην αξίζει, αλλά ποιος είναι αυτός που θα κρίνει και θα την αφαιρέσει;
      Όλοι δικαστές έχουμε γίνει και δεν κοιτάμε την καμπούρα μας.
      Καλημέρα κορίτσι και σ΄ευχαριστώ για το σχόλιο.

      Διαγραφή
  3. Πάντως εγώ δεν άκουσα κανέναν να λέει πως ανακουφίστηκε με το θάνατο του κρατούμενου...βέβαια δεν παρακολούθησα το θέμα στην τηλεόραση, ή ακόμα κι εδώ, αλλά από συζητήσεις με κόσμο και στη δουλειά και αλλού, σοκαρισμένοι είναι όλοι για όλα (και για τους δυο θανάτους)...
    Η βία τους με τρομάζει...και των μεν και των δε και με τρομάζει περισσότερο η βία των δε (δηλαδή όσων και καλά είναι με το μέρος του νόμου)...και το ίδιο τρομαγμένους είδα και τους άλλους γύρω μου....
    Καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από συζητήσεις στη δουλειά που έκανα μου έδωσαν το έναυσμα να κάνω αυτήν την ανάρτηση. Οι περισσότεροι, για να μην πω όλοι, έλεγαν ότι καλά του έκαναν και ξεβρόμισε ο τόπος.
      Και γω λέω ο καθένας με τη βρωμιά του. Καθαρός κανείς.
      Η βία έχει μπει στη ζωή μας και πραγματικά δεν ξέρω πως θα βγει.
      Καλημέρα φίλη μου.

      Διαγραφή
  4. Εκτός των άλλων, διάβασα σήμερα πως οι κρατούμενοι της συγκεκριμένης φυλακής καταγγέλλουν πως ο δολοφονημένος αρχιφύλακας ήταν κι αυτός βασανιστής.
    Και, κρίνοντας από τη δολοφονική επίθεση των υπόλοιπων δεσμοφυλάκων, καταλαβαίνω ότι στη συγκεκριμένη φυλακή γίνονταν κατ'εξακολούθησιν βασανιστήρια.
    Και η δράση φέρνει αντίδραση προφανώς.
    Όταν βασανίζεις τους κρατουμένους -και με δεδομένο ότι οι κρατούμενοι δεν... φοβούνται και τα αίματα- τότε είναι επόμενο να γίνει αυτό που έγινε, δηλαδή η δολοφονία του αρχιφύλακα που έφερε και όλα τ' άλλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βασανιστήρια στη φυλακή; Πέφτω απ΄τα σύννεφα...
      Όσο κοιτάζεις την άβυσσο, αρχίζεις και της μοιάζεις.
      Καλημέρα αρχηγέ.

      Διαγραφή
  5. Ειμαι ενάντια της βίας.
    Καλό μήνα
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Λυπάμαι γιατί κάθε μέρα όλο και πιο σκληρές ανθρώπινες πράξεις
    μας κάνουν να ψάχνουμε μήπως κάπου υπάρχει κάποιος άνθρωπος....
    Ειδικά όταν κάποιος έχει εξουσία ξεχνά εντελώς την ιδιότητα που έχει να είναι άνθρωπος.
    Η φυλακή είναι ο σκληρότερος χώρος.
    Βία από τους φύλακες προς τους κρατούμενους,
    απ' τους κρατούμενους προς τους φύλακες,
    απ' τους κρατούμενους προς τους συγκρατούμενούς τους....
    Άγριος κόσμος, άγρια ένστικτα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λες και ο κόσμος πάει πίσω αντί μπροστά.
      Καλημέρα καλή μου.

      Διαγραφή
  7. Συμφωνώ στα περισσότερα που λες, επέτρεψέ μου όμως 1-2 σχόλια.

    Γενικά είμαι και εγώ υπέρ της αρχής ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ίδια για όλους, η βία γεννάει βία και κατά της θανατικής ποινής. Από την άλλη όμως, κάθε αρχή και κάθε κανόνας δεν είναι απλά μία αράδα σε ένα χαρτί, έχει πολλά πράγματα από πίσω, αυτό που λέμε το πνεύμα το νόμου. Το πνέυμα των ανθρώπινων δικαιωμάτων λοιπόν είναι η προστασία των ανθρώπων, η ειρήνη και η καλυτέρευση της ζωής μας. Όταν λοιπόν φτάνουμε να συζητάμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα ενός κατά εν ψυχρώ δολοφόνου, δηλαδή κάποιου που εκπροσωπεί το ακριβώς αντίθετο από το πνεύμα τους, για μένα το πράγμα αρχίζει και γίνεται λίγο θολό. Δεν λέω ότι το σωφρονιστικό μας σύστημα πρέπει να γίνει πεδίο αυτοδικίας, όμως, ειλικρινά, δεν μπορώ να τον λυπηθώ. Προσωπικά εμένα πιο πολύ με προβληματίζει το γιατί δεν υπήρχε η απαιτούμενη ασφάλεια και μπόρεσε ένας κρατούμενος να σκοτώσει έτσι απλά έναν φύλακα. Όσο για την Αλβανική κυβέρνηση που έχει και απαιτήσεις, ας αποζημιώσουν και αυτοί την οικογένεια αυτού που σκότωσε το μπουμπούκι τους και τα ξαναλέμε!

    Καληνύχτα και καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν νομίζω ότι τον λυπάται κανείς, ούτε φυσικά και γω. Το αναφέρω κιόλας.
      Σε ευχαριστώ για το σχόλιο.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  8. Ο νεκρός είχε φτιάξει αυτοσχέδιο μαχαίρι. Ήταν αποφασισμένος να σκοτώσει κάποιον, απλά ο συγκεκριμένος δεσμοφύλακας βρέθηκε δίπλα του την λάθος ώρα.
    Δεν είμαι υπέρ του να παίρνουν οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι το νόμο στα χέρια τους. Με το ίδιο σκεπτικό αν κάποιος σκοτώσει χασάπη θα πρέπει να βγουν οι χασάπηδες στους δρόμους για να πάρουν το αίμα τους πίσω.
    (Δεν θα έλεγα τα ίδια αν το θύμα ήταν δικός μου άνθρωπος, εκεί σταματάει η δική μου λογική)
    Ο φονιάς έπρεπε να δικαστεί και να καταδικαστεί από τη Δικαιοσύνη για το φόνο με την χειρότερη τιμωρία. Δεν βρέθηκε σε αυτοάμυνα, σκότωσε εν ψυχρώ και χωρίς αιτία.
    Κατά τα λοιπά αν με ρωτήσεις αν έκλαψα που έχασε τη ζωή του θα σου απαντήσω πως όχι. Όταν σε τέτοιο περιβάλλον διαπράττεις έγκλημα, μάλλον δεν θα πρέπει να αναμένεις δίκαιη δίκη αλλά αυτοδικία. Καλώς ή κακώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το κείμενο δεν γράφτηκε για να επισημάνει ότι ο δράστης πέθανε άδικα. Ο θάνατός του ήταν η αφορμή. Φυσικά και δεν θα περίμενα να κλαψεις. Ήταν ένα κατακάθι της κοινωνίας και τίποτα άλλο. Φύρα.
      Απλά προβληματιζομαι για το τι επικρατεί στις φυλακές. Δεν υπάρχει σωφρονισμός, αυτό είναι σίγουρο.

      Καλημέρα.

      Διαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα