Παρασκευή, 5 Απριλίου 2013

Ένας κόμπος η χαρά μου.

Ένας κόμπος η χαρά μου που θέλω να λυθεί και να μην ξαναδεθεί. Ένας κόμπος που τον δένει η μοναξιά και τον λύνει το ''μαζί''. Στο καπηλειό καθόμουν και σε σκεφτόμουν. Πως πέρασαν τα χρόνια. Πού 'ναι τα χρόνια ωραία χρόνια, που 'χες λουλούδια μες στην καρδιά. Μοιάζει σαν να πέρασαν αιώνες. Σαν να ήπια όλες τις στιγμές μας μέσα σε ένα ποτήρι. Σαν να έστρωσα όλη μας την ζωή σε τούτο το τραπέζι, με το φαγωμένο τραπεζομάντιλο. Ανάμεσα στους καπνούς, ανάμεσα στην μυρωδιά του κρασιού αχνοφαίνεσαι. Αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι είσαι εκεί. Λάθος κάνω και απόψε. 
Κάποιος με σκουντά. Νιώθω βαρύ το χέρι του στον ώμο μου, άγριο και σκληρό. Και ας είναι ένας φίλος. Άσε με στο μεθοκόπι έτσι ειν’ οι ανθρώποι, τόσο αμαρτωλοί κι ωραίοι τόσο άνθρωποι. Άσε με στα λάθη μου. Άσε με στο πόνο μου. Άσε με σε αυτή την λυτρωτική μελωδία που τόσο αγαπήσαμε μαζί.
Η μέρα έφυγε. Κάπου νυχτώνει κι ο ήλιος παγώνει. Και ας είναι άνοιξη. Έχει ένα περίεργο κρύο απόψε. Που το νιώθω μόνο εγώ. Μόνο το δικό μου δέρμα ανατριχιάζει, μόνο η δική μου ψυχή.
Θυμάμαι τις τελευταίες σου λέξεις. ''Μη μου θυμώνεις μάτια μου, τώρα που θα σ’ αφήσω''. Ούτε καν τότε δεν σου θύμωσα. Μα πιο πολύ σ΄αγάπησα, πιο πολύ από ποτέ. Πιο πολύ απ΄ότι μπορούν οι άνθρωποι. Συνήθισα να ζω όμως χωρίς εσένα. Συνήθισα να ζω με την έλλειψή σου. Κάτι έχω όμως. Έχω τις μέρες μας. Και έτσι συνεχίζω.
Όλα καλά κι όλα ωραία. Μια γλυκιά αίσθηση νιώθω με την σκέψη σου. Άραγε τι κάνεις, πως περνάς, ποια χέρια σε κρατάνε; Και έτσι πέρασε η ώρα. Με την γεύση του κρασιού στο στόμα και την μυρωδιά του τσιγάρου στα δάχτυλα. Ήταν πέντε ήταν έξι κι έγινε εφτά, το παράπονο με πήρε κι έκλαψα πικρά. Έβγαλα ότι είχα μέσα μου και ξαλάφρωσα. Σηκώθηκα με κόπο. Τα πόδια μου έτρεμαν. Μ’ έπιασε βροχή στο δρόμο μα εγώ δε στάθηκα. Ήθελα να ξεπλυθώ. Να πάρει η βροχή όλο αυτό που λάτρεψα. Μα ήμουν σίγουρη πώς την ίδια στιγμή θα το ζητούσα πίσω. 
Έσπρωξα την σιδερένια πόρτα της αυλής. Στηρίχθηκα για λίγο στο περβάζι του παραθύρου και έψαξα τα κλειδιά μου. Το σπίτι πιο κρύο από ποτέ. Ξάπλωσα. Κάποιος χτύπησε την πόρτα, μα ήταν ο βοριάς και χαμήλωσαν τα φώτα της παρηγοριάς.

Ένα ταπεινό αφιέρωμα για ένα πολύ μεγάλο συνθέτη. Τον Σταύρο Κουγιουμτζή.



Οι στίχοι που χρησιμοποίησα είναι των:
Ένας κόμπος η χαρά μου - Σταύρος Κουγιουμτζής
Στο καπηλειό - Σώτια Τσώτου
Πού `ναι τα χρόνια - Άκος Δασκαλόπουλος
Έτσι είν΄ οι ανθρώποι - Σώτια Τσώτου
Κάπου νυχτώνει - Σταύρος Κουγιουμτζής
Μη μου θυμώνεις μάτια μου - Σταύρος Κουγιουμτζής
Όλα καλά - Σταύρος Κουγιουμτζής
Ήταν πέντε ήταν έξι - Σταύρος Κουγιουμτζής
Το σακάκι μου κι αν στάζει - Άκος Δασκαλόπουλος
Κάποιος χτύπησε την πόρτα - Λευτέρης Παπαδόπουλος

28 σχόλια:

  1. Πόσο όμορφα τα έδεσες όλα αυτά τα αγαπημένα τραγούδια....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ...τόσο όμορφα δεμένα που αν δεν το διευκρίνιζες στο τέλος ότι είναι αφιέρωμα...θα σε μάλωνα!
    Θα σου έλεγα να έχεις τον ήλιο σου οδηγό....

    Όνειρα γλυκά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε βασικά όλοι έχουμε ζήσει κάποια στιγμή ένα μεθοκόπι για κάποιον. Οπότε δεν απείχε πολύ από την πραγματικότητα.
      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  3. Βρε τι ταπεινό!
    Σπουδαίο!
    Υπέροχο!
    Συγκινητικό!
    Περιγραφικότατο!
    Σε φιλώ γλυκά με ωραία αληθινά τραγούδια!
    Καλή σου μέρα Μαράκι :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ευχαριστώ!!!
      Καιρό είχα να σας κάνω αφιέρωμα.
      Φιλάκια.

      Διαγραφή
  4. Σπουδαίος στοιχουργός, άνθρωπος της πιάτσας με τραγούδια που μιλούν απέρριτα στην ψυχή.
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ένας από τους σημαντικότερους (κατά την ταπεινή μου άποψη) συνθέτες της εποχής που έφυγε ανεπιστρεπτί.
    Σεμνός μα σπουδαίος, μας άφησε τραγούδια-διαμάντια, όλα ένα κι ένα, όλα με περισσή ευαισθησία, ποιότητα, αρχοντιά ψυχής.

    Το δέσιμο των στίχων έγινε αριστοτεχνικά, με σεβασμό και μεγαλείο, μέσα στο κείμενό σου. Βούρκωσα, όπως κάθε φορά που ακούω τα τραγούδια του.

    Πολλά μπράβο σου που τον τίμησες και μας τον θύμισες...

    Να είσαι καλά!
    Φιλιά!
    ✽~✽~✽

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και γω συγκινούμε με τα τραγούδια του. Δεν είναι τόσο οι στίχοι, που είναι τεράστιοι, αλλά η μουσική του που σου επιβάλετε.
      Σ΄ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  6. Με κάλυψαν οι προλαλήσαντες απόλυτα...
    Πιστεύω πως αν μπορούσε να το διαβάσει, θα σε αγκάλιαζε
    και θα σε φιλούσε!
    Πολλά εύγε Μαρία!!





    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα ήθελα πολύ να τον γνωρίσω.
      Σ΄ ευχαριστώ για τα λόγια σου.
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  7. Βαθιά ανάσα πολιτισμού, συναισθημάυων, αναμνήσεων.
    Να είσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ νοσταλγικός. Ακόμα και για μας που δεν ζήσαμε την εποχή του.
      Σε φιλώ φίλε μου.

      Διαγραφή
  8. Να είσαι καλά!
    Τι ανάρτηση κι αυτή......
    Εύγε Μαρία μου!
    Πολλά πολλά φιλάκια:)))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Όμορφη αφιέρωση... λιτή και μ΄ έντονα συναισθήματα.Τέτοιες αφιερώσεις σε μεγάλους Έλληνες αξίζει και πρέπει να κάνουμε όλοι μας.Μπράβο σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ευχαριστώ. Κατά καιρούς έχω κάνει και άλλες. Μπορείς να τις δεις στην κατηγορία ''αφιερώματα''.
      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  10. Έντυσες τους στίχους με εικόνες..έφτιαξες μια όμορφη ιστορία ωραίων τραγουδιών..υπέροχο αφιέρωμα έκανες!!
    Καλό Σαββατοκύριακο!!..φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σα ψηλά τα παραθύρια
    δυο ματόφρυδα γεφύρια...

    μ’ ένα τσιγάρο που με πίνει και το πίνω
    ώσπου να δω για που το βάζεις βιαστικά...

    Κι όταν λαβωμένος γέρνω κάτω απ’ τους μπαξέδες
    να με ραίνουν μενεξέδες χέρια κι ουρανοί...

    Τι να μας περιμένει αύριο το πρωί
    ποιος έρωτας πεθαίνει και ποιος θα γεννηθεί...

    Οι ελέυθεροι κι ωραίοι ζουν σε κάποιες φυλακές
    μες τα τείχη που ‘χει χτίσει ο καθένας για να ζήσει
    τις μεγάλες του στιγμές...

    Σε καρτερούν μαστιγωτές και συμπληγάδες
    μες τα μαλάματα μια νύφη ξαγρυπνά
    κι έχει στ’ αυτιά της κρεμασμένες τις Κυκλάδες
    κι ειν’ το κρεβάτι της λημέρι του φονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. http://www.youtube.com/watch?v=NsF4RwYNFfY&feature=player_embedded

    σου στέλνω και το δικό μου αγαπημένο τραγούδι του Κουγιουμτζή Μαράκι μου...
    '' σ΄ αυτή την πόλη ''
    ακούγεται σπάνια αλλά για μένα σημαίνει πάρα πολλά !

    Με συγκίνησε η ανάρτησή σου σήμερα που την είδα ...
    σε φιλώ πολύ
    καλό σου Σαββατοκύριακο !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ ευχαριστώ Levina. Και για το τραγούδι.
      Καλό Σαββατοκύριακο και σε σένα.

      Διαγραφή
  13. Υπέροχο αφιέρωμα! Δεν έχω λόγια!! Πάρα πολύ όμορφο!! Ομορφο και συγκινητικό ταυτόχρονα..

    Καλημέρα! Σε φιλώ γλυκά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα