Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

Περιμένοντας το μεγάλο μπαμ.

Πάντα στη ζωή μου είχα μια αρχή. Να φτιάχνω τον δικό μου κόσμο, έτσι όπως τον θέλω εγώ, με τους ανθρώπους που θέλω εγώ και να ζω εκεί, όσο ουτοπικό και να μοιάζει αυτό. Για αυτό ποτέ μου δεν θέλησα να με καταπιέζουν, δεν θέλησα κανένα πάνω από το κεφάλι μου να μου λέει τι να κάνω και να με πρήζει με τις βλακείες του. Ούτε άντρα καταπιεστικό, ούτε αφεντικό δερβέναγα, ούτε φίλους σπαστικούς, ούτε καν τους γονείς μου όσο και να τους λατρεύω.
Ως εκ τούτου συναναστρεφόμενη από ανθρώπους που δεν μου αρέσουν δεν νιώθω καμιά υποχρέωση να είμαι αρεστή, έστω και αν αυτό έχει το τίμημα να είμαι μόνη μου. Και έτσι οι διαπροσωπικές μου σχέσεις με πολλούς είναι τυπικές, αν και γνωρίζω πολύ κόσμο λόγω της δουλειάς μου.
Τώρα τελευταία αυτό το συναίσθημα το νιώθω πολύ περισσότερο. Νιώθω την βλακεία του κόσμου να με περικλείει και πολλές φορές ασφυκτιώ. Νομίζω ότι έχουν οι περισσότεροι ένα απλοϊκό τρόπο σκέψης και καμιά φορά αναρωτιέμαι που πήγε το μυαλό μας.

Μετά τα ψέματα

Δεν είναι λίγοι αυτοί που συναντώ και επιθυμούν να επανέλθει μια χούντα, ελπίζουν σε μια καταστροφή, σε έναν πόλεμο, σε μια κυβέρνηση Χρυσής Αυγής. Και στεναχωριέμαι πραγματικά και αναρωτιέμαι γιατί να σκέφτονται έτσι. Και μάλιστα τα ακούω και από σχετικά σοβαρούς και έντιμους ανθρώπους. Δηλαδή πρέπει να διαλυθούν τα πάντα για να ανακάμψουμε; Ε όχι ρε φίλε εγώ δεν γουστάρω καμιά χούντα, δεν θέλω κανέναν τύραννο, κανένα δικτάτορα πάνω από το κεφάλι μου. Εγώ θέλω δικαιοσύνη.
Επίσης ακούω από πολλούς ότι η Χ.Α. είναι επαναστατικό και καθαρό κόμμα. Ότι θα ξαναψηφίσουν από αντίδραση. Θα μου πεις και την χούντα κάποιοι επανάσταση την έλεγαν. Μέχρι εκεί φτάνει λοιπόν η αντίδρασή μας. Μα τους λέω ότι το εν λόγω κόμμα είναι ότι πιο συστημικό έχει να παρουσιάσει ο καπιταλισμός και με κοιτάνε σαν χάνοι. Καμία σχέση μου λένε. Τι να πω εγώ μετά;
Φυσικά μιλάνε πάντα σε β΄ πληθυντικό και όταν τους διορθώνω και τους λέω να χρησιμοποιούν α΄ πληθυντικό με στραβοκοιτάνε. Τους λέω ότι η κοινωνία είμαστε εμείς και δεν είναι κάτι αφηρημένο και εξωγήινο που ήρθε και μας σβερκώθηκε με το έτσι θέλω. Και γελάνε βρε παιδιά. Τους φαίνεται πολύ περίεργο αυτό που λέω. Μα είναι όμως τόσο απλό. Δεν είναι έτσι μου λένε. Φταίνε οι πολιτικοί. Λες και οι πολιτικοί δεν είναι δική μας επιλογή. Μα δεν είναι αστείο. Δεν θέλουμε τους πολιτικούς που εμείς επιλέξαμε δια τις ψήφου μας και θέλουμε έναν δικτάτορα ο οποίος δεν θα επιλεχθεί με εκλογές.

Σκορποχώρι...

Αρεσκόμαστε στο γραφικό και στο παράλογο. Μιλάει π.χ. η Κανέλη, που συνήθως λέει σωστά πράγματα και την περνάμε από γενεές δεκατέσσερις, τι είπε, γιατί το είπε έτσι, γιουβέτσι. Και από την άλλη τον μεγαλύτερο γραφικό μπουμπούκο τον ψηφίζουμε βουλευτή και τον κάνουμε υπουργό. Έχουμε χάσει τα όρια της λογικής ή μάλλον έχουν αλλάξει. Βλέπω όλο και περισσότερους βλαμμένους να κυβερνάνε και να βρίσκονται σε σημαντικές θέσεις ώστε δεν θα μου φανεί καθόλου περίεργο να δω τον υπεργραφικό τύπο, τον Μιχαλολιάκο, στην θέση του πρωθυπουργού. Να σας πω όμως γιατί συμβαίνει αυτό. Γιατί οι χαζοί είναι συνήθως και αδίστακτοι. Ενώ οι έξυπνοι περισσότερο τίμιοι. Το ίδιο συμβαίνει και με τους πολίτες. Η χαζομάρα πάει σύννεφο. 

Oρκς με γραβάτα

Και κάπως έτσι περιμένουμε το μεγάλο μπαμ. Αυτό που θα αλλάξει τις ζωές μας. Η καλή νεράιδα που με μια κίνηση θα τα διορθώσει όλα. Χωρίς φυσικά να κάνουμε εμείς τίποτα. Μην περιμένετε κανένα μπαμ. Το μπαμ έχει γίνει ήδη μέσα στα κεφάλια μας. Δεν υπάρχει σωτηρία.

21 σχόλια:

  1. Κι εγώ το τρέμω το μεγάλο μπαμ. Από τη στιγμή που στρεφόμαστε (στρέφονται αρκετοί από μας) προς το λίγο, το επικίνδυνο, το αρρωστημένο, τόσο πιο πολύ κοντά στο μπαμ πάμε..... Και ξέρεις, ε;; Πάντα μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά....... Το μισώ το μπαμ που το προκαλούν όλοι οι ανεγκέφαλοι τύποι.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπα, αυτοί δεν νομίζω να προκαλέσουν κανένα μπαμ.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  2. Μαράκι μου τώρα ίδρωσε το αυτί τους!!!! Έτσι γιατί μια ζωή είχαν μάθει να ναι πελατόπουλα!! Και τώρα που πια δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν όλοι οι πελάτες από ρουσφετάκια, τώρα τους ξινίσαν αυτοί που οι ίδιοι ψηφίσαν να μπουν στη βουλή!!! Εδώ στην Αθήνα που μου θέλουν και τον Κασιδιάρη για δήμαρχο,τι σου λέει;;; Αν είναι ζώα ας τον ψηφίσουν.... Κι αυτούς που τους ψηφίζουν από αντίδραση να τους βράσω. Διότι χίλιες φορές να τους γουστάρεις αφού σου κάνουν (σκασιλάρα μου) παρά να μου λες τους ψήφισα γιατί φοβάμαι να βγω στο δρόμο ή γιατί έτσι κάνω την επανάστή μου... Σοβαρά;; Αυτή είναι η επανάστασή σου;;; Τα συστημικά φασισταριά;;
    Εγώ πιστεύω Μαρία το μπαμ θα γίνει και δεν θα ναι άγγιγμα νεράιδας. Αλοίμονό μας!!
    Συγνώμη για το ξέσπασμα.. Σε φιλώ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ας βγάλουν το Κασιδιάρη δήμαρχο. Να ξεβρομίσει την πόλη από τους αλλοδαπούς. Από τους Έλληνες ποιος θα την ξεβρομίσει;
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  3. Συνήθως όταν απευχόμαστε το μεγάλο μπαμ.... σημαίνει ότι αυτό πλησιάζει πολύ κοντά.
    Κι εγώ το αισθάνομαι σε απόσταση αναπνοής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Απαντήσεις
    1. Συνήθως τα πνεύματά μας συναντιούνται.
      Καλημέρα Μάστορα.

      Διαγραφή
  5. Οπως τα λες,ειναι αγαπημενη φιλη!Οι βολεψακηδες κυρ-Παντεληδες που θελουν την επανασταση να την κανουν αλλοι ειναι αυτοι που θεωρουν επαναστατες τα ναζιστικα αποβρασματα!Δυστυχως,εχουμε σαπισει ως λαος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και γω αυτό πιστεύω και δυστυχώς για μένα δεν υπάρχει ελπίδα.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  6. Ποτέ Μαρία μου δεν είχαμε καθαρό μυαλό για την πολιτική , ούτε και για τους πολιτικούς που εμείς οι ίδιοι ψηφίσαμε . Ακόμα και τώρα υπάρχουν βολεμένοι που είναι έτοιμοι να την κάνουν όταν έρθει η στραβή!
    Δικαιοσύνη και εγώ θέλω , μα ούτε που την βλέπω!!!
    Το μπαμ έχει διαλύσει όλους μας , περιμένουμε τον εκκωφαντικό θόρυβο , εμείς οι απλοί σκεπτόμενοι πολίτες.
    Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η πολιτική είναι μια άγνωστη λέξη για τους Έλληνες, όπως και η λέξη δικαιοσύνη. Δεν ξέρουμε τις έννοιές τους αλλά τις ζητάμε.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  7. Θα ξεκινήσω από το πρώτο σκέλος της ανάρτησής σου και θα σου πω ότι αυτό που νοιώθεις το ένοιωσα χρόνια πριν και το έκανα πραγματικότητα, βγάζοντας την πλειοψηφία των ανθρώπων από την ζωή μου και πορευμένη μόνο με όσους αγαπώ και κυρίως όσους με αγαπούν… οι υπόλοιποι μακριά κι αγαπημένοι.
    Πάμε και στο πολιτικό σκέλος…. Ακόμα και εκλεγμένη Κυβέρνηση που έχουμε όταν ανερυθρίαστα ομολογούν πως κάθε τι που γίνεται στην χώρα μας πρέπει να περάσει από την Τρόικα και κατ επέκταση από τα αφεντικά της Τρόικας , αυτό σημαίνει πως έχουμε Κυβέρνηση βιτρίνα και όχι εκλεγμένους άρχοντες …. Να λοιπόν η σημερινή μας Δικτατορία .
    Ότι και να ψηφίσουμε, ότι χρώμα και να έχουν από την στιγμή που οι διοικούντες αυτόν τον τόπο είναι οι ξένοι Κυβέρνηση δεν έχουμε παρά ανδρείκελα .
    Όσο λοιπόν εμείς βάζουμε την διχόνοια ανάμεσά μας κι ακόμα ασχολούμαστε με τα κόμματα και τα μικροκομματικά συμφέροντα του κάθε πολιτευτή αντί να ενωθούμε σε ένα κοινό συμφέρον η κατηφόρα μας δεν θα έχει σταματημό.
    Κι όσο υπάρχουν μυαλά που ψηφίζουν εγκληματίες μόνο και μόνο από αντίδραση υποτίθεται, τον κακό μας τον καιρό τότε.
    Ουφ
    Τα είπα κι εγώ Μαρία μου
    Καλημέρα να έχεις και μακάρι να υπήρχε γιατρειά…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το αίσθημα της "ψυχικής μοναξιάς" είναι το τίμημα που πληρώνουν οι άνθρωποι που το μυαλό τους δεν το αφήνουν παρκαρισμένο και το βάζουν να σκέφτεται.
    Όσο πιο πολύ σου κόβει, τόσο δυσκολότερα δημιουργείς βαθιές σχέσεις με τους ανθρώπους.
    Γι αυτό οι πιο αβθιές φιλίες είναι οι παιδικές. Διότι διαμορφώνονται όταν ακόμη δεν πολυσκεφτόμαστε.


    Όσο για το πολιτικό θέμα, συμμερίζομαι την απογοήτευσή σου.
    Ένιωσα το ίδιο όταν αποκαθηλώθηκε η άποψη που είχα για τους νυν υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής.
    Όταν δηλαδή μου δήλωσαν ότι την υποστηρίζουν άνθρωποι που εκτιμούσα και για την εντιμότητά τους αλλά και για το χαρακτήρα τους.
    Τότε κατάλαβα πως το θέμα δε λύνεται.
    Δυστυχώς πρέπει να το ζήσουμε κι αυτό, ώστε μετά να ξαναχωθεί μες στα ντουλάπια της ιστορίας για μερικες δεκαετίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πολυ σωστα οσα διαβασα και πολλες φορες πολυ σωστα μιλανε ολοι στις παρεες αναμεσα τους κι ομως τιποτε δεν αλλαζουμε οταν ερθει η ωρα να το κανουμε, αναρωτιεμαι αν μειναμε χωρις δυνατοτητα να αλλαξουμε τα πραγματα και στενοχωριεμαι, να εισαι καλα, φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δεν υπάρχει "τίμημα" Μαρία, κι αυτή είναι η μόνη μου διαφωνία. Η απομάκρυνση από ανθρώπους που τρώνε αμάσητη την καθεστωτική-ναζιστική πατάτα δεν είναι απώλεια. Εμένα πλέον με απασχολεί περισσότερο το πως να αντιμετωπίζω τους γύρω μου που αναμασάνε τα κοινότοπα "αντιμνημονιακά". Φταίνε οι Γερμανοί, η κακιώστρα η Μέρκελ, οι "πολιτικοί" (ένα περίεργο ον που φυτρώνει στο κοινοβούλιο) κλπ. Τα λόγια δεν αρκούν. Αλλά και η σιωπή δεν οδηγεί πουθενά. Ο κόσμος είναι τόσο μπερδεμένος.. Αλλά δεν ξεστομίζει και κανα "γιατί;". Βολεύεται με το να τρώει σερβιρισμένους τους "κακούς" και μέχρι εκεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Θα ήθελα να γνωρίσω έστω και έναν ψηφοφόρο του Άδωνη. Μόνο στον Ενικό είδα έναν τότε. Να τον ρωτήσω γιατί. Τι είδε και του άρεσε. Η τσιρίδα; Το μάτι που γυαλίζει; Ή τα όσα λέει;
    Δεν τιμάμε την ψήφο μας, Μαρία μου. Δεν σκεφτόμαστε πόσοι πέθαναν για αυτήν. Την πετάμε πρόθυμα σε διαταραγμένους, σε φασίστες, σε νεοφιλελέδες, σε μαυρογιαλούρους. Κι εγώ που το λέω, κάποτε ψήφισα Ψαριανό!!!!
    Καληνύχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μαρία μου, σε ευχαριστώ. Κατέγραψες και δικές μου σκέψεις!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Παρακολουθείς τη σκέψη μου;
    Σκιάχτηκα λίγο μ' αυτό που έγραψες. Ο προσωπικός μου μονόλογος...
    Σ' ευχαριστώ για τη νοερή συντροφιά. Να μη νιώθουμε μοναξιά τουλάχιστον...
    Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ευχαριστώ φίλοι μου για τα σχόλια. Δεν έχω καθόλου χρονο και να με συμπαθάτε που δεν απάντησα στον καθένα χωριστά. Το σημαντικό είναι πως συμπίπτουμε πνευματικά και αυτό είναι κάτι μες την τόση μαυρίλα.
    Καληνύχτα σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα