Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012

Εγώ που συμμετείχα στα γεγονότα του πολυτεχνείου!!!


Στις αρχές της δεκαετίας του 90 η Δήμητρα Παπαδοπούλου έγραψε το σενάριο για την τηλεοπτική σειρά ''Απαράδεκτοι''. Αν και φαινομενικά είναι μια ελαφριά, κωμική σειρά, στην ουσία αντικατοπτρίζει την εξέλιξη της γενιάς του Πολυτεχνείου. Αν και τότε βλέπαμε την σειρά και απλά γελούσαμε, τώρα που την παρακολουθώ ξανά (την έχω λιώσει, την ξέρω απ΄ έξω), διαπιστώνω την ευφυέστατη και καυστική πένα της Δήμητρας, η οποία είχε αντιληφθεί τον ξεπεσμό πολλών ''αγωνιστών'' του Πολυτεχνείου, που επικαλούνταν συνεχώς τα γεγονότα ως ένδειξη αριστερού και ηρωικού παρελθόντος.
Ο Σπύρος Παπαδόπουλος σύμφωνα με την σειρά συμμετείχε στα γεγονότα, είναι ένα άνθρωπος που παρουσιάζει τον εαυτό του αριστερό, ενεργό μέλος του ΚΚΕ, καταδικάζει τον καπιταλισμό, ενώ στην ουσία υπηρετεί το σύστημα και τα μίντια (είναι διαφημιστής), ζει μια μικροαστική ζωή χωρίς εντάσεις σε ένα δυάρι στο Λυκαβηττό και προσπαθεί με κάθε τρόπο να βρει ευκαιρίες που θα τον κάνουν πιο πλούσιο, για να μπορέσει να αποκτήσει την άνετη ζωή που ονειρεύεται. 
Όμως στην ουσία, όπως αποκαλύπτεται και στην συνέχεια της σειράς, ήταν κομμουνιστής μόνο στα λόγια γιατί μόνο αφίσες κολλούσε και δεν ήταν ποτέ μέλος του ΚΚΕ και στο Πολυτεχνείο είχε μπει επειδή ήθελε να ρίξει την Φώφη και όχι για να ρίξει την Χούντα.
Το ότι λοιπόν κάποιοι από τους αγωνιστές του Πολυτεχνείο έχουν ξεπέσει ηθικά και πολιτικά, οφείλετε σε μια συνολική ηθική κατρακύλα ολόκληρου του ελληνικού έθνους, που αναζήτησε το εύκολο χρήμα, την βόλεψή του, μια θεσούλα στο δημόσιο, αδιαφορώντας για το γενικό καλό. 
Για αυτό λοιπόν πριν καταδικάσουμε τον Σπύρο για την αποποίηση των αρχών του, ας κοιτάξουμε τον εαυτό μας πρώτα και θα δούμε τον ρόλο του Βλάση (είναι τεμπέλης, τον ενδιαφέρει μόνο το άραγμα), της Ρένιας (που την ενδιαφέρουν μόνο τα ρούχα και η διασκέδαση), της Δήμητρας (που είναι μια νοικοκυρά χωρίς μόρφωση, χωρίς ενδιαφέρον για ζωή και δημιουργία), του Γιάννη (που δεν αποδέχτηκε ποτέ αυτό που είναι και ζει από την περιουσία την θείας Βιργινίας) και του Βασίλη (που είναι ο πλούσιος που ζει μια μίζερη ζωή και δεν τον αγαπά κανείς.
Η επέτειος του Πολυτεχνείου είναι μια επέτειος που πρέπει να μας θυμίζει όχι το τι έγινε, αλλά το πως καταντήσαμε... όλοι μας.





σ.σ. Παρακαλώ μην μετράτε νεκρούς, θα τρίζουν τα κόκαλά τους. Μην μπαίνετε στο τριπάκι τους. Την οργή σας θέλουν μόνο.

9 σχόλια:

  1. Μπράβο ρε Μαράκι! Μόνο αυτό έχω να σου πω! Απαράδεχτοι, πολύ προχώ ever! Καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επειδή πολύ ωραία έβαλες στο παιχνίδι και τις άλλες μεταπολιτευτικές φιγούρες, ας δούμε ότι σήμερα, στο 2012, όλοι αυτοί (Βλάσης, Σπύρος, Ρένια, Βασίλης, Δήμητρα) την πέφτουν στον Σπύρο γιατί δεν υπήρξε συνεπής με τα όνειρα της νιότης του.

      Μα θαρρούν όλοι οι υπόλοιποι πως οι "Σπύροι" αυτού του κόσμου (είτε έκαναν την επανάσταση για το σοσιαλισμό είτε για τη γκόμενα) θα κάθονται αιωνίως να αγωνίζονται για να ξύνουν ατάραχοι το τέτοιο τους οι υπόλοιποι;
      Δηλαδή δικαιούται ο απολιτίκ Βλάσης που τριγύριζε ολημερίς με γκόμενες να κατηγροήσει τον Σπύρο γιατί δεν ήταν συνεπής και ξέπεσε σε μικροαστισμό;
      Η καβατζοκώλα Δήμητρα δικαιούται; Ο μαυραγορίτης Βασίλης; Η χαζογόμενα Ρένια;

      Διότι σήμερα στην Ελλάδα φτάσαμε σ' αυτό το σημείο: τους "Σπύρους" και τα "Πολυτεχνεία" τους τούς κατηγορούν οι "Δήμητρες", οι "Βλάσηδες", οι "Ρένιες" κι οι "Βασίληδες".
      Όλοι αυτοί, αν και δνε είχαν καμία σχέση, βαφτίστηκαν αυθαίρετα "γενιά του Πολυτεχνείου" και στο όνομα της κατάντιας και της δικής τους αλλά ακι του Σπύρου, απαξιώνεται η πιο όμορφη στιγμή της τελευταίας 70ετίας στη χώρα μας.


      ΥΓ.: Σχετικά με το χάσμα των... επαναστατημένων γενεών, δείτε αυτό το απολαυστικό απόσπασμα των απαράδεκτων (ιδίως τα πρώτα 2-3 λεπτά του βίντεο), όπου ο Σπύρος προσπαθεί να εξηγήσει στα πανκοφρικιά το Πολυτεχνείο και το... ιστορικό προτσές!

      http://www.youtube.com/watch?v=zmFsAmt4aaY

      Διαγραφή
    2. Σ΄ευχαριστώ πιο πιστέ φίλε του σκύλου.

      Μαζεστίξ έχω σιχαθεί σε αυτή τη χώρα και ειδικά αυτές τις μέρες να μιλάνε για την διεφθαρμένη γενιά του Πολυτεχνείου και κανείς, μα καείς δεν κοιτά την καμπούρα του. Έχουμε ένα μεγάλο θέμα με την σχέση μας με την ευθύνη σε αυτή τη χώρα.

      Καλημέρα σας.

      Διαγραφή
  2. καλησπέρα

    οι άνθρωποι γεννιούνται ζουν πεθαίνουν

    οι αγωνιστές ζουν πεθαίνουν πνευματικά και μετά βιολογικά...

    ωστόσο ότι προσφέρει κανείς κάποτε στην πορεία του ανθρώπου για την ελευθερία του είναι ευπρόσδεκτο...

    υπάρχουν και αυτοί που γενιούνται πεθαίνουν πεθαίνουν.... μιλούν για τους ζωντανούς απαξιωτικά και πεθαίνουν στην λησμονιά.....

    σημασία έχει να ζεις υπηρετώντας το σωστό.... αν δεν μπορεί κανείς καλύτερα να σωπάσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ''Το σωστό''. Μεγάλη κουβέντα. Το τι είναι σωστό είναι διαφορετικό για τον καθένα.
      Καλό βράδυ. Ευχαριστώ για την βόλτα.

      Διαγραφή
  3. Ήθελε τόλμη να κρίνεις από τότε ακόμα και έμμεσα τη γενιά του πολυτεχνείου!Τι να πει κανείς;

    Χαιρετώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για να δούμε εμείς τι θα κάνουμε.
      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα