Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012

Όλα κύριε Νίκο είναι εδώ.


(από το άλλο μου ιστολόγιο...)
Όλα κύριε Νίκο είναι εδώ.
Όλα μες το μυαλό μου στριμωγμένα.
Σαν ένα όνειρο γλυκό που ξύπνησα απότομα.
Σαν ένα δάκρυ μόνο για μένα.
Οι λέξεις, το άγγιγμα, τα βλέμματα.
Και το αντίο που είπαμε μαζί.
Και αντάμωση που προσμένω.
Όλα κύριε Νίκο μαζί σου τα θυμάμαι,
μαζί σου τα ξεχνώ,
μαζί σου τα περιμένω.
(και συνεχίζω εδώ...)
Και έτσι σε κρατώ κοντά μου,
μαζί με τα τραγούδια του.
Δεν πέρασε καιρός, μα εκείνον μου θυμίζεις.
Με εκείνον μου ανάβεις το μυαλό,
με εκείνον μου το σβήνεις.
Κι όταν έρθουν όλα όπως παλιά,
με ΄κείνο το τραγούδι, με ΄κείνη την αγκαλιά.
έτσι απλά ξανά μαζί σου κύριε Νίκο,
εκείνη την αντάμωση απλόχερα θα μου δίνεις.

Ένα μεσημέρι
στης Ακρόπολης τα μέρη...


Ήρθα κρυφά
τον παλιό μου καημό
να σου πω...



Τώρα τίποτα πια δε σου ζητά, 
μόνο στ' όνειρο θα σ' αναζητά...


Θα φέρει η θάλασσα πουλιά 
κι άστρα χρυσά τ' αγέρι...


Στον ουρανό με γέλασε τ' αστέρι...


Και μια φωνή τρελή
σαν χάδι κι απειλή
κοντά της με καλεί...


Σε σκοτεινό γεφύρι θα καθίσω,
σε σκοτεινό ποτάμι θα σταθώ...


Γιατί μπροστά σου 
πάντα απλώνεται ένα δίχτυ...


Μα τώρα που η φωτιά φουντώνει πάλι
εσύ κοιτάς τα αρχαία σου τα κάλλη...


Έτσι είναι φίλε μου η ζωή
φέρνει τον ήλιο το πρωί
την καταχνιά το βράδυ...


Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων...


Μα συ βαθιά στην κόλαση 
την αλυσίδα σπάσε...


Χόρεψε αγαπούλα μου
παραμύθι πούλα μου...



Της καρδιάς μου βασιλιά
με τον ήλιο στα μαλλιά,
μην περνάς τη χαρακιά
η ζωή είναι πιο γλυκιά...


στίχοι: Νίκος Γκάτσος

Καλή αντάμωση σε αυτούς που κάποιον περιμένουν.
Καλή τύχη σε αυτούς που τολμούν, σε αυτούς που αγαπούν, σε αυτούς που ονειρεύονται.
Καλή συνέχεια σε αυτούς που θέλουν να ζήσουν.
Καλή Κυριακή.

11 σχόλια:

  1. Θαυμάσιο κείμενο.
    Αισθάνομαι να με εκφράζει.
    Να ΄σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι υπεροχο αφιερωμα για εναν υπεροχο ποιητη. Τι στιχοι, τι μελοποιηση, λες και ερχονται απο μια εποχη που ειχε ενα ηθος ξεχασμενο πλεον. Ολα ειναι εδω, οπως τα αφησε και οπως τα ξερει ο Γκατσος. Σα να μην εφυγε ποτε αυτη η μαυριλα που σκεπαζει τον κοσμο, αυτη την μαυριλα που προσπαθησε να εξαφανισει με την λαμψη των στιχων του ο ποιητης.

    Καλη ανταμωση λοιπον σε αυτους που μελλει να συναντηθουν.

    Τα φιλια μου πετουνια μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ''ο πιο πιστός φίλος του σκύλου''14 Οκτωβρίου 2012 - 10:51 μ.μ.

    Μαρία Νι, συναντηθήκαμε! Το μπέρδεμα έγινε γιατί σου έχει αφήσει μήνυμα πιο πάνω κι ο Γιώργος Κόλλιας, που έχει το μπλογκ που με φιλοξενεί. Μια χαρά μπήκα στο μπλογκ σου, έκανες διορθώσεις προφανώς, οπότε θα τα λέμε! Μας έχεις και στα αγαπημένα σου ιστολόγια βλέπω! Ευχαριστούμε βρε! Το μουσικό ταξίδι σου, είναι...ΤΑΞΙΔΙ κανονικό! Σε...αποθηκεύω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α ωραία... καλώς ήρθες.
      Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
      Φυσικά θα τα λέμε.
      Καλό βράδυ.

      Διαγραφή
    2. Μην μου απαντήσεις στην ερώτησή μου, Πιστέ φίλε. Κατάλαβα τώρα. Νόμιζα ότι ήσαστε το ίδιο πρόσωπο εσύ και ο Κόλλιας.

      Διαγραφή
  4. Επιτέλους, αγαπητή μου, μπορώ να μπω χωρίς να κολλάει! Τι έκανες; Το... σφουγγάρισες; Χεχεχε.
    Οα ξαναπάρεις τη θέση σου στα αγαπημένα μου ιστολόγια, τώρα που μπορώ ξανά να σε επισκέπτομαι.
    Εξαιρετικές επιλογές. Πολύ όμορφα και αγαπημένα τραγούδια.
    Καλή σου εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα