Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012

Όλα μπερδεύονται γλυκά.

Τις Κυριακές θέλω οι αναρτήσεις μου να είναι πιο χαλαρές. Είναι επειδή παλιά δούλευα και τις Κυριακές και τώρα που δίνω ρεπό στον εαυτό μου, τις απολαμβάνω περισσότερο. Και έτσι δεν θέλω να φορτώνω το μυαλό μου και εσάς με βαριές και στενάχωρες αναρτήσεις. Έστω μια μέρα ας προσπαθήσουμε να κλείσουμε τα στόρια του μυαλού μας και να απολαύσουμε την Κυριακή, γιατί δεν ξέρεις μέχρι πότε θα την απολαμβάνουμε ακόμα.
Διάφορα κείμενα και ποιήματα που αλίευσα κατά καιρούς από φιλικά μπλογκς. Τα προσφέρω και σε σας μαζί με αγαπημένες μου μουσικές. Θα σας κρατήσουν συντροφιά για σήμερα. Φτιάξτε καφεδάκι και ελατέ να τον πιούμε μαζί.


Ο ουρανός
Πρώτα να πιάσω τα χέρια σου
Να ψηλαφίσω το σφυγμό σου
Ύστερα να πάμε μαζί στο δάσος
Ν’ αγκαλιάσουμε  τα μεγάλα δέντρα
Που στον κάθε κορμό έχουμε χαράξει
Εδώ και χρόνια τα ιερά ονόματα
Να τα συλλαβίσουμε μαζί
Να τα μετρήσουμε ένα-ένα
Με τα μάτια ψηλά στον ουρανό σαν προσευχή.
Το δικό μας το δάσος δεν το κρύβει ο ουρανός.
Δεν περνούν από δω ξυλοκόποι.
Μανώλης Αναγνωστάκης



...Για την αιώνια αγάπη σου θ' αναστηθώ, θα γίνω όπως με ήξερες.
Θα βάλω τα καλά μου και θα πάμε ν' ακούσουμε αγαπημένο μας κονσέρτο.
Και μετά θα περπατήσουμε στ' αγαπημένα μας μονοπάτια στο δάσος,
κάτω από το φως των αστεριών, όπως κάναμε κάθε νύχτα,
γνέθοντας τα όνειρά μας.
Για την αιώνια αγάπη σου ευγνωμοσύνη σου χρωστάω γιατί τα δύο σου
χέρια με άρπαξαν από την αγκαλιά του θανάτου και μ' έστειλαν στους ουρανούς.
Γι' αυτό σου λέω καλέ μου. Θ' αναστηθώ, νέα θα γίνω όπως με ήξερες.
Θα βάλω τα καλά μου και θα πάμε ν' ακούσουμε αγαπημένο μας κονσέρτο.
Ανταμοιβή της αληθινής σου Αγάπης.
(το διάβασα στο http://e-apenanti.blogspot.gr/)


Καντάτα
Ένα περίεργο επεισόδιο διαβάζαμε τελευταία στις εφημερίδες,
ένας άντρας πήγε σ’ ένα απ’ αυτά τα «σπίτια»,
πήρε μια γυναίκα,
μα μόλις μπαίνουν στο δωμάτιο,
αντί να γδυθεί και να επαναλάβει την αιώνια κίνηση,
γονάτισε μπροστά της, λέει, και της ζητούσε να τον αφήσει
να κλάψει στα πόδια της. Εκείνη βάζει τις φωνές,
«εδώ έρχονται για άλλα πράγματα»,
οι άλλοι απ’ έξω δώστου χτυπήματα στην πόρτα.
Με τα πολλά άνοιξαν και τον διώξανε με τις κλωτσιές
— ακούς εκεί διαστροφή να θέλει, να κλάψει μπρος σε μια γυναίκα.
Εκείνος έστριψε τη γωνία και χάθηκε καταντροπιασμένος.
Κανείς δεν τον ξανάδε πια.
Και μόνο εκείνη η γυναίκα,
θα ‘ρθει η αναπότρεπτη ώρα μια νύχτα, που θα νοιώσει τον τρόμο ξαφνικά,
πως στέρησε τον εαυτό της απ’ την πιο βαθιά,
την πιο μεγάλη ερωτική πράξη
μην αφήνοντας έναν άντρα να κλάψει στα πόδια της!
Τάσος Λειβαδίτης


Ας ήτανε
Ακριβό το φιλί του χρόνου, 
κεραυνός που τρυπά τις αισθήσεις,
συνουσία στη μέση του δρόμου.
Τα μάτια σου μη γυρίσεις.
Μια γλυκιά μελωδία με ρίχνει 
στης ζωής το αήττητο πάθος.
Η εικόνα σου τώρα με δείχνει 
και φυτρώνει στα χείλη μου άνθος.

Ας ήτανε για λίγο να ξεχάσω,
να γίνω ένας ήρωας δυνατός.
Σ`εσένα ποτέ μου δε θα φτάσω, 
μα κάτι έχω δικό σου,δυστυχώς.
Σε άλλο κύκλο τώρα (πάλι) θα γλιστρήσω,
ακούω να μου λέει μια φωνή,
πως μονάχη μου θα βγω να συναντήσω 
τον ήλιο που δε χάρηκες (ποτέ) εσύ

Το εγώ μου γυμνό στον καθρέφτη 
πώς θεριεύει της μνήμης τη δίψα.
Το αστέρι που χαίρεται,πέφτει 
και χορεύει στου μυαλού μου την πίστα.
Δικαιώνει η ζωή τ`όραμά μου,
χιονισμένες κορφές χαρμολύπης.
Κι αν το χάραμα έρθεις κοντά μου,
θα`σαι ελεύθερος να μου ανήκεις.
Μιχάλης Δέλτα


Μαζεύω τα πεσμένα στάχια.
Μαζεύω τα πεσμένα στάχια να σου στείλω λίγo ψωμί,
μαζεύω με το σπασμένο χέρι μου ό,τι έμεινε απ’ τον ήλιο
να σου το στείλω να ντυθείς. Έμαθα πως κρυώνεις.
Την πράσινή σου φορεσιά να την φορέσεις την Λαμπρή!
Θα τρέξουν μ’ άνθη τα παιδιά. Θα βγουν τα περιστέρια,
κ’ η μάνα σου με μια ποδιά, πλατιά, γεμάτη αγάπη!
Πάρε όποιο δρόμο, όποια κορφή, ρώτα όποιο δένδρο θέλεις
Μ’ ακούς; Οι δρόμοι όλης της γης βγαίνουνε στην καρδιά μου!
Μην ξεχαστείς κοιτάζοντας το φως. Τ’ ακούς;… Να ΄ρθείς!
Νικηφόρος Βρεττάκος


Αληθινό είναι.
Αληθινό είναι ό,τι σπαταλιέται
        δίχως εμφανείς λόγους
Ό,τι εκσφεδονίζεται στο μηδέν
        δίχως ουρές και ίχνη
Ό,τι υπάρχει από σύμπτωση
        δίχως να καυχέται γι'αυτό
        δίχως να νοιάζεται αν θα μπορεί
        για πάντα να μη καυχέται γι'αυτό
Γιάννης Αγγελάκας.


Η πιο όμορφη θάλασσα
Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή
που δεν την αρμενίσαμε ακόμα.
Το πιο όμορφο παιδί δε μεγάλωσε ακόμα.
Τις πιο όμορφες μέρες,
τις πιο όμορφες μέρες μας, δεν τις ζήσαμε ακόμα.
Δεν τις ζήσαμε ακόμα.
Κι ό, τι πιο όμορφο,
Κι ό, τι πιο όμορφο θα 'θελα να σου πω,
Δε στο 'πα ακόμα, δε στο 'πα ακόμα.
Ναζίμ Χικμέτ


Αμοργός.
Πόσο πολύ σε αγάπησα εγώ μονάχα το ξέρω
Εγώ που κάποτε σ᾿ άγγιξα με τα μάτια της πούλιας
Και με τη χαίτη του φεγγαριού σ᾿ αγκάλιασα
και χορέψαμε μες στους καλοκαιριάτικους κάμπους
Πάνω στη θερισμένη καλαμιά και φάγαμε μαζί το κομμένο τριφύλλι
Μαύρη μεγάλη θάλασσα με τόσα βότσαλα τριγύρω στο λαιμό
τόσα χρωματιστά πετράδια στα μαλλιά σου.
***
Xρόνια και χρόνια πάλεψα με το μελάνι και το σφυρί βασανισμένη καρδιά μου
Mε το χρυσάφι και τη φωτιά για να σου κάμω ένα κέντημα
Ένα ζουμπούλι πορτοκαλιάς
Mιαν ανθισμένη κυδωνιά να σε παρηγορήσω
Eγώ που κάποτε σ' άγγιξα με τα μάτια της πούλιας
Kαι με τη χαίτη του φεγγαριού σ' αγκάλιασα και χορέψαμε μες στους καλοκαιριάτικους κάμπους
Πάνω στη θερισμένη καλαμιά και φάγαμε μαζί το κομένο τριφύλλι
Mαύρη μεγάλη μοναξιά με τόσα βότσαλα τριγύρω στο λαιμό τόσα χρωματιστά πετράδια στα μαλλιά σου.
Νίκος Γκάτσος


Αφιερωμένα στην καρδιά που πονάει όταν ψηλώνει, στον ουρανό και στην φύση, σε ένα όνειρο, στην αιώνια αγάπη, στο γέλιο, στους άντρες που κλαίνε, στην χαρμολύπη που νιώθουμε, σε αυτά που δεν χάθηκαν, σε αυτούς που ακόμα περιμένουν, σε ένα κορμί άθικτο, σε ότι είναι αληθινό, στο υπέροχο τίποτα, στην πιο όμορφη θάλασσα, στο κύμα... 
Πόσο πολύ σε αγάπησα εγώ μονάχα το ξέρω... 
και έτσι όλα μπερδεύονται γλυκά...

4 σχόλια:

  1. Όλα τα τραγούδια κια τα ποιήματα πολύ όμορφα!!:)

    Καλή σου Κυριακή!!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. για καφέ είναι αργά αλλα για να κλείσω την Κυριακή μου η μάλλον για να ξεκινήσω τι βδομάδα μου ότι πρέπει...όλα υπέροχα... καλή βδομάδα και σε σένα Μαρία μου...

    θα πάρω μαζί μου αυτό...του λατρεμένου μου Ναζίμ...
    τις πιο όμορφες μέρες μας, δεν τις ζήσαμε ακόμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα