Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013

Ψαραντώνη, εσύ είσαι η Ελλάδα.


Την Πέμπτη είχα πάει να δω τον Ψαραντώνη. Επειδή δούλευα πήγα προς το τέλος της συναυλίας. Δεν τον είχα δει ποτέ ζωντανά, μόνο είχα ακούσει κάποια τραγούδια του, μου άρεσε και η δουλειά που έκανε με τον Αγγελάκα και ήθελα πολύ να τον δω. Μέτα την συναυλία είχα την τύχη να τον συναντήσω και προσωπικά, γιατί ήρθε με την συνοδεία του στο μαγαζί μου να φάνε.
Απλός άνθρωπος, καθαρό βλέμμα, ήρεμος, γλυκός και σίγουρος. Αυτό μου έδωσε να καταλάβω από κοντά. Και έτσι φαντάζομαι είναι.
Στην συναυλία τα πράγματα αποδείχτηκαν μεγαλύτερα των προσδοκιών μου. Δεν περίμενα να έχει τόσο κόσμο. Το μπέρδεμα των ηλικιών ήταν το πιο όμορφο θέαμα. Από 20 χρονών έως 60.
Και εκεί ανάμεσα στις φωνές, στις κραυγές, στους χορούς και στα χειροκροτήματα, ο ήχος της λύρας. Αυτό το θεσπέσιο άκουσμα, που θαρρείς ότι σου έρχεται κατευθείαν από τα κύματα, σε κάνει να νιώθεις την αλμύρα στο στόμα, αλλά παράλληλα σε κάνει να νιώθεις στο πρόσωπο την ψύχρα και τον αέρα των βουνών.
Και γυρνάω στο φίλο μου και του λέω... "Αυτή την ώρα ζούμε μια μεγάλη στιγμή."
Αντικρίζαμε τον πολιτισμό της Ελλάδας να μας επιβάλλεται, να μας βασιλεύει. Αναγνωρίζαμε την ιστορία αυτής της ταλαιπωρημένης χώρας μπροστά στα πόδια μας να αναδιπλώνεται, να ζει και να αγριεύει.
Και είναι άξιο απορίας πως αυτός ο λαός, αυτοί οι άνθρωποι που ήταν προχθές σε αυτό το γεγονός, πως είναι δυνατόν να ζουν σαν δούλοι;
Αυτή η χώρα που ζούμε θα έπρεπε να ζει μόνο από την λύρα. Να ζει μόνο απ' το ούζο, μόνο απ' την θάλασσα, μόνο απ' τα σουβλάκια, μόνο απ' τα βουνά, μόνο απ' το χορό, μόνο απ' τα πανηγύρια, μόνο απ' τον έρωτα. Και να μην κάνει τίποτα άλλο. Δεν θα χρειαζόταν να κάνει τίποτα άλλο. Και θα ήταν για πάντα πλούσια. Χωρίς διαχειριστές, χωρίς μεσάζοντες, χωρίς νταβατζήδες.
Σε κανένα άλλον λαό δεν του δόθηκαν όλα αυτά τόσο απλόχερα. Κανένας άλλος λαός δεν θα μπορούσε να τα διαχειριστεί καλύτερα. Αλλά δυστυχώς κανένας άλλος λαός δεν θα μπορούσε να τα αποποιηθεί και να τα αποτάξει περισσότερο, αναζητώντας κάτι που δεν του πήγαινε, κάτι που δεν ήξερε να κάνει τόσο καλά.
Και κάποιες στιγμές νομίζω (και θέλω να ελπίζω), ότι αυτός ο καλός Έλληνας μας βγαίνει, δεν ξέρω όμως μετά γιατί θέλουμε πάλι να τον καταχωνιάσουμε.
Ψαραντώνη μας βγάζεις τον καλό μας εαυτό, εσύ είσαι η Ελλάδα.







Η φωτογραφία είναι του φίλου μου του Πέτρου.

12 σχόλια:

  1. Μπράβο ρε συ!Πάρα πολύ ωραία!
    Εύχομαι πάντα να περνάτε έτσι όμορφα!

    Φιλάκιαααα!
    Vicious

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα έρθω να τα πω και σε σας... πιο διαχυτικά...ξέρεις.

      Καλημέρααααααααα....

      (πάλι νωρίς μαζεύτηκες βλέπω...)

      Διαγραφή
  2. Αυτά είναι!Στην τελευταία παράγραφο τα 'πες όλα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά μου έλεγες... ίσιωσα...

      Άντε και του χρόνου όλοι μαζί...

      Διαγραφή
  3. Ωραία τραγούδια όπως πάντα Μαράκι!
    Αλλά σαν τον Ξυλούρη εγώ δε βάζω κανέναν!!!!!!!!
    Και δεν είμαι κι από την Κρήτη.
    Εχω πάει όμως στο χωριό του(του Ξυλούρη).

    Φιλάκια πολλά:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν εχω πάει ποτέ στην Κρήτη και θα ήθελα να πάω να δω και να ακούσω τον ήχο της λύρας σε κρητικό έδαφος.
      Φιλιά.

      Διαγραφή
    2. Σοβαρά;
      Ααα εγώ έχω πάει πολλές φορές γιατί είναι πολύ μεγάλο νησί κι έχεις πάρα πολλά να δεις!!! Οχι μόνο να ακούσεις....και να φας:P η Κρητική κουζίνα δε συγκρίνεται με καμιά!!

      Διαγραφή
  4. Μαρία, αυτό είναι αληθινά τρομερή εμπειρία που είχατε...αυτό που διαπίστωσες για τον άνθρωπο Ψαραντώνη, είναι το ίδιο που διαπίστωσα επίσης όταν τον συνάντησα για λίγο από κοντά στο χωριό μου, μετά από μια συναυλία...να είσαι καλά, με συγκίνησαν όλα όσα έγραψες μα και το πώς τα συνέδεσες μεταξύ τους ως ιστορία, πολιτισμό και αυθεντικότητα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέρεις τι σκεφτόμουν; Τι συναισθήματα θα είχατε νιώσει όταν είχατε πάει όλοι μαζί στο Ηρώδειο. Θυμάσαι που τα λέγαμε; Στιγμές ζωής.

      Διαγραφή
  5. "Τελικά λες να μην έχουμε καλό εαυτό και να γράφουμε τζάμπα";;;

    Ο Ψαραντώνης είναι η Ιστορία που μας έχει απομείνει...
    Είσαι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΗ που τον γνώρισες προσωπικά!
    Ζηλεύω... Με την καλή έννοια αγάπη μου!

    (Κι εγώ ένα βράδυ είχα πάει στον Τζουγανάκη. Τελικά σαν την Κρήτη...τίποτα!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βασικά έκανα την ανάρτησή μου και μετά το πρωί διάβασα και την δική σου και το αναρωτήθηκα.

      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  6. Είδα Ψαραντώνη και μπήκα...έστω και καθηστερημένα... εδώ στην Κρήτη .μετα τον αθανατο Ξυλούρη είναι ο Δίας της Κρήτης...πραγματι τυχεροί όσοι τον ακούσανε απο κοντά...είναι αυτό που λέμε Ελλάδα... ολα αυτά που λές πιο πανω .. μακαρι να γινότανε .. θα είμασταν οι καλήτεροι.. ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα