Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013

Οι Έλληνες βαρέθηκαν τους Έλληνες.

Έλληνας. Μια λέξη που υποδηλώνει πολλά. Αμφιλεγόμενη αλλά συνάμα τόσο ξεκάθαρη. Τολμηρή αλλά παράλληλα νωθρή. Πολλά αντίθετα, πολλές αμφιταλαντεύσεις, πολλά απροσδιόριστα νοήματα.
Οι Έλληνες. Όταν προσδιοριζόμαστε λεγόμαστε Έλληνες, αλλά όταν μιλάμε για αυτούς, τότε οι Έλληνες γίνονται οι άλλοι. Σαν τον σύζυγο που όταν το παιδί του προοδεύει γίνετε ''το παιδί μου'', μα όταν παραστρατεί γίνετε ''το παιδί σου''. Σαν να παραγνωριστήκαμε. Τόσα χρόνια μαζί λογικό ήταν. Μα για να παραγνωριστείς πρέπει πρώτα να γνωριστείς. Και 'μεις δεν ξέρουμε τίποτα για τους Έλληνες. Γιατί αν ξέραμε θα μας είχαμε λατρέψει. Θα μας είχαμε λατρέψει ως ανθρώπους. Και δεν μισιόμασταν ως θεοί ή ως ήρωες. Να ήμασταν και ήρωες...


Θέλει ο ένας να εκδικηθεί τον άλλον. Για το κακό που μας βρήκε. Που δεν μπορούμε πλέον να πάμε διακοπές, δεν μπορούμε συντηρήσουμε περιουσίες, δεν μπορούμε πλέον να κάνουμε του κεφαλιού μας. Τρέμουμε αυτή τη στιγμή. Τη στιγμή που θα παραδεχτούμε την πραγματικότητα. Γιατί ακόμα ζούμε την ουτοπία. Ότι δηλαδή όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που μας αποδίδουν, το ελληνικό φιλότιμο, ο χαβαλές, η φιλοξενία και πολλά άλλα, δεν τα έχουμε πια. Δεν μπορούμε να διεκδικούμε καν την πατρότητά τους, γιατί με την συμπεριφορά μας απέχουμε παρασάγγης από αυτά. Και είναι πλέον σαν να μη τα είχαμε ποτέ. 
Και για αυτό μισιόμαστε θανάσιμα. Σαν τα ζευγάρια που απορούν και αναρωτιούνται γιατί παντρεύτηκαν. Και δεν θυμούνται τίποτα από όσα τους δένουν και ας έχουν περάσει μια ζωή μαζί. Και έτσι ζητάμε εκδίκηση. Όλοι μας φαίνονται άχρηστοι, χαζοί, μπουρτζόβλαχοι, αγενείς, παρτάκηδες. Και το χειρότερο; Είναι! 
Και ούτε μια φορά δεν γυρνάμε το βλέμμα σε μας, στα παιδιά μας. Για να δούμε ότι οι Έλληνες είμαστε εμείς. Και φταίμε όλοι. Άλλοι λίγο, άλλοι πολύ. Κανένας καθόλου.
Και έχουμε οργή. Αλλά και αδιαφορία. Δεν αντέχουμε τους άλλους, αλλά δεν θέλουμε να ασχοληθούμε κιόλας. Εδώ καμιά φορά δεν αντέχουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, αλλά πάλι αδιαφορούμε. Θέλουμε απλά κάποιον να βάλει τάξη. Έναν βασιλιά, ένα μονάρχη, ένα ναζιστή. Κάποιον να τους μαντρώσει. Κάποιον που με τη βία θα συνετίσει. Αφού δεν παίρνουν από λόγια. Οι άξεστοι, οι απολίτιστοι. 
Μα τα πρόβατα είτε είναι μέσα στη στάνη, είτε έξω, πάλι πρόβατα είναι.



**********

Μη ξεχνάτε να στέλνετε τις φωτογραφίες σας για το 2ο Διαγωνισμό ΄΄Φωτογραφίζειν΄΄.
Κόντρα στους νωθρούς καιρούς δημιουργούμε, όσο και όπως μπορεί ο καθένας μας.
Περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ.

14 σχόλια:

  1. Προσωπικά ζητώ μόνο σύνεση. Να πάψουμε να υποβλέπουμε ο ένας τον άλλον και να δούμε πώς θα βγούμε καλύτεροι από αυτή τη δοκιμασία.
    Καλύτεροι. Όχι νεοναζί.
    Φοβάμαι, όμως, πως οι καλύτεροι φεύγουν, και αυτό είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε μια κοινωνία.
    Καλό σου μήνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συνήθως οι άνθρωποι μετά από μια δυσκολία βγαίνουν καλύτεροι.Με μας δεν ξέρω τι έγινε.
      Το μόνο που μένει είναι να προσπαθούμε και να ελπίζουμε.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  2. Υπόκλιση και χειροφίλημα..καταπληκτικό κείμενο!!
    Η δε γελοιογραφία, ένα βιβλίο μόνη της!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μακάρι να σκεφτόμασταν όλοι οι Έλληνες όσα έγραψες σε αυτή την ανάρτηση! Τότε, ίσως θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για μια καλύτερη Ελλάδα!
    Καλό βράδυ! Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται έτσι. Αλλά δεν είναι τόσοι πολλοί.
      Ελπίζουμε για κάτι καλύτερο.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  4. Το είπες, από τη στιγμή που δεν ανεχόμαστε τον εαυτό μας, πως να πάμε παρακάτω;; "Παρακάτω είναι γκρεμός"/Χάρι Κλυν. Σε φιλώ γλυκά και καλή σου μέρα! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να αλλάξουμε εαυτό.
      Καλημέρα και πολλά φιλιά.

      Διαγραφή
  5. Θαυμάσιο κείμενο.Συμπίπτει απόλυτα με όσα πιστεύω μα έχω πάντα την ελπίδα για κάτι καλύτερο..για κάτι που θα γίνει ο κόσμος που ονειρεύομαι όχι πια για μένα..αλλά για τα παιδιά των παιδιών μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό είναι το θέμα. Να μην σκεφτόμαστε μόνο την πάρτι μας. Αλλά και τα παιδιά μας... και τα παιδιά των άλλων όμως.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  6. Εγώ νομίζω πως κουράστηκα από τους συνεχόμενους παράλληλους μονόλογους - των πολιτικών, των δημοσιοκάφρων, των συνδικαλιστών, των πολιτών. Όλων.. Και, δυστυχώς, η διάθεση για συναίνεση, διάλογο κι (αυτο)κριτική, εκλείπει σε τέτοιο βαθμό που απογοητεύομαι κάθε μέρα και περισσότερο!
    Χαιρετισμούς από Μελβούρνη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Νομίζω ότι δεν έχεις ξανασχολιάσει. Καλώς ήρθες.
    Φιλιά στη μακρινή Μελβούρνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα