Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Ο ανεκπλήρωτος Έρωτας της Ελλάδας.


Διάβασα κάτι τις προάλλες πολύ ωραίο και παράλληλα τρομακτικό. ''Η πιο άγρια ξενιτιά είναι να ζεις στην Ελλάδα''... και είδα όλο αυτό που νιώθω να χωράει μέσα σε μια φράση. 
Πως να φύγεις από την Ελλάδα; Πως να μπορέσεις να αντέξεις μακριά της; Πως να αφήσεις τους φίλους, την οικογένεια, τις συνήθειες; 
Όμως τον τελευταίο καιρό είναι σαν να ζούμε σε ξένο τόπο. Τίποτα δεν θυμίζει Ελλάδα, τίποτα δεν μοιάζει οικείο πλέον, τίποτα δεν με κάνει να νιώθω σπίτι μου. Οι άνθρωποι μου φαίνονται να έχουν αλλάξει. Μου μοιάζουν πιο άγριοι, πιο απρόσωποι, πιο απροσέγγιστοι. Βλέπω να γινόμαστε ένας λαός νότιος, με νοοτροπία βόρειου. Δεν βλέπεις χαμόγελο πουθενά, μια διαρκής μιζέρια και ανασφάλεια. Αλλά αυτό που με θυμώνει πιο πολύ είναι η αποδοχή της κατάστασης. Νομίζουμε ότι δεν έχουμε την δύναμη να την ανατρέψουμε. Την έχουμε αποδεχτεί και κοντεύουμε να την συνηθίσουμε. Σε λίγο δεν θα μας προκαλεί καμία έκπληξη, ότι και να μας σερβίρουν.
Και όλοι έχουμε κολλήσει στο παρελθόν, έχουμε γίνει μοιρολάτρες και νομίζουμε ότι θα γίνει κανένα θαύμα και ξαφνικά θα ξυπνήσουμε και θα ήταν όλα ένα κακό όνειρο.
Και αντί να αναζητούμε τους υπεύθυνους για την κατάστασή μας, ψάχνουμε για αποδιοπομπαίους τράγους. Μετανάστες, γενιά του Πολυτεχνείου, δημόσιοι υπάλληλοι. Γιατί αν πραγματικά αποδώσουμε ευθύνες, θα πρέπει να κατηγορηθεί και ο ίδιος μας ο εαυτός. Μα το να αποδοθούν του Καίσαρος τω Καίσαρι είναι κάτι ξεχασμένο χρόνια σε τούτη την χώρα.
Νιώθω πολλές φορές ότι δεν με χωράει αυτή η γη. Νιώθω ότι θέλω να φύγω. Γιατί κάθε μέρα κάτι γίνεται και μου επιβεβαιώνει ότι ο κόσμος αυτός δεν θα αλλάξει ποτέ. Όχι γιατί δεν μπορεί, αλλά γιατί δεν το θέλει. Δεν το θέλει, γιατί αν το ήθελε θα έκανε κάτι. Ακόμα και τώρα που φαίνεται ότι όλα έχουν χαθεί. Τελικά οι ήρωες μήπως δεν πολεμάνε σαν Έλληνες; Μήπως οι δούλοι σκύβουν σαν Έλληνες;
Έχει χαθεί το φιλότιμό μας. Ναι αυτό που δεν μπορεί να μεταφραστεί σε καμιά άλλη γλώσσα, στην χώρα που γεννήθηκε, δεν υπάρχει πια. Όπως χάθηκε και το κέφι, όπως έχει χαθεί και η καψούρα,  και η μαγκιά. Τα οποία επίσης δεν μεταφράζονται. Δημιουργήθηκαν από Έλληνες για όποιον θέλει να ζήσει σαν Έλληνας. Μα ενώ οι ξένοι τα αποζητάν ακόμα, εμείς τα έχουμε πετάξει σαν την τρίχα απ΄το ζυμάρι. Έτσι χάθηκε και η ζωή. Όλα αυτά τα πολύτιμα που μας δόθηκαν αφειδώς και δωρεάν, τα ξεχάσαμε για να ζητιανέψουμε και να ακριβοπληρώσουμε κάτι που δεν ήμασταν, κάτι που δεν μας ταίριαζε. Γιατί στην ουσία εμείς οι Έλληνες είμαστε πλούσιοι από την γέννησή μας. Το θέμα είναι ότι αυτή την κληρονομιά, που πολλές φορές επικαλούμαστε, πρώτοι εμείς θελήσαμε να την αποτάξουμε. Πρώτοι εμείς την ξεφτιλίσαμε. Και όλο αυτό το παράσιτο που δημιουργήθηκε, πως να πειστούμε τώρα ότι δεν έχει καμιά αξία και ότι αυτό που είχαμε είναι αυτό που τελικά θα μας σώσει.
Μεγαλύτερος έρωτας από την Ελλάδα δεν υπάρχει. Το κακό είναι ότι είναι πλέον ανεκπλήρωτος. Όπως η Ίλια στο Ποτέ την Κυριακή. Που όσοι και να την αγάπησαν, κανένας δεν μπόρεσε να την αποκτήσει και κανένας δεν μπόρεσε και την προσαρμόσει στα θέλω του. Αυτό είναι η Ελλάδα. Μια γυναίκα απροσάρμοστη, μια γυναίκα με φιλότιμο, κέφι, μαγκιά και καψούρα. Μα εμείς βλέπουμε μόνο την πόρνη.


Θα βάλω ετικέτα το ΄΄υπάρχει ακόμα κάτι που δεν έχει χαθεί…΄΄. Να βάλω ερωτηματικό στο τέλος;

20 σχόλια:

  1. Διαφωνώ μαζί σου,δε πέθανε τίποτα,τίποτα δε χάθηκε για αυτόν τον έρωτα το δυνατό!!

    http://www.youtube.com/watch?v=4r4QSF3J1bQ

    Να θυμάσαι οι Έλληνες ήταν που ανακάλυψαν την έννοια του από μηχανής Θεού!Είμαστε μια αρχαία τραγωδία μέσα σε μια τραγική ειρωνεία,αλλά τελικά θα οδηγηθούμε στη λύση και στη κάθαρση!!
    Το παιχνίδι παίζεται πάντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε ναι αλλά πρέπει και κάποιος να χειριστεί και τον γερανό του Θεού για να δοθεί τέλος στο αδιέξοδό μας.
      Φιλιά.

      Πάρε και ένα τραγουδάκι.
      http://www.youtube.com/watch?v=rur7nlQb4Sw

      Διαγραφή
  2. Να συμφωνησω με τον προλαλησαντα...!!

    Δες και στην προηγουμενη Κατοχη...Οταν χαθηκαν ΟΛΑ...

    Ξεκινησαν παλι ολα...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο νόμος της φύσης είναι αυτός. Το ξέρω, αλλά καμιά φορά είναι δύσκολο να περιμένεις.
      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  3. Είναι πολύ κακό να βλέπεις μόνο την μια πλευρά του νομίσματος...
    Kαι τούτη η πόρνη έχει πολλές κρυφές χαρές... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλές. Τις καλύτερες, το πιστεύω. Μα έχουν χαντακωθεί.
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  4. Ο Μαχαίρης και ο Ρας με κάλυψαν!
    Ψηλά το κεφάλι Μαρία μου:)
    Ολα μπορεί να τελειώσουν μα εμείς θα τα φτιάξουμε ξανά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντάξει, σε όλους έρχονται κάποιες στιγμές που κουράζονται. Ευτυχώς για μένα δεν είναι μόνιμο. Τα λέω εδώ, ξεσπάω και μετά επανέρχομαι σε αυτό ακριβώς που μου είπε κάποτε ο Καζαντζάκης. Αυτό που λέει σε όλους τους Έλληνες. Αυτό που γράφω στην αρχή του μπλογκ.
      Καλό βράδυ φίλη μου.

      Διαγραφή
  5. Να μη βάλεις ερωτηματικό στο τέλος.
    Το ερωτηματικό μπήκε πιο πριν, όταν αναρωτήθηκες και πήρες την απάντηση ότι υπάρχει...

    ΥΓ.: Το mail το έλαβες προ ημερών;
    Γιατί το είδα και στα πρόχειρα και στα απεσταλμένα και μπερδεύτηκα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έβαλα ερωτηματικό. Θα το παλέψουμε. Εδώ δεν πεθάναμε από έρωτα, από πείνα θα πεθάνουμε;
      Φιλιά.

      Διαγραφή
  6. Κι εγώ διάγω "ημέρες απελπισίας" και τα ερωτηματικά δεν με βοηθούν καθόλου στην παρούσα φάση... Αν και το κείμενο σου, είναι πολύ γλαφυρό...
    Καλό σου βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όσες κι αν χτίζουν φυλακές
      Κι αν ο κλοιός στενεύει
      Ο νους μας είναι αληταριό
      Κι όλο θα δραπετεύει...

      Ευτυχώς... δραπετεύσαμε και σήμερα.

      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
  7. οι προβληματισμοί σου φυσικότατοι, όμως η αγάπη για την Ελλάδα... δεν σβήνει... !! πολύ ωραία ανάρτηση καλή μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. καλημερα και καλώς σε βρήκα, με καλυψε ο ρασκο,....
    ωραιο μπλογκ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Άσωτε.
      Ευχαριστώ για την επίσκεψη.

      Διαγραφή
  9. Πολύ καλό κείμενο. Αν και βυθίζομαι κι εγώ κατά καιρούς στην απαισιοδοξία, δεν συγκρίνω τη σημερινή κρίση με προηγούμενες, διότι τότε δεν υπήρχαν Μέγκα και Σκάι. Ούτε πασοκική προπαγάνδα επί 31 χρόνια.
    Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από την πλύση εγκεφάλου.
    Όσοι το συνειδητοποιούμε, όμως, ας στηρίζουμε ο ένας τον άλλο.
    Καλή σου νύχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εκεί που γίνετε κάτι καλό, γίνεται κάτι άσχημο και σου χαλάει τι μέρα. Έχουν μαζευτεί πολλά και είναι δύσκολο κάποιες φορές να είσαι αισιόδοξος.
      Το παλεύουμε όμως.
      Καλημέρα.

      Διαγραφή
  10. Κι ηθελε ακομη πολυ φως να ξημερωσει..ομως εγω,δεν παραδεχτηκα την ηττα..ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα