Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2013

Ψωμί και τριαντάφυλλα.

Για τις γυναίκες θα μιλήσω σήμερα. Για την αυριανή μέρα. Πέρσι είχα κάνει μια ανάρτηση με τον ίδιο τίτλο για την πρωτομαγιά. Θέλω φέτος να τον ξαναχρησιμοποιήσω. Είναι νομίζω ο αντιπροσωπευτικότερος τίτλος, όχι μόνο για τον αγώνα των γυναικών για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους, αλλά και ως ένα γενικότερο αίτημα των ημερών μας.
Ξέρετε δεν τα πάω καλά με τις παγκόσμιες μέρες. Συνήθως υπάρχουν για να ξεγελάσουμε τον εαυτό μας. Να κάνουμε ότι δεν έχουμε κάνει όλη την χρονιά. Έτσι αύριο όλες οι γυναίκες θα ετοιμαστούν να τα σπάσουν σε καμιά μπουζουκλερί ή να γίνουν λιώμα σε κανένα μπαρ. Χωρίς φυσικά τους άντρες, οι οποίοι θα κάτσουν σπίτι να μαγειρέψουν, να βάλουν σκούπα και να νταντέψουν τα παιδιά. Αφού φυσικά έχουν πάρει το απαραίτητο λουλουδικό στις γυναίκες της ζωής τους, είτε είναι μάνες, είτε σύζυγοι, είτε το έτερον ήμισυ. 
Και όχι κατά ανάγκη ότι είναι όλα αυτά άσχημα. Πάρτε μιαν ανθοδέσμη την γυναίκα σας. Καλό θα κάνετε, όχι κακό.

SMT2_1-1D5.jpg

Θέλω όμως να θυμηθούμε και να μάθουμε τη σημασία αυτής της μέρας. Γιατί μπορεί εμείς να απολαμβάνουμε χωρίς ιδιαίτερη σκέψη και προβληματισμό όλα αυτά που πλέον σήμερα θεωρούνται αυτονόητα, όπως η ψήφος και τα εργασιακά δικαιώματα, αλλά κάποτε ήταν επιστημονική φαντασία. Κάποιες γυναίκες όμως πάλεψαν και κέρδισαν με πολύ κόπο, ακόμα και με αίμα, αυτά που κατέχουμε σήμερα.
Στις 8 Μαρτίου του 1857 έγινε μια μεγάλη διαμαρτυρία, από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η συγκέντρωση βάφτηκε με αίμα, αλλά ο δρόμος για ίσα δικαιώματα των δύο φύλων άνοιξε.
Μετά από μερικά χρόνια στις 8 Μαρτίου 1908, 15.000 γυναίκες διαδήλωσαν στην Νέα Υόρκη απαιτώντας λιγότερες εργατοώρες, καλύτερο μισθό, δικαίωμα ψήφου και να σταματήσει η παιδική εργασία. Το σύνθημά τους ήταν το  "Ψωμί και Τριαντάφυλλα" (Bread and Roses). Το ψωμί συμβόλιζε τα υλικά αγαθά και τα τριαντάφυλλα την ποιότητα ζωής.

SMT2_S.1.1.3.3.3.jpg


Την επόμενη χρόνια ήταν η πρώτη φορά που γιορτάστηκε η επέτειος αυτή και τα επόμενα χρόνια υιοθετήθηκε και από άλλες χώρες και έγινε η απαρχή της ενίσχυσης του γυναικείου κινήματος σε όλο τον κόσμο. Στην Ρωσία μάλιστα, μετά από αίτημα της φεμινίστριας Αλεξάνδρας Κολοντάι, καθιερώθηκε ως μέρα αργίας. Ακολούθησαν πολλές προσπάθειες, αγώνες και διαδηλώσεις σε όλο τον κόσμο.
Οι κινητοποιήσεις αυτές κατά την διάρκεια του πολέμου, συνδέθηκαν με δράσεις για την επικράτηση της ειρήνης και μετέπειτα με κινητοποιήσεις κατά των φυλετικών διακρίσεων.
Το φεμινιστικό ρεύμα δεν άργησε να έρθει και στην Ελλάδα. Το 1952 (!) ψηφίζεται ο νόμος που αναγνωρίζει στις γυναίκες το δικαίωμα του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι». Το 1953 οι Ελληνίδες ψήφισαν για πρώτη φορά και έτσι έχουμε την πρώτη Ελληνίδα βουλευτή, την Ελένη Σκούρα.

slides01.jpg

Η ημέρα όμως αυτή, όπως και κάποιες άλλες (Πρωτομαγιά), μετά την ραγδαία επικράτηση του καπιταλισμού, έχασε την ουσία της, έγινε μια σαχλή γιορτή και ουδεμία σχέση δεν έχει με την πραγματική της υπόσταση. Και σιγά σιγά όλοι αυτοί οι αγώνες παραγκωνίζονται και το θλιβερότερο  είναι ότι δεν συντηρούνται.
Η ισότητα των δυο φύλων πρέπει να είναι καθημερινός αγώνας όλων των ανθρώπων. Όπως και η καταπολέμηση κάθε διάκρισης των ανθρώπων, την εργασία, στην κοινωνία, στη επιλογή, στο έρωτα, στο σεξ.
Όμως μετά από τόσα χρόνια, που θεωρητικά και πρακτικά οι γυναίκες έχουν αποκτήσει τα ίδια δικαιώματα με τους άντρες, η ισότητα είναι κάτι που δεν έχει έρθει ακόμα. 
Χιλιάδες γυναίκες κακοποιούνται καθημερινώς. Το γυναικείο σώμα είναι ακόμα αγοραίο και εμπορεύσιμο. Η πορνεία βρίσκετε στην κορυφή της. Σε μερικές χώρες οι γυναίκες είναι ''πράγμα'' και όχι άνθρωπος.
Για να μην παρεξηγηθώ με τον όρο ισότητα εννοώ, τον αλληλοσεβασμό μεταξύ των δυο φύλων, τις ίδιες ευκαιρίες σε όλες τις δραστηριότητες, αλλά με σεβασμό στα φυσικά χαρακτηριστικά του κάθε φύλου.
Θα ήθελα όμως εδώ να κάνω μια παρατήρηση. Είναι πολλοί, ακόμα και γυναίκες, που θεωρούν ότι η γυναίκα αποκτώντας όλα αυτά τα δικαιώματα απομακρύνθηκε από αλλά σημαντικά θέματα, όπως η μητρότητα, η οικογένεια. Έχοντας αυτό σαν σκέψη μόνο πισωγυρίσματα μπορούμε να καταφέρουμε. Με την βοήθεια του άντρα όλα μπορούν να συνδυαστούν. Άλλωστε μια γυναίκα γεμάτη από δημιουργία και ζωή, μπορεί να δώσει περισσότερα εφόδια στα παιδιά της και να υπάρξει καλύτερη σύζυγος. Μια ευτυχισμένη μαμά, όπως και να προσδιορίζεται αυτό, σημαίνει ευτυχισμένη οικογένεια.
Υπάρχουν επίσης πολλοί, και γυναίκες, που χρεώνουν στην απελευθέρωση της γυναίκας την αύξηση των διαζυγίων. Αυτό ειλικρινά με δαιμονίζει και παράλληλα δεν μου λέει και κάτι. Σκεφτείτε απλά πριν 40-60 χρόνια πόσες γυναίκες ζούσαν δυστυχισμένες και έμεναν σε ένα γάμο από οικονομική ανασφάλεια, φοβούμενες τον κοινωνικό αποκλεισμό, σκεπτόμενες τα παιδιά τους. Και μαράζωναν κάθε μέρα, όχι μόνο βέβαια αυτές, αλλά και όλη η οικογένεια. Το δικαίωμα του ανθρώπου ακόμα και στο διαζύγιο, στην διακοπή ενός γάμου ή μιας σχέσης είναι αναφαίρετο και σημαντικό.
Λοιπόν γυναίκες μου, φιλενάδες μου καλές, συνμπλογκίτισσες, άγνωστες και γνωστές μου, μας εύχομαι χρόνια μας πολλά. Με περισσότερη πίστη στο εαυτό μας, λιγότερες ενοχές για τα επιτεύγματά μας, αυτοπεποίθηση, διαρκή αγώνα. Μην αυτοπεριοριζόμαστε, μην αυτοσκλαβωνόμαστε. Αν εμείς οι ίδιες δεν το καταλάβουμε και δεν αλλάξουμε σκέψη δεν θα αποκτήσουμε ούτε ψωμί, ούτε τριαντάφυλλα.

Αυτό το τραγούδι/ύμνος/σύνθημα το λατρεύω.
Με συγκινεί όποτε το ακούω.


As we come marching, marching in the beauty of the day,
A million darkened kitchens, a thousand mill lofts gray,
Are touched with all the radiance that a sudden sun discloses,
For the people hear us singing: "Bread and roses! Bread and roses!"
As we come marching, marching, we battle too for men,
For they are women's children, and we mother them again.
Our lives shall not be sweated from birth until life closes;
Hearts starve as well as bodies; give us bread, but give us roses!
As we come marching, marching, unnumbered women dead
Go crying through our singing their ancient cry for bread.
Small art and love and beauty their drudging spirits knew.
Yes, it is bread we fight for -- but we fight for roses, too!
As we come marching, marching, we bring the greater days.
The rising of the women means the rising of the race.
No more the drudge and idler -- ten that toil where one reposes,
But a sharing of life's glories: Bread and roses! Bread and roses!
James Oppenheim

*****
Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός στην ομορφιά της μέρας
χιλιάδες σκοτεινές κουζίνες, χιλιάδες μαύρες φάμπρικες
γεμίζουν ξάφνου με του ήλιου τη λαμπράδα
γιατί ο κόσμος μας ακούει να τραγουδάμε
«Ψωμί και Τριαντάφυλλα, Ψωμί και Τριαντάφυλλα»
Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός είναι και για τους άνδρες ο αγώνας μας
γιατί είναι των γυναικών παιδιά και τους γεννάμε πάλι,
φτάνει πια ο παιδεμός σ’ όλη μας τη ζωή,
πεινάνε οι ψυχές και όχι το σώμα μόνο
«δώστε μας Ψωμί, δώστε μας Τριαντάφυλλα»
Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός αμέτρητες γυναίκες πεθαμένες
σμίγουν το θρήνο τους και λένε το παλιό τραγούδι του ψωμιού
οι σκλαβωμένες ψυχές τους γνώρισαν λίγη μόνον ομορφιά, τέχνη κι αγάπη.
Ναι, για το Ψωμί παλεύουμε και για τα Τριαντάφυλλα.
Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός φέρνουμε τις μεγάλες μέρες
το ξεσήκωμα των γυναικών είναι ξεσήκωμα όλης της ανθρωπότητας
όχι πια σκλάβοι και τεμπέληδες, δέκα που μοχθούν για έναν που ξαπλώνει
αλλά ένα δίκαιο μοίρασμα στ’ αγαθά της ζωής,
«Ψωμί και Τριαντάφυλλα, Ψωμί και Τριαντάφυλλα»

20 σχόλια:

  1. Ο Δρόμος μιας Γυναίκας, χαράζεται απο τις ίδιες τις γυναίκες. Καμιά φορά όμως βρίσκεται κι ένας Άντρας, να της κρατά το χέρι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα. Αλληλοσεβασμός και αγάπη.
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  2. Πολυ ωραία ανάρτηση.... την χάρηκα!

    Δεν είμαι σουφραζέτα...ίσα ίσα , όσο έχω δίπλα μου κάποιον ο οποίος με σέβεται και εκτιμά αυτό (όποιο αυτό) είμαι , θα νιώθω και θα είμαι γυναίκα μα πάνω από όλα άνθρωπος...
    Η ισότητα είναι κάτι που ποτε δεν θα έρθει απόλυτα όσο και αν το επιθυμούμε...
    Αν υπάρξει ποτέ ο σεβασμός στο πρόσωπό μας, ίσως τότε να ελπίσουμε στα καλύτερα....

    Να έχεις μια όμορφη μέρα ..........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάνω απ΄όλα άνθρωπος... πολύ σωστά.

      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  3. Μια γυναίκα μπορεί να σ΄ αναστήσει, αλλά και να σε πεθάνει.Κι όπου υπάρχει αγάπη, κατανόηση κι αλληλοσεβασμός τότε δεν υπάρχουν διαμάχες και πόλεμοι... ζεις στον παράδεισο.Κι ο παράδεισος βρίσκεται εκεί που ΄ναι η Εύα.
    Η αυριανή μέρα είναι αφιερωμένη στη γιορτή της γυναίκας!Πολύ όμορφη κι ενημερωτική η αφιέρωσή σου!
    Χρόνια πολλά σε σένα λοιπόν και σ΄ όλες τις γυναίκες!
    Να ΄στε καλά να ζήσετε και να σας χαιρόμαστε!:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστούμε πολύ, να μας χαίρεστε!

      Καληνύχτα.

      Διαγραφή
  4. Συγχαρητήρια για τη δημοσίευσή σου αυτή, Μαρία μου.

    Κρίμα, ωστόσο, που ακόμη και σήμερα, γίνεται κακοδιαχείριση των "αυτονόητων" (πολλές φορές, από τις ίδιες τις γυναίκες).

    Χρόνια και μυαλά μας... καλά, λοιπόν!

    Φιλιά πολλά και, να είσαι καλά! ❀~✿

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πότε θα βάλουμε μυαλό;
      Φιλάκια πολλά και σ΄ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

      Διαγραφή
  5. Εξαιρετικό άρθρο Μαράκι μου!
    Εγώ χάνω..ημερομηνίες.
    Ούτε Τσικνοπέμπτη θυμόμουν(πότε ήρθε!),
    ούτε Γιορτή Γυναίκας.
    Τι γίνεται ρε συ φέτος;
    Όλα τρέχουν...

    Φιλάκια και καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν έρθει το Πάσχα θα σε ενημερώσω.
      Φιλάκια καλή μου κι χρόνια μας πολλά.

      Διαγραφή
  6. Ημερα της γυναικας σημερα...
    Και μεις οι ΑΝΤΡΕΣ Να σκεφτουμε τη μανα μας..Οταν συμπεριφερομαστε στην γυναικα...
    Οχι τις οποιες πληγες εχουμε...!!

    Βοηθαει, για να σκεφτουμε πιο καθαρα...!!

    Θα θελαμε, στη μανα μας..Να κανουνε..Αυτο που παμε μεις να κανουμε..;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι προκαταλήψεις των αντρών, αλλά και των γυναικών δεν μας αφήνουν να ζήσουμε ευτυχισμένα.

      Καλημέρα φίλε μου.

      Διαγραφή
  7. Μαράκι καλησπέρα.
    Αν θέλεις αναζήτησε στο You Tube το πολύ ενδιαφέρον βίντεο που μιλάει ο Ααρόν Ρούσο για τον φεμινισμό και ποιοι τον χρηματοδότησαν για να φορολογήσουν τον μισό πληθυσμό της γης (γυναίκες), και για να μεγαλώνουν τα παιδιά με την τηλεόραση κι όχι με τις μητέρες κ.α. Να είσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καταρχάς θέλω να μου αφήσεις ένα όνομα, για να δω αν σε ξέρω.

      Το βίντεο που λες είναι αυτό;
      http://www.youtube.com/watch?v=vaPRodeEOto

      Αν είναι αυτό, το θεωρώ καθαρά αντισημιτικό, μονόπλευρο, χωρίς καμιά απτή απόδειξη και προσβάλει τους αγώνες των γυναικών και το αίμα που χύθηκε.
      Ωραίες είναι θεωρίες συνωμοσίας, αλλά ευτυχώς είναι θεωρίες.

      Και τέλος πάντων που θες να καταλήξεις με αυτό το σχόλιο; Ότι ο φεμινισμός ήταν απλά μια σκεβορία;

      Την καλησπέρα μου.

      Διαγραφή
    2. Υπήρξαν και αρνητικες διαστάσεις όταν η γυναίκα βγήκε από το σπίτι και δούλεψε. Αλλά σήμερα πρέπει να δούμε τα θετικά και αρνητικά από όλες τις ιστορικές εμπειρίες μας και να κρατήσουμε τα θετικά. Οι γυναίκες μέσα στα σπίτια δεν ήταν ευτυχισμένες, ούτε και σήμερα είναι όλες. Πάντα υπάρχει κάτι καλύτερο να πετύχουμε. Σημασία έχει να μην επαναπαυόμαστε, να διεκδικούμε, να παλεύουμε.

      Διαγραφή
    3. Φυσικά υπήρξαν και αρνητικά, αλλά περισσότερο νομίζω υπήρξαν λόγω του ότι η ισότητα παρερμηνεύτηκε και από τα δύο φύλα και κάποιες φορές έφερε την αντιπαλότητα και ένα χαζό και ανούσιο πόλεμο. Αν σκεφτόμασταν πιο απλά και πιο ανθρώπινα όλα θα ήταν καλύτερα.

      Την διεκδίκηση των δικαιωμάτων των γυναικών προσωπικά την ανάγω στην γενικότερη διεκδίκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν την ξεχωρίζω, ούτε την στηρίζω διαφορετικά ή περισσότερο από άλλες διεκδικήσεις.

      Θα κρατήσω την τελευταία σου φράση.

      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  8. Eίχα την εντύπωση Μαρία μου ότι είχα σχολιάσει αλλά μάλλον τελικά το έσβησα? το πέταξα?
    άντε τώρα από μυαλό αφηρημένης να βρεις άκρη!
    Μια και το έγραψα κι αλλού το ξαναγράφω πως όσο υπάρχουν γυναίκες που ζουν σε τρισάθλιες συνθήκες υποδούλωσης, βίας, μέσα σε απολυταρχικά πολιτικοθρησκευτικά καθεστώτα, εκατομμύρια γυναίκες δίχως αύριο, δίχως σήμερα ... Βήματα έγιναν, όμως ελάχιστα τελικά όπως βλέπουμε κι ακούμε .
    Ένα βήμα εμπρός, τρία πίσω . Όταν κάποτε καταλάβουν όλοι οι λαοί πόσο αλληλοσυμπληρώνεται το θηλυκό με το αρσενικό, πως αυτή είναι η τέλεια ισορροπία, τότε αυτή η μέρα γιορτής θα έχει νόημα.
    Αυτή είναι η δική μου ματιά απέναντι σε τούτη την μέρα.

    Τα φιλιά μου
    κι εύχομαι καλό Σαββατοκύριακο Μαράκι μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν βρήκα κάποιο σχόλιό σου.
      Δεν ξέρω τι γίνεται με τον blogger τελευταία. Χάνονται πολλά σχόλιο. Και σε σένα σχολίασα και ενώ έβλεπα το σχόλιο μέχρι αργά το βράδυ, το πρωί είχε εξαφανιστεί.

      Στο θέμα μας τώρα.
      Είναι πολύ σημαντικό αυτό που λες. Η τέλεια ισορροπία. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλον. Χωρίς αντιπαλότητα, χωρίς προκαταλήψεις.

      Καλό σου βράδυ.

      Διαγραφή
  9. Με το "λιγότερες ενοχές για τα επιτεύγματά μας" με εκτόξευσες. Μπράβο σου !
    Δινομάχη

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα