Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014

Ανασκόπηση 2013 (Μάιος)

Πριν αναδημοσιεύσω την ανάρτηση του Μαΐου θα ήθελα να σας πω μερικά λόγια για τον διαγωνισμό φωτογραφίας. Καταρχάς χαίρομαι που έχει τόση μεγάλη απήχηση και σας ευχαριστώ για αυτό. Απλά θα ήθελα να σας επισημάνω πριν στείλετε φωτογραφία να διαβάζετε τους όρους πρώτα. Μου είναι πολύ δυσάρεστο να απορρίπτω φωτογραφίες. 
Οι όροι δεν μπαίνουν επειδή θεωρώ ότι ο διαγωνισμός αυτός έχει κάποια μεγάλη σημαντικότητα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να είναι δίκαιος και ίσος προς όλους. Άρα κάποιοι όροι θα πρέπει να υπάρχουν και φυσικά να τηρούνται.
Σας ευχαριστώ πολύ για τις υπέροχες φωτογραφίες. Νομίζω ότι θα είναι ο καλύτερος διαγωνισμός ως τώρα, αν κρίνω από τις συμμετοχές. Ήταν και το θέμα φυσικά πολύ πετυχημένο.
Συνεχίζετε λοιπόν να στέλνετε τις φωτογραφίες σας έως και την Τετάρτη 15/1.
Κόντρα στους νωθρούς καιρούς δημιουργούμε, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας.

Τον Μάιο το μπλογκ πέρασε την κρίση του. Και αναρωτιόμουν....

Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013
Διάβαζα τον άσωτο πριν λίγο. Αναρωτιόταν αν πεθαίνουν τα μπλογκς. Και γω ρωτάω, αν πεθαίνουν που πάνε; Πάνε στον παράδεισο; Μάλλον ναι.
Μου λείπει πολύ το γράψιμο, ο σχολιασμός και γενικά όλο αυτό το ιντερνετικό μπλογκονταραβέρι. Δεν είναι όμως μόνο ο χρόνος μου που δεν μου το επιτρέπει. Δεν έχω και το μυαλό να κάτσω να γράψω. Δεν μπορώ να εκφραστώ πλέον όπως θέλω. Και όλα αυτά από την κούραση και από διάφορα άλλα που μου συμβαίνουν.
Ξέρω ότι συμβαίνουν πολλά στην Ελλάδα. Ακούω ξώφαλτσα κάποιες ειδήσεις και ότι συζητάνε στη δουλειά. Αλλά τα αφήνω, δεν ψάχνω παραπέρα. Δεν έχω κουράγιο πραγματικά. Νιώθω πως γέμισα, πως τα είπα όλα.
Δεν θα έκλεινα όμως ποτέ το μπλογκ, ακόμα και αν σταματούσα να γράφω εντελώς. Γιατί το μπλογκ είμαι εγώ. Είναι τα πράγματα που σκέφτομαι, που υποστηρίζω, που απορρίπτω, που αγαπώ.
Δείτε το σαν ένα καλό φίλο. Που σε κάποιες φάσεις της ζωής σας κάνετε πολύ παρέα, βγαίνετε, τα πίνετε. Και μετά φεύγει, βρίσκει γκόμενα και χάνετε. Κάνεις λίγο το κορόιδο, δεν λες τίποτα, γιατί ξέρεις ότι όταν τον χρειαστείς θα είναι εδώ. Και επανέρχεται ανανεωμένος και όλο ιδέες για νέες τρέλες και αλητείες. 
Έτσι μια μέρα το μπλογκ θα έρθει να με ξαναβρεί ή θα το βρω εγώ. Θα τα πούμε όπως παλιά, θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα φωνάξουμε, θα εκτονωθούμε. Θα ακούσουμε παλιές γνώριμες μουσικές, θα φάμε και θα πιούμε όπως παλιά.
Και θα είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα.
Τελικά νομίζω ότι τα μπλογκς δεν πεθαίνουν. Μονάχα κοιμούνται.
Και αν πεθάνουν; Ίσως να μην έζησαν ποτέ.
Καληνύχτα λοιπόν.


Μήνες μετα συνεχίζω να μην έχω χρονο και μυαλό αλλά έχω ακόμα το μπλογκ να με συντροφεύει σε όλες τις στιγμές μου. Καλές και κακές.
Οπως λέει και η αγαπημένη μου Μελίνα στο παραπάνω υπέροχο άσμα... της καρδιάς το ξεδίπλωμα δεν μαζεύεται πίσω.

4 σχόλια:

  1. πολυ καλο ποστ Μαρακι! ευλογη τουτη η ανασκοπηση! μου αρεσε πολυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συμφωνώ μαζί σου για αυτό το παλιό μου blog το έχω αφήσει online για όσο υπάρχει ο server εκεί..

    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα φίλοι μου.
    Ευχαριστώ για τα σχόλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα