Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

Τσάρλι...

Έξη μήνες αργότερα, την ημέρα που έφευγα για το Μέξικο, ο Τσάπλιν θέλησε να μου δείξει τα “Φώτα της πόλης” πρίν απο το τελικό μοντάζ και χωρίς ήχο.
Είμαι καθισμένος στην πολυθρόνα, ο Τσάπλιν κάθεται μπροστά στο πιάνο και κάνει δοκιμές για την μουσική επένδυση. Ο Τσάπλιν (στην οθόνη) σώζει έναν εκατομμυριούχο που θέλησε να πνιγεί. Αλλά ο παρα λίγο αυτόχειρας αναγνωρίζει το σωτήρα του μονάχα τις στιγμές που είναι πιωμένος.
Είναι κωμικό αυτό ; Όχι είναι τραγικό.
Είναι Σέντριν είναι Ντοστογιέφσκι. Ο μεγάλος δέρνει αλύπητα το μικρό. Στην αρχή είναι ο άνθρωπος που επιτίθεται στον άνθρωπο. Με τον καιρό όμως συμβαίνει κάτι πολύ χειρότερο : ο άνθρωπος γίνεται στόχος της ίδιας της κοινωνίας. Από τον μοναδικό πολισμάνο της “Σκυλήσιας ζωής”
Περνάμε στο πλήθος των πολισμάνων στους “Μοντέρνους καιρούς”. Από τα ξέγνοιαστα και ευτράπελα της ταινίας “ Μια βραδιά στο θέατρο” περνάμε στις φρικαλεότητες των “Μοντέρνων καιρών”.
Ο κινούμενος ιμάντας που παρακολουθούμε στην ταινία είναι μια ατέλειωτη δοκιμασία, ένας μηχανοκίνητος Γολγοθάς και ο Τσάπλιν χορεύει πάνω στην οδό του μαρτυρίου.

Σεργκέι Αϊζενστάιν

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σας παρακαλώ πολύ να γράφετε με Ελληνικούς χαρακτήρες και οι σχολιασμοί σας να μη ξεφεύγουν απο τα όρια της ευπρέπειας. Σχόλια τα οποία περιέχουν ύβρεις και greeklish, θα αποκλείονται. Ευχαριστώ.

τελευταία άρθρα