Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Βλέπω ένα άνθρωπο να πέφτει.

Μια ζωή αγωνίζεσαι, προσπαθείς, κουράζεσαι για να χτίσεις ένα γερό μυαλό, μια ήσυχη συνείδηση. Χρόνια αγώνας με τον ίδιο τον εαυτό σου, άνισος πολλές φορές. Αγώνας με περηφάνια και αξιοπρέπεια, δουλειά σκληρή μα και όμορφή. Για να φτάσεις σε ένα σημείο που θα έχεις μεταμορφωθεί από βάτραχος πρίγκηπας και θα αποκτήσεις το δικό σου βασίλειο ψυχής.


Και πως τα φέρνει μετά η μοίρα και κινδυνεύεις αυτό το βασίλειο να το χάσεις. Να χάσεις την ανθρώπινη υπόσταση, να χάσεις την ηρεμία σου, να χάσεις τα ιδανικά σου. Και ότι υπεράσπιζες με πάθος τόσα χρόνια να νιώθεις ότι δεν έχει πλέον κανένα νόημα. 


Και ενώ προσπαθείς με νύχια και με δόντια να κρατηθείς στο θρόνο σου, αντιλαμβάνεσαι με τρόμο ότι δεν μπορείς πλέον να στηριχτείς στο χαρακτήρα σου και στην γενναιότητά σου και φθείρεσαι μέρα με την μέρα.


Γιατί κόσμος φαίνεται να είναι περισσότερο κακός από ότι υπολόγισες και συ λιγότερο δυνατός από ότι νόμισες. Και τα πράγματα δεν αλλάζουν. Ίσως και να ήταν έτσι πάντα και δεν το έβλεπες. Και αυτό συνεχίζεται βασανιστικά, καθημερινά, χωρίς ελπίδα ανάνηψης πλέον .


Και συ που δεν άντεχες ποτέ να είσαι ένα απλός θεατής, αλλά πάντα πρωταγωνιστής, πως θα μπορέσεις να γίνεις από πρίγκιπας βάτραχος; Πως θα ξεκινήσεις πάλι από το μηδέν να χτίζεις το βασίλειό σου, πάνω στα χαλάσματα του παλιού; Πως θα κουβαλήσεις το παρελθόν που τόσο πολύ σε βαραίνει; Και τα όνειρα δύσκολα γίνονται ξανά και οι Κυριακές δεν ξημερώνουν συχνά.


Κάθεσαι και το σκέφτεσαι πιο ψύχραιμα. Δε μπορεί να τελειώνουν όλα έτσι απλά. Υπάρχει η διαδρομή που δεν θα σε προδώσει. Υπάρχει ο πόνος, που πάντα τον έβλεπες ως δώρο. Υπάρχει η αγάπη που δεν πέφτει από κανέναν θρόνο.


Υπάρχουν τα τραγούδια που γράφτηκαν για να σου υπενθυμίζουν ποσό καθαρός  ήσουν, από που ξεκίνησες και τι δεν πρέπει να αφήσεις να καταστραφεί. 


Μέσα σε αυτά τα πεντάγραμμα, μέσα σε αυτές τις ασπρόμαυρες, ξεθωριασμένες εικόνες  υπάρχει κάτι αθάνατο. Κάτι που αντί να το τρώει ο χρόνος, κάτι τέτοιες στιγμές γίνεται σημερινό και ολοκαίνουργιο. Κάτι που ενώνει όλους τους ανθρώπους. Μια αίσθηση μυστήρια και ανεξήγητη.


Και είναι μοναδικό πώς μπορεί η δύναμη μιας μελωδίας να σε μεταμορφώσει, έστω και για μερικές στιγμές από βάτραχο ξανά σε πρίγκιπα.


19 σχόλια:

  1. Θαυμάσιο; Απίθανο; Το λιγότερο που έχω να πω!!!
    Μπράβο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεμιλάμε απλά για ανάρτηση.
    Μιλάμε για ολπκληρωμένη ραδιοφωνική εκπομπή!

    Αν είχα σταθμό θα σε είχα προσλάβει.

    Με όριο βεβαια μέχρι έναν Αγγελάκα ανά εκπομπή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωστό!!
      Δεν έβρισκα τις λέξεις.
      Ραδιοφωνική εκπομπή
      *Το κομμάτι αυτό της Μελίνας δεν ξέρω γιατί με κάνει πάντα να κλαίω....
      Φιλάκια Μαράκι:)

      Διαγραφή
    2. Λες Μαζεστίξ να αλλάξω καριέρα;

      Σερενάτα εγώ να δεις τι παθαίνω με το τραγούδι της Μελίνας.

      φιλιά παιδιά μου.

      Διαγραφή
  3. Πολύ καλό! Τα λόγια περισσεύουν.
    Είναι παραπάνω από σίγουρο ότι θα βρεθούμε ξανά.
    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν όλα θα έχουν περάσει...
      Καλό βράδυ και σε σένα.

      Διαγραφή
  4. Μόνο μια μεγάλη καρδιά μπορεί να χωράει όλα αυτά, κι ακόμα άλλα τόσα...
    Μαρία μην αλλάξεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να αλλάξω λίγο τον στίχο του Μπουρμπούλη...εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί.
      Σ΄ευχαριστώ για όλα.

      Διαγραφή
  5. καλή σου μέρα Μαράκι,
    τα τραγούδια είναι ο μεθυσμένος λόγος που άλλοτε ψάχνει να ερωτευτεί,άλλοτε να επαναστατήσει,άλλοτε να βγάλει καημό και πόνο, μα πάνω απ'όλα είναι ζωή!!!
    Υ.Γ. την τελευταία εβδομάδα προσπαθώ και δεν τα καταφέρνω να μπω στο ιστολόγιο σου,πόσο μάλλον στα σχόλια. σίγουρα κάποιο τεχνικό πρόβλημα υπάρχει,δεν ξέρω τι.ψάξτο λίγο,τώρα τα κατάφερα με πολύ κόπο και ίσως βοήθησε και ο αέρας του Αιγαίου,καθώς βρίσκομαι στην φοβερή παραλία της Κορασίδας(ψάξε λίγο την Εύβοια). ελπίζω να αποκατασταθεί σύντομα το πρόβλημα,να'σαι καλά Μαράκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απόλαυσε τον αέρα του Αιγαίου και καλά να περάσεις.

      Αν λες για ένα service unavailable ή κάτι τέτοιο που βγάζει είναι μάλλον θέμα ip. Μου το βγάζει και μένα σε πολλά ιστολόγια, αλλά μετά από πολλά refreach μπαίνω. Μάλλον κάτι τέτοιο είναι γιατί κανείς δεν μου έχει παραπονεθεί.

      Διαγραφή
  6. Κυριακή πρωί σε διαβάζω Μαράκι κι ακούω τα τραγούδια που διάλεξες...

    Θ' ανοίξω μια μπύρα και θα την πιω στην υγειά σου καλή μου φίλη.

    Να 'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εξαιρετική ανάρτηση. Με λόγια και ήχους είπες ΠΟΛΛΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εξαιρετική ανάρτηση, εύστοχα ντυμένη!
    Λοιπόν, βρίσκομαι σ' αυτή τη φάση: που δεν μπορώ να πιστέψω ότι όλα θα τελειώσουν έτσι απλά κι ότι η διαδρομή δεν θα με προδώσει! Κι αν την ξεχνώ εγώ, έρχονται τα τραγούδια -ανεκτίμητοι φίλοι- να μου τη θυμίσουν...
    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλοι λίγο πολύ κάπως έτσι είμαστε...
      Τυχεροί εμείς που βρίσκουμε διέξοδο στην μουσική.
      Καλώς ήρθες και δω!

      Διαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα