Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013

Γεννήθηκα...

(Επειδή ο blogger δεν μου επέτρεπε να αναρτήσω σχεδόν κανένα τραγούδι, ακούστε τα στην λίστα αναπαραγωγής ΕΔΩ)




Υπάρχει μια ιστορία που μου αρέσει να την λέω, που αρέσει και στον μπαμπά μου να την λέει. 
Πριν 33 χρόνια στις 8 Φεβρουαρίου 1980, σαν σήμερα δηλαδή, έφυγε από την ζωή σε ηλικία 43 χρονών ο Νίκος Ξυλούρης
Του πατέρα μου του άρεσε πολύ ο Ψαρονίκος. Γενικά του άρεσε και του αρέσει ακόμα να ακούει μουσική. Τέσσερις μέρες πριν πεθάνει ο Ξυλούρης, δηλαδή στις 4 Φεβρουαρίου 1980, γεννήθηκα εγώ. Τότε δεν είχαμε αυτοκίνητο και όταν βγήκαμε από το μαιευτήριο της Χαλκίδας γυρίσαμε με το λεωφορείο στο χωριό. Στην διαδρομή λοιπόν, περίπου κοντά στον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο (θυμάται ακόμα και το σημείο) και καθώς με κρατούσε αγκαλιά, άκουσε από το ραδιόφωνο του λεωφορείου για τον θάνατο του Ξυλούρη.
Και ήταν τόσο οξύμωρο να κρατά στα χέρια του μια νέα ζωή και την ίδια ώρα να μας αφήνει ένας πολύ μεγάλος καλλιτέχνης.
Συνέδεσε την ομορφότερη στιγμή της ζωής του με ένα τραγικό γεγονός και για αυτό ίσως και να το θυμάται πάντα.
Και από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, όταν άκουγε τα τραγούδια του, αυτό του ερχόταν στο μυαλό και μας έλεγε ξανά την ίδια ιστορία. Ακόμα και τώρα, προχθές που με πήρε τηλέφωνο να μου ευχηθεί ή όταν του είπα ότι ήρθε στο μαγαζί μου ο αδερφός του ο Ψαραντώνης. Η αλήθεια είναι ότι και γω μόλις τον είδα αυτό σκέφτηκα. Ότι όταν αυτός θρηνούσε πριν 33 χρόνια για τον χαμό του αδερφού του, οι γονείς μου ήταν τρισευτυχισμένοι που με είχαν. Και ήταν πραγματικά πολύ συγκινητικό.
Έτσι και γω μεγαλώνοντας είχα πάντα στο μυαλό μου αυτό. Ότι γεννήθηκα όταν πέθανε ο Ξυλούρης. Και τον έψαξα, τον άκουσα, τον ένιωσα βαθιά μέσα μου, τον μελέτησα, τον αγάπησα.
Δεν θα σας πω την βιογραφία του, δεν έχει νόημα.
Απλά θέλω να σας πω αυτό.
Για το τι είναι σήμερα η κριτική μουσική και η κριτική χροιά οφείλετε στον Ψαρονίκο.
Καλή ακρόαση.



28 σχόλια:

  1. Εύγε Μαράκι μου για την ανάρτησή σου και που τιμάς αυτόν τον μεγάλο καλλιτέχνη,μα πάνω από όλα άνθρωπο και στο λέω εγώ που κρατάω από εκείνον μιας και ήταν πρώτος ξάδερφος με τη γιαγιά μου.Ήμουν 2 χρονών όταν πέθανε κι έτσι δεν έχω μνήμες από εκείνον όσο ζούσε.Όμως τον έζησα μέσα από τα τραγούδια του,από τα παιδιά του,από τις ιστορίες θείων,γονιών και φίλων που τον έζησαν...
    Σε ευχαριστώ με όλη μου την ψυχή που τον τιμάς απόψε...φιλιά πολλά Μαράκι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δε ξέρω αν είναι σημαδιακό παντως τέτοια όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο σίγουρα η ζωή μας σημαδεύεται για πάντα από αυτον τον άνθρωπο σα σφραγίδα πυο δε φεύγει ποτέ!

    Σε χαιρετώ!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε σημαδιακό δεν ήταν, απλά εμένα με σημάδεψε.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  3. Μας άφησε διαχρονικά τραγούδια με την εμβληματική φωνή του. Σημάδεψαν μιαν εποχή κι εξακολουθούν να συγκινούν και να συναρπάζουν.

    Μοναδικός κι αξεπέραστος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Kαλημέρα κορίτσι!
    Μη το παίρνεις προσωπικά!
    Νομίζω ότι ό μπλόγκερ μλκίζεται για μια ακόμη φορά... δεδομένου ότι μετα το Assasinʼs tango εδώ και 3 μέρες έχω γράψει κι άλλη ανάρτηση αλλά δε μου την εμφανίζει στις ενημερώσεις και κανείς δε το έχει πάρει χαμπάρι.
    Αναγκάστηκα να την αναδημοσιεύω 2 24ωρα μετά μήπως και την βγάλει σαν ενημέρωση και ξεκολλήσει το σύστημα αλλά δεν...
    Τώρα για τον Ξυλούρη τι να πω?
    Δεν έχω λόγια να πω τίποτα για το μεγάλο αυτό καλλιτέχνη... 3 άνθρωποι της τέχνης με έχουν αγγίξει τόσο πολύ: H M.Mερκούρη, Η Τζένη Καρέζη, και ο Ξυλούρης... Ακούω την φωνή του κι ανατριχιάζω... και χαίρομαι πολύ που βλέπω ότι αρέσει και στη μικρή μου...
    Να'σαι καλά!
    Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Ξυλούρης είχε συνεργαστεί με την Καρέζη και τον Καζάκο στο έργο ''Το μεγάλο μας τσίρκο''.
      Καλημέρα καλή μου.
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  5. Μια καλημέρα στη μικρή Μαρία
    με την μεγάλη ψυχή:

    http://www.youtube.com/watch?v=pD_LkAaMyYk

    Καλή δύναμη!



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ''Μικρή'', ε δεν είμαι και 100, αν και τα κοντεύω... (που λέει και ο άντρας μου).

      Ελπίζω να είσαι καλά φίλε μου.

      Πολλά φιλιά και καλημέρα.

      Διαγραφή
  6. Σου λεει ο αντρας σου..Οτι πλησιαζεις τα 100;;;

    Σ αγαπαει πολυ, και φοβαται να μην σε δουν οι αλλοι νεα..Και ομορφη...!!

    Με τον Ξυλουρη και την ιδιαιτερη φωνη του..Εχουμε περασει χρονια μαζι...
    Δυστυχως..Δεν ξαναγινεται..Εσπασε ο Θεος το καλουπι...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι εγώ πάω προς τα 100 και αυτός προς τα 20...χαχα!!!

      Το έσπασε το καλούπι για πολλούς. Κάτι άλλα καλούπια όμως γιατί δεν τα σπάει;

      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  7. Πολύ ωραία ανάρτηση Μαράκι!
    Να είσαι καλά να μας τον θυμίζεις κάθε χρόνο.

    Φιλάκια:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Σερενάτα.
      Φιλάκια πολλά.

      υγ. Σου έχω κάνει αίτημα φιλίας στο facebook. Το είδες;

      Διαγραφή
  8. Τις λίγες φορές που ακούω μουσική στο PC επιλέγω Ξυλούρη (και Φαραντούρη και Σαββόπουλο και Καζαντζίδη και Στράτο και Μπιθικώτση και Χαρούλα .... ανάλογα τη στιγμή και τη διάθεση). Όταν τα παιδιά μου απορούν με τις μουσικές μου επιλογές τους απαντώ πως με αυτά τα τραγούδια και αυτούς τους ερμηνευτές μεγάλωσαν τουλάχιστον 2 γενιές και είναι απολύτως βέβαιο πως θα μεγαλώσουν πολλές ακόμη, τουλάχιστον για όσο υπάρχουμε σαν έθνος.
    Τα τραγούδια που ακούτε εσείς (και καλά κάνουν) ούτε που τα θυμόσαστε οι ίδιοι μετά από λίγους μήνες. Για χρόνια ούτε κουβέντα.
    Η δική μου γενιά ευτύχησε να έχει μεγάλους συνθέτες, μεγάλους ερμηνευτές, μεγάλα τραγούδια.
    Και δεν είναι απλά τραγούδια. Είναι ταξίδια, είναι ιστορία, είναι Ελλάδα.

    Χρόνια σου πολλά και ευτυχισμένα.

    ΥΓ: Όποιος σε πειράζει για την ηλικία σου πες του πως έχεις πάρα πολλούς φίλους εδώ μέσα και καλά θα κάνει να προσέχει :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βασικά πάντα υπήρχαν ελαφρά τραγούδια, ακόμα και παλιά. Το οποία φυσικά ξεχάστηκαν. Και τώρα όμως υπάρχουν καλές δουλείες. Απλά πάντα ο χρόνος το δείχνει αυτό. Ας πούμε τα τραγούδια του Μάλαμα, του Θ. Παπακωνσταντίνου, του Αγγελάκα κτλ πιστεύω ότι θα αντέξουν και μερικά ήδη έχουν αντέξει.
      Ίσως να μας λείπουν οι ογκόλιθοι όπως ο Ξυλούρης, αλλά αναλόγως και τους καιρούς, ανάλογα πάει και η τέχνη. Φτηνοί καιροί, φτηνοί καλλιτέχνες.

      Σ΄ευχαριστώ για τις ευχές.

      υγ. Θα καθαρίσεις για μένα; πρόσεχε γιατί με διαβάζει...χαχα!!!

      Διαγραφή
  9. Καλησπέρα, Μαρία!

    Θυμάμαι την φωνή του ν' ακούγεται σπίτι μας από τα μικράτα μου. Βλέπεις, ήταν η αδυναμία της μαμάς μου...
    Πέρασαν χρόνια από τον θάνατό του, ώσπου "έφυγε" η μαμά μου... την ίδια μέρα μ' εκείνον. Μέχρι τότε, δεν θυμόμουν την ακριβή ημερομηνία θανάτου του. Τώρα, δεν την ξεχνώ πια...

    "Έσπασε το καλούπι", διάβασα πιο πάνω...

    Ελαφρά τραγούδια, ασφαλώς υπήρχαν πάντα... μόνο που ήταν διαφορετική η αναλογία. Είχαμε, θέλω να πω, πολύ σημαντικούς συνθέτες, τραγουδοποιούς, ερμηνευτές. Ήταν "οι πολλοί". Σήμερα, είναι ελάχιστοι...

    "Φτηνοί καιροί, φτηνοί καλλιτέχνες", γράφεις πριν, εσύ. Πράγματι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να ζήσεις να θυμάσαι την μαμά σου.
      Οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν όταν του θυμόμαστε.

      Καλή δύναμη.

      Διαγραφή
  10. Εμ, πες το μου ντε πως είσαι ένα ευλογημένο μωρό!
    Κι εγώ ανέβασα Γαργανουράκη σήμερα; Τον λατρεύω όμως, μετά τον Ξυλούρηβέβαια(που ήταν ΕΝΑΣ και τέρμα) και γι αυτό στο χάρισα με αγάπη!
    Σε φιλώ γλυκά! Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ σε ευχαριστώ για αυτό.
      Καλημέρα φίλη μου.

      Διαγραφή
  11. Οι σπουδαίοι άνθρωποι γεννιούνται "στο βλέφαρο του κεραυνού", χορεύουν "πάνω στο φτερό του καρχαρία" και, καθώς "δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό", παλληκάρια τους "βάζει ο Θεός σημάδι για να κατέβουν τα σκαλιά" όρθιοι...

    Τιμώ όσες φωνές, όσες κιθάρες κι όσες πέννες με κρατούν όρθιο, όταν κινδυνεύω να πέσω.


    ΥΓ.: Χρόνια πολλά!! (έστω και ετεροχρονισμένα...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι ωραίο σχόλιο!!!
      Σ΄ευχαριστώ για τις ευχές.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  12. Κάπως έτσι κι εμείς κλαίγαμε με λυγμούς τη μέρα που πέθανε ο Μάνος Λοΐζος και μας κοιτούσε με περιέργεια η κορούλα μας που ήταν μόλις 6 μηνών.

    Ήταν σπουδαίος ο Ψαρονίκος. Όπως κι ο Λοΐζος. Ίσως πρέπει να πεθαίνουν νέοι αυτοί οι σπουδαίοι καλλιτέχνες. Για να τους θυμόμαστε ωραίους και γενναίους.
    Καλή σου νύχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Υ.Γ. Απόψε έχω φυράνει! Χρόνια πολλά, Μαρία μου. Υγιή και δημιουργικά. Να χαίρεσαι τη ζωή και τη νιότη σου. Έστω και με λίγα, πλέον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ευχαριστώ Λωτοφάγε. Και συ να χαίρεσαι τα παιδιά σου.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  14. Πώς να σωπάσω - 1972
    http://www.youtube.com/watch?v=k-UKum5XxfE
    Στου βούρκου μέσα τα νερά ποια γλώσσα μου μιλάνε αυτοί που μου ζητάνε να χαμηλώσω τα φτερά.
    Πριν 40 χρόνια με σημάδεψε με αυτόν τον ύμνο. Θα τον ακολουθώ όσο θα ανασαίνω.
    Πολύ καλό αφιέρωμα!
    καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και σου εύχομαι να μην σωπάσεις ποτέ, να μην σωπάσουμε ποτέ και κάποτε ίσως ακουστούμε.
      Καλημέρα

      Διαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα