Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

Καθώς η άνοιξη δε θα `ρχεται, θα αργεί...

Στη δροσιά μιας αναπάντεχης, πολύχρωμης βροχής
κάτω απ’ το φως του διαλυμένου φεγγαριού
θα τραγουδάμε ξαφνιασμένοι το τέλος της αρχής
με μελωδίες του παλιού καλού καιρού


Σε πολιτείες σκοτεινές κάτω απ’ τη γη
καθώς η άνοιξη δε θα `ρχεται, θα αργεί
θα ερωτευόμαστε ο ένας τη σκιά του αλλουνού
θα `μαστε οι λίγοι οι εκλεκτοί και οι τυχεροί!

Ζήτω οι βόμβες κύριοι!
Ζήτω το καλοκαίρι!
Γιάννης Αγγελάκας

Προσπαθώ να σκεφτώ τι να γράψω. Το θέμα είναι ότι δεν ξέρω αν στο μυαλό μου υπάρχει κενό ή είναι παραγεμισμένο και κοντεύει να σκάσει. Είναι αυτή η αίσθηση της του να μην ξέρεις τι θες, να μην έχεις διάθεση για τίποτα. Και τα λόγια φτωχά είναι πλέον, όπως και να τα πεις, όπως και να τα πλέξεις. Πως να περιγράψεις αυτό που νιώθεις; Λες και δεν το έχεις ξανακάνει τάχα... πολλές φορές. Σε πολλές γραμμές, σε πολλά μπλογκ, σε πολλές αναρτήσεις.
Από την ανάλυση μας έχει φύγει ο τάκος. Και τα γράφεις όλα ωραία και καλά, τα συζητάς με τους συμπλογκίτες σου, λες ότι ωραία τα λέμε, ωραία τα επεξεργαζόμαστε, τι καλά που συμφωνούμε. Και βγαίνεις μια βόλτα, μια απλή συναναστροφή με τον εξωδιαδικτυακό κόσμο και βλέπεις ότι κατά πάσα πιθανότητα ζεις σε μια διαδικτυακή ουτοπία, σ΄ένα παραμύθι με βασίλισσες και πρίγκιπες, γενναίους στρατιώτες, που στο τέλος νικάει το καλό και η κακιά μάγισσα παίρνει τον πούλο. 
Ξέρετε πως είμαστε; Σαν τις πορείες του ΚουΚουΕ, που σφύζουν από κόσμο και παλμό και αν το έβλεπε αυτό κάποιος ξένος και άσχετος θα έλεγε ότι το κόμμα αυτό θα πρέπει να βγαίνει πρώτο στις εκλογές, ή έστω δεύτερο και συ πρέπει να του δώσεις να καταλάβει ότι είναι πρώτο απ΄το τέλος.
Από τη μια φαινόμαστε πολλοί, πολυγραφότατοι και ενωμένοι και από την άλλη μοιάζουμε μειοψηφία. Και το πιστεύω δηλαδή πλέον ότι αποτελούμε μειοψηφία. Γιατί αν δεν αποτελούσαμε ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος. Θέλω να πω δηλαδή ότι μπορεί εμείς να θέλουμε να αλλάξει ο κόσμος, αλλά αν ο κόσμος δεν θέλει να αλλάξει κλάφτα Χαράλαμπε.
Έχω αρχίσει να περνώ στη φάση της αφασίας. Δεν με εκπλήσσει τίποτα πλέον. Όλα είναι δυνατά σε τούτο τον τόπο αφού οι Έλληνες παραδόθηκαν αμαχητί. Όλοι κάποτε οι άνθρωποι αναζητούσαμε το φως. Και φαινομενικά το κερδίσαμε. Και δεν εννοώ λεφτά και τέτοια, αλλά κατοχύρωση ανθρώπινων και εργασιακών δικαιωμάτων, βελτίωση της θέσης της γυναίκας κτλ. Τώρα νιώθω ότι τα βαρεθήκαμε όλα αυτά, δεν αντέξαμε την τόση ελευθερία και αναζητάμε το σκοτάδι για να κρυφτούμε από την ευθύνη.
Ξέρετε καμιά φορά ακόμα και μια μικρή ελπίδα, ότι μπορεί κάτι να αλλάξει, μπορεί να είναι κακός σύμβουλος. Σε κρατά φαινομενικά στη ζωή ενώ έχεις ήδη πεθάνει.
Άραγε αυτός ο χαμένος θα τα πάρει όλα στο τέλος; Μήπως τζάμπα περιμένουμε; Μ΄ αγαπάς ή τζάμπα πίνω που λέγαμε και με την Joan. Τι περιμένουμε; Να αλλάξει το σύστημα. Αυτό το σύστημα το αντιμετωπίζουμε λες και είναι κάτι εξωγήινο και ήρθε και έκατσε στο σβέρκο μας έτσι... από το πουθενά. Και τώρα περιμένουμε την δευτέρα παρουσία, τον σούπερμαν ή τον Μαγκάιβερ για να σωθούμε.
Το σύστημα είναι ανθρώπινο δημιούργημα. Από ανθρώπους στηρίζεται και από ανθρώπους ανατρέπεται. Τέλος.


Σκέφτομαι να μην γράψω τίποτα που να αφορά την κατάσταση στην Ελλάδα για κάποιο διάστημα. Τίποτα που να έχει σχέση με την κρίση .. πω πω... έχω σκυλοβαρεθεί να την λέω αυτή τη λέξη. Θα αρκεστώ στον σχολιασμό. Θα σας βάζω κανά τραγουδάκι, θα κάνω κανά αφιέρωμα, καμιά σαχλαμάρα και τέτοια. Τουλάχιστον μέχρι να χαλαρώσω.
Και θα επανέλθω γιατί είναι και αυτός ο Καζαντζάκης με εκείνον τον μυστικό νόμο, που είναι και σκληρός και απαραβίαστος, που μου θυμίζει με τόση σιγουριά κάθε μέρα ότι ότι το κακό πάντα στην αρχή θριαμβεύει και πάντα στο τέλος νικάται.

14 σχόλια:

  1. μην απελπιζόμαστε

    καμμιά φορά είναι απαραίτητη η άμυνα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συχνά, αυτό που έχει αξία δεν είναι ο Κόσμος, αλλά ο Μικρόκοσμος μας.
    Ας αναζητήσουμε τρόπους να περνάμε καλά, να χαμογελάμε, να ονειρευόμαστε κι ας αφήνουμε κατά καιρούς τα πράγματα να κυλήσουν.
    Καλή Μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καμιά φορά ο μικρόκοσμος μας επηρεάζεται από τον κόσμο.
      Προσπαθώ να μην γίνεται όμως.
      Καλώς ήρθες.

      Διαγραφή
  3. Μου εγραψε καποια καλη φιλη...
    Οτι χρησιμοποιω σηνεχως,παραδειγματα απο την δουλεια μου...
    Τι να κανω ομως, που αυτη η δουλεια μου...ΕΙΝΑΙ γεματη ζωη και διδαγματα...

    Οταν αρχισα να πρωτο..κολλαω με την ηλεκτροκολληση...Δεν μπορεις να φανταστεις..Ποσο ευκολο νομιζα πως ειναι...!!
    Να..Ετσι θα κανεις μια, με το εργαλειο, και θα κολλησεις...!!

    Παιρνω λοιπον την τσιμπιδα...Φορεσα και την μασκα...
    Και αρχισα...Να καταστρεφω το συμπαν γυρω...!!

    Ενω εκανα ακριβως τις ιδιες κινησεις,που εβλεπα να κανει ο μαστορας...
    -Καιγομουνα...
    -Κολλαγε το ηλεκτροδιο με τη λαμαρινα...
    -Επεφταν οι ασφαλειες, ολου του εργοστασιου...
    -Κι αμα καταφερνα να.."κολλησω" για λιγο...Μολις καθαριζα την κολληση..Φαινοταν μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΤΡΥΠΑ....!!

    Σημερα..."κολλαω" ακομα φτιαχνοντας με το ηλεκτροδιο..Και την υπογραφη μου ακομα..
    Ακομα και σε μερη..Που δεν διδαχτηκα...Αναποδα...Στο ταβανι..Πλαγια...Η ακομα και με μια μονο σταγονα...!!
    Αλλα...
    Πιστεψε με φιλη μου...
    Χρειαστηκε πολλη προσπαθεια..
    Πολλη επιμονη...
    Πολυ ξενυχτι,με πολυ πονο...Κολλυρια και πρισμενα ματια...!!
    Πολλες φορες με κοροιδεψαν..Και με χλευασαν...

    Για να φτασω ως εδω...!!..Κι ακομα μαθαινω...[Γηρασκω αει διδασκομενος]

    ΣΗΜΕΡΑ..Σε ενα μηνα..Σε ενα χρονο..Σε ενα ΤΕΡΜΙΝΟ...Δεν γινεται...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α ρε μάστορα πάντα τα λόγια σου Ευαγγέλιο
      Καληνύχτα.

      Διαγραφή
  4. Είμαστε σαν τις πορείες του ΠΑΜΕ!
    Κι εγώ αυτό πιστεύω.
    Εγώ όταν θυμώνω με τους/τα έξω μπαίνω και τα γράφω γιατί ξέρω πως εσείς θα καταλάβετε.
    Αρα είμαστε λίγοι.
    Αλλά είμαστε καλοί!
    Στα παραμύθια το καλό νικάει το κακό, πάντα!
    Και πιστεύω πως κάποτε θα νικήσουμε κι εμείς.

    Πολλά πολλά φιλάκια:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. θα `μαστε οι λίγοι οι εκλεκτοί και οι τυχεροί... που λέει και τα τραγούδι...

      φιλιά.

      Διαγραφή
  5. Μαρια μου σε διαβαζα κι ελεγα πως διαβαζω τις δικες μου σκεψεις .Ετσι ακριβως νιωθω ιδιως την τελευταια εβδομαδα..ειλικρινα δεν τον περιμενα τοσο ραγιαδισμο..τελικα ο εθνικος μας ηρωας ειναι μαλλον ο"εντιμος ανθρωπος κυρ Παντελης"..Καλη μας δυναμη... ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πραγματικά, βαριέμαι τα μάλα!!!
    Ευτυχώς που βρέθηκες να το πεις ρε άνθρωπε!

    Time-out...

    Άντε, γιατί βαρέθηκα "να πίνω...τζάμπα και να μην με...αγαπώ κι ούτε κανείς άλλος να μ' αγαπάει"...

    Αλλού ντ' αλλού λέμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. υπεροχη αναρτηση χαρηκα που σε βρήκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα