Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

20 αγαπημένοι δίσκοι.

Μπαίνοντας και γω στο τριπάκι  των TOPS σας παρουσιάζω τους 20 αγαπημένους μου δίσκους. Δεν λέω τους καλύτερους γιατί δεν είμαι μουσικός για να το κρίνω. Απλά οι συγκεκριμένοι δίσκοι, εκτός του ότι μου αρέσουν πολύ, με συντρόφευαν και με συντροφεύουν ακόμα, στις όμορφες και στις δύσκολες στιγμές μου. Η σειρά είναι τυχαία εκτός από το Νο1 και το Νο2 που παίρνουν μαζί το χρυσό.
Αρχίζουμε λοιπόν...


Νο20. Κλεισ'τα μάτια σου και κοίτα (1998)
Δημήτρης Ζερβουδάκης
΄Από κερί τσιγάρο σου μη τύχει και ανάψεις
γιατί ένας ναύτης χάνεται και μια καρδιά θα κάψεις΄
Ένας δίσκος με 12 διαμάντια. Φοβερές στιγμές έμπνευσης για τον Ζεβουδάκη, αν και περισσότερο ακούστηκε το χιλιοπαιγμένο ΄βαριά ποτά, βαριά τσιγάρα΄.
Αγαπημένο το Νο8 ΄Του παραμυθιού το νήμα΄. Ακούστε το, είναι πανέμορφο.



Νο19. Παραμύθι με λυπημένο τέλος (1998)
Μιλτιάδης Πασχαλίδης
Ένας δίσκος σαν παραμύθι με χαρούμενο τέλος. Αγαπημένο τραγούδι 'Ήλιος για τα μάτια σου'



Νο18. Παράνομη κασέτα Νο.000008(1987)/Το Φανάρι του Διογένη(1989)
Νικόλας Άσιμος
Ο πιο αδικημένος Έλληνας καλλιτέχνης. Φοβερή η συμμετοχή της  Λεονάρδου. Αγαπημένο τραγούδι 'Δεν θέλω καρδιά μου να κλαις'


Νο17. Υπέροχο Τίποτα (1993)
Γιώργος Καρράς, Γιάννης Αγγελάκας
Καλοδουλεμένο, διαφορετικό, ένα υπέροχο 'Υπέροχο τίποτα'.
Επιλέγω το ΄Σημαίνοντας θάνατο΄.



Νο16. Η Ζωή Μόνο Έτσι Είν΄ωραία (1995)
Φοίβος Δελιβοριάς
Ο Φοίβος είναι ένας καλλιτέχνης που μπορεί να βγάλει ένα τραγούδι απ΄το τίποτα. Απλά, καθημερινά, χαβαλετζίδικα...γιατί η ζωή μόνο έτσι είν΄ωραία.
΄Να σε πηγαίνω περιπάτους, πέρα στα βράχια και στις βάτους
να δανειστώ τα μυστικά σου, στην πιο κρυφή πλευρά του δάσους
Να σου απαγγέλλω ποιηματάκια, για του μπερντέ μου τα λαμπάκια
για τους ανθρώπους που πληθαίνουν, χωρίς να ξέρουν που πηγαίνουν΄


Νο15.ΦΛΟΥ (1979)
Π.Σιδηροπούλος & Σπυριδούλα
Ε τώρα τι να πω...τα λόγια είναι περιττά.
΄Και τώρα φίλοι μου είναι αργά
μια καληνύχτα στη μαμά
και λίγη στάχτη στα μαλλιά
καιρός να πούμε αντίο.΄


Νο14. Ζωντανοί Στο Κύτταρο (1971)
Η ποπ στην Αθήνα 
Ίσως ο πιο ιστορικός ροκ ελληνικός δίσκος.
Ηχογράφηση από το θρυλικό Κύτταρο. Ονόματα όπως Δάμων & Φιντίας, Δέσποινα Γλέζου, Εξαδάκτυλος, Socrates, Στέλλα Γαδέλη και Μπουρμπούλια συνθέτουν ένα καταπληκτικο live.
¨"Κι αν δεν ντρέπεσαι να καθίσεις πίσω, έλα Ηπείρου κι Αχαρνών να σε γιουχαίσω..."


Νο13. Σε Τροχιά Με Απόκλιση (1997)
Σπυριδούλα
Άξια συνέχεια για τους Σπυριδούλα
Άσε με τα τείχη να γκρεμίσω
άσε με τα μάτια σου ν'αγγίξω
τράβα με λιγάκι παραμέσα
λιώσε με στις Συμπληγάδες μέσα.΄


Σπυριδούλα - Ταξίδι Στο Κέντρο Της ΠόληςΝο12. Ταξίδι Στο Κέντρο της Πόλης (1994) 
Σπυριδούλα
Ο καλύτερος δίσκος τους. Προσεγμένη παραγωγή, υπέροχες μελωδίες, Δύσκολα θα ξεχωρίσω το
αγαπημένο μου. Νομίζω πως είναι όλα.
Πωλείται Συνείδηση... ενδιαφέρετε κανείς;



 Νο11. Όταν κινδυνεύεις παίξε την πουρούδα σου (1995)
Νίκος Παπάζογλου

Τρυφερός, νοσταλγικός., αισιόδοξος...έτσι κι αλλιώς εγώ δεν είμαι ποιητής είμαι στιχάκι
Αγαπημένο ΄Για το χαμόγελο σου΄


ΕξώφυλλοΝο10.Της αγάπης γερακάρης (1996)
Θανάσης Παπακωνσταντίνου

΄Κι εσύ αποσπερίτη μου
του δειλινού ταιριάζεις
άδολα είναι τα μάτια σου
και μην τα κατεβάζεις΄
Τι μουσικές, τι λόγια...η Μελίνα θεά όπως πάντα.


Νο9.Απ΄δω και πάνω (2005)
Γιάννης Αγγέλακας και Επισκέπτες 
Λείπει ο Μάρτης;
 Έχουμε και τις αδυναμίες μας πως να το κάνουμε άλλωστε.
Μια έκρηξη μουσικών οργάνων και στου ρυθμού την αγκαλιά,ώπα! με ένα σάλτο μέσα μπαίνω.



Νο8.Παραλογές (1995)
Υπόγεια Ρεύματα 
΄Άργησε να 'ρθει το πρωί και μόνος περιμένω
του Αυγερινού το κάλεσμα την πρωινή δροσιά
είναι κι αυτή η Κυριακή που πάντα αργοπεθαίνω
είναι κι αυτός ο πηγαιμός που πάντα καρτερώ.΄


 Νο7. Έγινε η απώλεια συνήθειά μας (1996)
Διάφανα Κρίνα 
Αν και μπορώ να πω πως τόση κλάψα δεν την σηκώνει ο οργανισμός μου, λατρεύω την μουσική τους και την φωνή του Ανεστόπουλού. Ε όταν έχω και γω τις μαύρες μου κάτι πρέπει να ακούω.


 Νο6. Θεατρίνοι (1999)
Μωρά Στη Φωτιά
Τ΄ αγόρια μου!!! Όλοι οι δίσκοι τους μου αρέσουν το ίδιο, με πολύ μικρή διαφορά κερδίζουν οι Θεατρίνοι.
΄Βλέπω τον καπνό απ'το τσιγάρο πιο ψηλά
οι στάχτες θα 'ρθουνε ξανά μετά απ'τη φωτιά
στη φωλιά του κούκου ζούμε σ'ένα όνειρο
παίζουμε πως δεν υπάρχει κόλαση εδώ...;΄


Album coverΝο5.Μέσα στη Νύχτα των Άλλων (1999)
Τρύπες
Ο τελευταίος δίσκος τους.
Τελικά είχε δίκαιο ο Γιάννης που έλεγε σε μια συνέντευξη ότι όσο περισσότερο αποξενώνονταν, τόσο καλύτερα παίζανε.
Εδώ θα μου επιτρέψετε να έχω 2 αγαπημένα.



Νο4.Κεφάλι γεμάτο χρυσάφι
Τρύπες 
Ο αγαπημένος μου δίσκος τους και για μένα ο καλύτερος. Θα έλεγα ότι αγγίζει την τελειότητα. Πολύ προσεγμένη παραγωγή, καταπληκτικές ενορχηστρώσεις και τα φωνητικά του Γιάννη πιο ώριμα πλέον, αφήνοντας πίσω την τσιριχτή φωνή, που δεν μου αρέσει καθόλου.
Αγαπημένο, πιο άλλο....
΄Ποιες λέξεις μέσα σου σαπίζουν και δε θέλουν να βγουν
ποια ελπίδα σ' οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη
ποια θλίψη σε κλωτσάει πιο μακριά από παντού
πες μου ποιος φόβος σε νίκησε πάλι΄


Νο3.Ξένος (1999)
Στρογγυλό Κίτρινο
Τώρα μερικοί θα μου πείτε ΄τι είναι αυτό;΄
Για μένα το καλύτερο ελληνικό συγκρότημα μετά τις Τρύπες. Και τα δύο άλμπουμ διαμάντια.
Βέβαια η ομοιότητα της φωνής του τραγουδιστή τους με τον Αγγελάκα ήταν ένα δίκοπο μαχαίρι.
Μέτα από πολλές ακροάσεις βέβαια, καταλαβαίνεις ότι δεν υπάρχει ουδεμία σχέση.
Συνθετικά θα έλεγα ότι ξεφεύγουν από το ίδιο βαρετό μοτίβο των περισσότερων συγκροτημάτων της εποχής.


Νο2.Στρογγυλό Κίτρινο (1997)
Στρογγυλό Κίτρινο
Πιστεύετε στον κεραυνοβόλο έρωτα;
Αγάπη με την πρώτη ακρόαση.
Ο δίσκος αυτός δεν κυκλοφορεί πλέον, ούτε καν σε παραγγελία.
Όσοι το έχουμε, είμαστε τυχεροί.
Αγαπημένα;ΟΛΑ!
Πως να μοιάζει θλιμμένη η αγάπη;



Νο1.Οι ανάσες των λύκων (2005)
Γιάννης Αγγελάκας, Νίκος Βελιώτης 
Σκοτεινό, υπόγειο, ανατριχιαστικά όμορφο, δύσκολο, για λίγους.
΄Θα 'ρθει καιρός που θα σπάσω την πόρτα
κι η καρδιά μου στο φως θα χυμήξει΄


για να ευλογήσω και λίγο τα γένια μου, τα βίντεο των τραγουδιών
Δεν θέλω καρδιά μου να κλαις
Η φωλιά του κούκου
Δρόμος
Τρομαγμένος ουρανός
Στην άκρη της φωτιάς
Θά'ρθει ο καιρός που θα σπάσω την πόρτα
Κρίμα να μήν είσαι εδώ
είναι δικά μου.
Καλή ακρόαση!

7 σχόλια:

  1. Πολύ ωραία ανάρτηση, με πολύ δουλειά (εξώφυλλα)!

    Δεν τα άκουσα ακόμα όλα, μερικά τα έχω (Κύτταρο, Παπακωνσταντίνου, Άσιμο). Θα άκούσω και τα υπόλοιπα και θα σου πω.

    Ε, τώρα με βάζετε κι εμένα στο τρυπάκι με τα τοπ 20!

    Υ.Γ. Δεν ήξερα οτι φτιάχνεις τόσο ωραία βίντεο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
      περιμένω εναγωνίως το δικό σου τοπ.

      Διαγραφή
  2. Ως κάτοχος του... copyright (lol) να τοποθετηθώ!

    Διαβλέπω μια Τρυπο-Αγγελακο-πάθεια ή κάνω λάθος;
    :-)
    Εντάξει, το λέω εκ του ασφαλούς, διότι όπως κατάλαβες, κι εγώ λατρεύω Τρύπες και Αγγελάκα!

    Γιατί τσιριχτή η φωνή του Αγγελάκα στα παλιά;
    Το "πάρτυ στον 13ο όροφο" νομίζω πως είναι το... nevermind (nirvana) της Ελλάδας!

    Εντάξει, το "Της Αγάπης γερακαρης", πολύ καλός δίσκος, αλλά ως... Θανασικός προτιμώ μεταγενέστερους δίσκους (Βραχνό Προφήτη, Διάφανο, Ανδρομέδα).
    Και νομίζω πως η φωνή της Φριντζήλα έπιασε το Θανάση καλύτερα απ' ότι η συμπαθέστατη Κανά, η οποία θεωρώ ότι είναι η μία και μοναδική Μούσα του Μάλαμα.

    Δυστυχώς αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να βάλω να δω τα βίντεό σου (δεν είναι ο κατάλληλος χώρος).

    Κάποια στιγμή, μόλις μπορέσω, θα τα δω και θα πω και τα δικά μου συγχαρητήρια!
    Επιφυλάσσομαι ως τότε.
    Αν και κρίνοντας απ' την επιλογή του αγαπημένου μου "δε θέλω καρδιά μου να κλαις", φαντάζομαι πως θα μ' αρέσουν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. η φωνή του Αγγελάκα στα ποιο παλιά άλμπουμ φαίνεται πιο ακατέργαστη, πιο νεανική. Αυτό άρχισε να αλλάζει από τα πληρωμένα τραγούδια και είναι φυσικό λόγο εμπειρίας και ηλικίας.
      Όλα τα άλμπουμ των Τρυπών μ΄αρέσουν, γιατί όπως λες έχω μια Τρυπο-Αγγελακο-πάθεια απλά τα 2 τελευταία και ίσως και τα πληρωμένα τραγούδια, είναι πιο προσεγμένα, πιο καλοδουλεμένα.
      Αυτά που λες για τον Παπακωνσταντίνου ισχύουν απλά καμιά φορά κάποια τραγούδια δένουν με κάποιες στιγμές και κουβαλάν πολλές αναμνήσεις. Με αυτό το κριτήριο επιλέχθηκαν τα περισσότερα από τα παραπάνω.

      Διαγραφή
    2. Νομίζω πως το τελευταίο που είπες είναι και το γενικό επιμύθιο μετά από όλα τα ΤΟΡ.

      Τα τραγούδια περισσότερο έχουν να κάνουν με βιώματα που συνδέουμε μ αυτά.
      Εξ ου και δηλώνω fan της Δέσποινας Βανδή...
      :-)

      Διαγραφή
  3. Καλημέρα Μαρία. Τα γούστα μας στη μουσική βαδίζουν παράλληλα. Δεν γνώριζα το "Στρογγυλό Κίτρινο" και δεν μπορώ να πιστέψω πως, ούτε τουλάχιστον από τύχη, δεν άκουσα ποτέ κάτι γι αυτούς. Απίστευτο! Το πρώτο κομμάτι είναι απλά συγκλονιστικό. Τρομερός ήχος. Ειλικρινά, και κάνοντας μια μικρή -προς στιγμή- περιήγηση στο μπλογκ σου, είμαι πολύ χαρούμενος γι' αυτή τη συνάντηση! Καλή δύναμη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. καλημέρα φίλε μου και καλό ξημέρωμα...θα τα λέμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα